พระสมเด็จบางขุนพรหม พิมพ์อกครุฑ วัดใหม่อมตรส ของเต่า พระเครื่อง.
ปีใหม่ไทยเพิ่งผ่านไปแป๊บๆก็ถึงปีใหม่จีนอีกแล้ว ขอให้ท่านผู้ชม ซินเจี่ยยู่อี่ ซินนี้ ฮวดไช้ ซึ่งเป็นคำอวยพรตรุษจีน ที่นิยมใช้มากที่สุด แปลว่า ปีใหม่ขอให้สมหวังทุกประการ ให้ร่ำรวยมั่งคั่ง หรือถ้าอยากให้รวยเยอะๆ ก็บอกด้วยว่า เกียฮ่อซินนี้ ซินนี้ตั้วถั่น แปลว่า สวัสดีปีใหม่ ขอให้ร่ำรวยๆ และยังมี กงสี่ฟาไฉ ขอให้ร่ำรวย กับ จินยวี้หม่านถัง ร่ำรวยเงินทอง
รวยกันหนำใจแล้ว ก็ไปดูพระส่งท้ายเดือนมกรา องค์แรกคือ พระสมเด็จบางขุนพรหม พิมพ์อกครุฑ วัดใหม่อมต รส กรุงเทพฯ ของ เสี่ยเต่า พระเครื่อง ที่เล่าว่า พกเงินเกือบ 2 ล้านขึ้นเครื่องไปนิมนต์ที่เชียงใหม่ จากคนคุ้นเคย ที่เก็บมานาน โดยมีการันตีเป็นพระชนะการประกวดหลายงาน
ก็เห็นด้วย เพราะฟอร์มองค์รูปทรงสมส่วน พิมพ์พระชัด มีคราบกรุสมบูรณ์แบบ เนื้อพระถูกต้อง เห็นได้จากส่วนที่มีการลอกเก็บขี้กรุแบบมืออาชีพรู้คุณค่าพระ โดยลอกเฉพาะข้างองค์ภายในเส้นซุ้มครอบแก้วมาแต่เดิม โดยไม่รบกวนพิมพ์องค์พระที่คงสภาพเดิมๆไว้ อย่างสมบูรณ์งดงามเดิมๆ
ปัจจุบันหาพระสภาพนี้ยาก เพราะพระดีมีคุณภาพระดับนี้ ตกอยู่ในมือเจ้าของตัวจริงเป็นส่วนใหญ่ แทบไม่มีโอกาสกลับสู่วงการเหมือนแต่ก่อน ที่พระอยู่ในมือเซียน
...
องค์ที่สองคือ พระบาง เนื้อเขียวหินครก กรุวัดดอนแก้ว ลำพูน เรียกชื่อนี้ ตามลักษณะองค์พระ ที่พิมพ์ความอ่อนช้อย มีรายละเอียด หน้าตาจมูกปากชัด เส้นศิลป์พลิ้วงดงาม มีเอกลักษณ์ด้านหลังพระ จะบางเรียบ ไม่มีเนื้อหนาเหมือนพระสกุลลำพูนอื่นๆ
ลักษณะโดยรวมคล้าย พระคง ซึ่งเป็นพระศิลปะคุปตะ นั่งปางมารวิชัย อยู่ในซุ้มผนังโพธิ์ 20 ใบ ฐานรองนั่งเป็นบัวลูกแก้ว ๒ ชั้น เช่นเดียวกับ พระคง ที่ดูเผินๆ คล้ายกันมาก ต่างกัน ตรงการวางพระกรซ้าย ที่ข้อศอกพระบาง จะยกทำมุมเฉียง ส่วน พระคง จะหักศอกวางตรงแบบ ๙๐ องศา
ค้นพบครั้งใหญ่สุด ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ.๒๔๘๔ ที่กรุวัดดอนแก้ว หรือวัดอรัญญิกรัมมการาม ซึ่งเป็น ๑ ใน ๔ วัดจตุรพุทธปราการ ทางทิศตะวันออกของนครหริภุญไชยในอดีต ปัจจุบันเป็นที่ตั้งโรงเรียนบ้านเวียงยอง
