หากใช้หลักเนื้อเก่าถึงอายุสมัยต้นอู่ทอง เป็นเกณฑ์ ใช้เค้าเส้นสายลายพิมพ์ผงสุพรรณสามพิมพ์รวมเข้าไป องค์นี้คือ พระผงสุพรรณพิมพ์หน้าแก่ ที่คนเป็นพระรุ่นเก่าพูดกันว่า เนื้อจัดดูง่าย
ว่ากันด้วยเรื่องเนื้อ เนื้อพระองค์นี้สีแดง คุณมนัส โอภากุล นิยามลักษณะไว้สั้นๆ มีความละเอียด เนียนและหนึกนุ่ม และมีความแห้งผาก อมความเก่าไว้
เนื้อพระสภาพดิบๆเดิมๆเมื่อถูกจับต้อง ส่วนที่นูนสูงเช่นพระพักตร์ พระอุระ พระเพลา ด้านหน้า และเนินนูนเนื้อด้านหลัง จึงสึกช้ำปรากฏเงาสว่างจัด คนรุ่นเก่าเรียก เนื้อมะขามเปียก แต่คุณมนัสใช้คำว่า “ผิวน้ำผึ้ง”
ความหนึกนุ่มของเนื้อพระผงสุพรรณ มองด้วยสายตาจะเห็นว่ามีความฉ่ำ เมื่อเอาสำลีหรือขนแปรงอ่อนปัดเพียงเบาๆครั้งสองครั้ง จะเกิดความมันขึ้นมาทันที ส่วนเนื้อของปลอมนั้น สดตา เหมือนอิฐใหม่ หรือหม้อดินใหม่
เมื่อเอาพระลงแช่น้ำอุ่นชั่วครู่ ฟองน้ำเดือดปุดๆขึ้นมาถี่ยิบ เอาขึ้นจากน้ำวางไว้ชั่วครู่ เนื้อพระจะค่อยๆแห้งโดยรวดเร็ว ความมันที่ถูกปัดจะหายไป เกิดความแห้งผากของผิวเดิมขึ้นมาทันที
ของปลอม เมื่อเอาขึ้นจากน้ำไม่แห้งง่ายๆ ต้องใช้เวลานาน ทั้งแลดูสดตา ไม่มีความแห้งผากเลย
แต่คนรักพระรุ่นใหม่ เห็นว่าผิวหนึกนุ่มชุ่มตา มีวิธีทำหลอกตาได้ง่าย ไม่ว่าจะใช้น้ำมัน หรือใช้การขัด จึงเปลี่ยนมาเป็นล้างหรือปรับสภาพผิว ให้แห้งแบบเดิมๆ ที่เชื่อว่าเห็นมิติความเก่าแท้ได้ดีกว่า
พระผงสุพรรณ ที่เห็นเงามันๆ จึงไม่มีให้เห็นกันนัก ผงสุพรรณหน้าแก่องค์นี้ เนื่องจากรอยเกรอะกรัง และผิวฝ้าขาวคลุมหนา แสดงหลักฐานผงสุพรรณแท้ได้มิติหนึ่ง ก็จริง แต่ก็มีข้อด้อยตรงที่ ตำหนิพิมพ์พิมพ์หน้าแก่ และรอยเหี่ยวย่นที่มีมากมาย...มองไม่เห็น
...
เมื่อพิศเพ่งกันอีกสักนิด ร่องรอยตำหนิหลายจุดก็ยังโผล่ออกมา
ใช้คำว่าร่องรอยเกรอะกรังตามพื้นผนังที่จริงต้องใช้คำว่าคราบกรุ คราบกรุผงสุพรรณมีสี่สีสีดำ คาดว่าเกิดจากเชื้อราดำจับต้องบนผิวเนื้อ คล้ายจะล่อนออกมา เป็นสีดำหม่น ไม่ใช่ดำเหมือนขนกาน้ำ
คราบกรุสีขาว คาดว่าเกิดจากเชื้อราสีขาว จับแน่นอยู่ผิวเนื้อ ไม่สามารถเอาออกได้ง่ายๆ แต่ใช้นานๆก็อาจหมดได้ มักจะมีกับพระสีดำ ส่วนคราบกรุสีเหลือง ลักษณะเดียวกับสีขาว พบในผงสุพรรณเนื้อสีเขียว
อยากได้วิชาผงสุพรรณให้ลึกกว่านี้ ควรหาดูภาพสีในไทยรัฐออนไลน์ แล้วใช้ความรู้เรื่องคราบฝ้ารารักรวมเข้าไป สักวันอาจ “เป็นพระ” ระดับกล้าซื้อด้วยมือเดียว.
พลายชุมพล