หากจะกล่าวว่า พระกริ่งปวเรศ ที่เคลื่อนไหวในวงการราว 20 องค์ตอนนี้ ได้แบบ อย่างจากองค์ครู องค์ในเก๋งดินเผาพิพิธภัณฑ์ วัดบวรฯ ทั้งฟอร์มองค์พระ ผิวกระแสแดง กลับดำ...ละม้ายคล้ายกัน ก็ไม่ใช่?
เพราะอีกหลายๆองค์ องค์คุณอนุทิน องค์กำนันมานะ ฯลฯ มาถึงสององค์ล่า...ในหนังสือเล่ม คิง เพาเวอร์ องค์แรก คุ้นตาตั้งแต่สมัยใช้ชื่อเจ้าของจักรทิพย์ และองค์สอง องค์เกศจิ่ม เนื้อออกเหลือง...แบบทองเหลือง แต่ก็ต้องรับได้ถึงความเก่า
สององค์นี้สำหรับผม...เป็นจุดเปลี่ยนความเชื่อ...เรื่องโค้ดเม็ดงา...
เดิมทีวงการซุบซิบ โค้ดเขยื้อน...(ออกเค้าไม่ดี) แต่สององค์คิง เพาเวอร์นี้ ทำให้เสียงซุบซิบเงียบ...เพราะ เห็นรอยตอกโค้ดซ้ำไปทางปลาย...สองถึงสามครั้งชัดเจน
กลายเป็นความเชื่อใหม่ โค้ดที่ตอกเขยื้อน ไม่ว่าไปทางตรง หรือเขยื้อนเบนไปซ้ายหรือ ขวา...เป็นโค้ดพระกริ่งปวเรศฯแท้ยิ่งกว่า
ส่วนโค้ดตอกทีเดียว ชัดเป๊ะ...แน่ล่ะ ในของแท้มี แต่ของปลอมตอกโป้งเดียวชัดก็มี
จึงต้องพูดจากันใหม่ พระกริ่งปวเรศแท้นั้น...ยังสรุป...ตรงนั้น ตรงนี้ รุ่นนั้นรุ่นนี้ไม่ได้ ต้องดูในภาพรวม...ฟอร์มไปได้ ผิวกระแสเก่าถึงอายุกว่า ร้อยปี
เกริ่นนำมาถึงตอนนี้ ตั้งใจจะนำเสนอ ข้อมูลใหม่ คนในวงการรู้กันมานาน...กริ่งปวเรศนั้น มี สององค์ มีภาพถ่ายรูปเป็นหลักฐานในหนังสือวัดบวรฯองค์หนึ่งแม้เป็นภาพเล็กขาวดำ แต่ก็ยังจำฟอร์มได้ องค์ในเก๋งดินเผา
แต่อีกองค์ มีภาพสีให้เห็นเฉพาะด้านหน้า... หนังสือพระกริ่งชัยวัฒน์ อาจารย์นิพัฒน์ จิตร์ ประสงค์ ปี 2526 ภาพเดียวกับคุณบุญเหลือ ออประเสริฐ นำมาเสนอรวมกับกริ่งปวเรศอีกสามองค์ ในหนังสือคเณศ์พร ปี พ.ศ.2535
ข้อพิจารณาสะดุดตา...กริ่งปวเรศวัดบวรองค์ที่สอง เส้นชายจีวรที่พันข้อมือซ้าย เฉียงลงไปด้านล่างมากถึง 45 องศา...มากกว่าองค์ทั่วๆไป จึงเหลือพื้นที่ให้นิ้วพระบาทขวา...แค่สองนิ้ว
...
คนรักพระกริ่งปวเรศที่ติดตามสังเกต...พอรู้ องค์ในเก๋งดินเผาวัดบวร...ติดนิ้วเท้าครบห้านิ้ว แต่องค์อื่นๆเหลือพื้นที่จากชายจีวรที่หักเหลงให้ช่างแต่ง แค่สี่นิ้ว สามนิ้ว...
เมื่อมาเจอองค์ที่เส้นชายจีวรหักเหลงล่างมาก เหลือพื้นที่ให้มีนิ้วพระบาทขวาสองนิ้ว คนรักพระกริ่งปวเรศ ก็จึงตั้งข้อกังขา ดูได้แค่แท้...นี่นา! เจ้าของเดิมเซียนกริ่งรุ่นตำนาน พูดแบบเอาใจ เป็นปวเรศรุ่นสองหรือรุ่นสาม
รุ่นสองรุ่นสาม มีหรือไม่ จะเป็นรุ่นหลวงชำนาญเลขาฯ (หุ่น ไวยาวัจกร) หรือรุ่นเจ้าคุณเฒ่า ที่ว่าเป็นรุ่นเสริมหรือไม่ ก็ไม่กล้ายืนยันรุ่นนี้ เซียนระดับ ประชุม กาญจนวัฒน์ ใช้คำว่าเหมือนพระเก๊
มีผู้พยายามตาม พระกริ่งปวเวศวัดบวรองค์ที่สอง กราบถามท่านเจ้าคุณ...ผู้เคยดูแลรักษากริ่งปวเรศองค์ที่หนึ่ง...ท่านเจ้าคุณตอนนี้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นชั้นราช ย้ายไปอยู่วัดโพธิสมพร อุดรธานี แล้วหกปี บอกว่า ไม่เคยเห็นกับตา
แต่เคยได้ยินว่า กริ่งองค์สองนั้น เป็นของสมเด็จญาณสังวร...
ตอนสมเด็จละสังขาร ท่านเจ้าคุณยืนยันว่าก็ไม่ได้วี่แวว...รวมความ ปวเรศ องค์ที่สองวัดบวร ตอนนี้ไม่มี
แต่หากจะเอาภาพถ่ายเก่าที่มีความชัดเจนระดับพอเทียบเคียงรูปพรรณ และเส้นสาย โดยเฉพาะชายจีวรที่หักเหลง...พระกริ่งปวเรศ องค์ในคอลัมน์วันนี้ เทียบเคียงได้ ใกล้เคียงที่สุด
ปัจจัยสนับสนุนความน่าเชื่อ ท่านเจ้าคุณนำองค์นี้ ลงใส่ในแม่พิมพ์กริ่งปวเรศวัดบวรแผ่นหลัง...ที่จำลองแบบไว้ ท่านอุทานว่าองค์นี้ ลงบล็อกพอดี
เมื่อเอาเข้าแว่นส่อง ดูสนิมน้ำสีขาวสนิมกระแสโลหะเก่า ดูร่องรอยฝีมือแต่ง...ก็กลมกลืนไปได้กับพระกริ่งปวเรศแท้มาตรฐาน จึงพอจะตัดสินใจได้ องค์นี้เป็นพระกริ่งปวเรศวัดบวรแท้...อีกองค์.
พลายชุมพล