มีบันทึกว่า การขุดพระครั้งนั้นมีมาตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๘๔-๘๕ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ ๒ ประชาชนหวาดกลัวสงคราม จึงหาพระเครื่องของขลังคุ้มครองตัว พอมีคนพบวัดร้าง เป็นเนินดิน และขุดพบพระพิมพ์ ทำให้มีคนไปขุดหากันมาก กินพื้นที่เข้าไปถึงสนามหญ้าของโรง เรียนเวียงยอง
เจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เจ้าเมืองลำ พูน จึงร่วมกับเจ้าอาวาสวัดดอนแก้ว และ ครูบาธรรมชัย วัดประตูป่า เปิดกรุอย่างเป็นทางการ ได้พบพระเป็นหมื่นๆองค์ แยกได้เป็น พระเปิม พระเลี่ยง พระบาง พระคง พระสาม พระสิบสอง พระป๋วย พระสิบแปด พระกวาง ฯลฯ จึงนำแจกจ่ายทหารข้าราชการอย่างทั่วถึง
ต่อมามีการค้นพบ พระบาง ในกรุพระเมืองลำพูนอีก ๒ ครั้ง ทุกกรุ แม่พิมพ์ แกะจากแม่พิมพ์ตัวเดียวกัน แต่ มีอยู่แม่พิมพ์หนึ่งที่พระกรซ้ายเขยื้อนซึ่งมีพบในทุกกรุ
มีบันทึกแต่ละกรุ ว่า ๑.กรุวัดดอนแก้ว ถือเป็นกรุต้น ตำรับ พิมพ์พระลึกชัดอ่อนช้อย เรียบร้อยงดงาม ทั้งด้านหน้าด้านหลัง บอกถึงความประณีตบรรจง ตั้งใจในการกดพิมพ์ ซึ่งพระกรุนี้ทุกองค์ มีรูปทรงดีเยี่ยม ไม่พบเจอองค์พระที่แอ่นบิดเบี้ยว โค้งงอเหมือนกรุอื่น
๒.กรุครูขาว คือบริเวณบ้านของ ครูขาว สันตติภัค อยู่อีกฝั่งถนนของซอยด้านหลังวัดพระคง ในอดีตเป็นอาณาเขตวัดพระคง พบตอนขุดหลุมฝังเสาบ้าน พระที่พบมีพิมพ์ตำหนิเหมือนกรุวัดดอนแก้ว ต่างที่กรุนี้ เนื้อมีเม็ดกรวดเม็ดแร่ปนมาก จุดสังเกตอยู่ที่องค์พระและใบโพธิ์จะดูตื้นกว่ากรุวัดดอนแก้ว และกรุวัดพระคง แต่การปาดหลังเหมือนกัน
๓.กรุวัดพระคงฤๅษี พิมพ์พระจะคมชัดมาก องค์พระใหญ่ล่ำกว่ากรุอื่น ใบโพธิ์ใหญ่ลึก แต่เนื้อพระ การปาดหลังเหมือนพระคง คือหลังอูมหนา มีทั้งแบบปาด และคลึง พบน้อยกว่าทุกกรุ
องค์นี้ ของเสี่ยป๊อปอาย เชียงใหม่บอกมาว่า เป็นกรุวัดดอนแก้ว ที่ฟอร์มทรงลงตัวเป๊ะ พิมพ์พระลึกชัดสวยแจ่มสภาพแชมป์ เนื้อสีเขียวหินครก ที่นิยมสุดๆ
...
องค์ต่อไป เป็น พระปิดตาพิมพ์เล็กหลังเรียบ เนื้อผงคลุกรัก หลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ อ.เมือง ชลบุรี ของ เสี่ยทศพล ไหลสงวนนาม ที่บอกมาว่า ไม่สวยจัด แต่ชัดเจน
เพราะเป็นพระองค์ดังมีภาพเป็นองค์ดารา ในตำราพระปิดตามาตรฐานมากมาย เป็นสุดยอดพระปิดตาเนื้อผงคลุกรัก อันดับ ๑ ที่ปัจจุบัน ยากจะหาพบพระแท้องค์จริง แค่ขอชมยังยาก เพราะราคาสูงขึ้นๆ ยิ่งเป็นองค์ดีมีชื่อเสียงเป็นตำนานแบบนี้ เรียกราคาได้ตามใจ ไม่ซื้อก็ไม่ต้องง้อ
ต่อด้วย เหรียญพระพุทธ ข้างอุเนื้อตะกั่ว หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า อ.วัดสิงห์ ชัยนาท เหรียญหล่อเนื้อโลหะ รูปทรงสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก ด้านหน้าเป็นองค์พระพุทธนั่งปางสมาธิอยู่เหนือฐานสูงในซุ้มลักษณะต่างๆ อย่างพุทธศิลป์รัตนโกสินทร์ ด้านหลังเรียบ มักมีลายมือจารอักขระ
...
มีหลายพิมพ์ อาทิ ข้างรัศมีและข้างอุ อย่างองค์นี้ ของ เสี่ยจตุโชค สัยยะ นิฐี ที่ได้รับความนิยมสูงสุด พบทั้งเนื้อตะกั่ว เนื้อทองแดง เนื้อโลหะผสม ราคาปัจจุบันอยู่ที่หลักแสนกลางถึงปลาย
ตามมาด้วย พระพิมพ์ขุดสระใหญ่ หลวงปู่เผือก วัดกิ่งแก้ว อ.บางพลี สมุทรปราการ ที่สร้างเพื่อมอบสมนาคุณผู้ร่วมบริจาคทรัพย์สร้างสระน้ำวัด
เป็นพระพิมพ์เนื้อผงพุทธคุณ รูปทรงสี่เหลี่ยม (ชิ้นฟัก) ด้านหน้าเป็นองค์พระพุทธนั่ง ปางสมาธิเพชรเหนือฐานบัวรอบข้าง มีเส้นรัศมี ด้านหลังเรียบ
มี ๒ ขนาด พิมพ์ขุดสระเล็ก กับ ขุดสระใหญ่ แบบองค์ในนี้ ของ เสี่ยกฤษฎ์ คงวุฒิปัญญา ที่เป็นพระสภาพสวยสมบูรณ์เดิมๆ ระดับแชมป์ ที่เช่ากันหลักล้านแล้ว
...
อีกรายการ เป็น พระพิมพ์ปรกโพธิ์เล็ก เนื้อผงใบลาน หลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว อ.นครชัยศรี นครปฐม ๑ ในพระพิมพ์นิยมมาตรฐาน ที่ปัจจุบันนานๆจะได้ภาพให้ชม โดยเฉพาะองค์งามๆ ดูง่ายๆสภาพสมบูรณ์เดิมๆแบบองค์นี้ ของ เสี่ยเอก เชียงใหม่ที่สายตรงเห็นต้องชอบ
อีกสำนัก เป็น พระหลวงปู่ทวดเนื้อว่าน รุ่นพินัยกรรม พ.ศ.๒๕๐๕ วัดช้างให้ อ.โคกโพธิ์ ปัตตานี ซึ่ง พระอาจารย์ทิม จัดสร้าง เป็นพระเนื้อว่าน รุ่นสุดท้าย ก่อนมรณภาพ โดยทำหนังสือบอกรายละเอียดจำนวนพระ มอบให้วัดต่างๆที่มีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับท่าน
ปัจจุบันได้รับความนิยม ในราคาหลักหมื่นถึงหลักแสน องค์นี้ ของ เสี่ยเปรม พุทธศิริ เป็น พระพิมพ์ใหญ่ นิยมสุด
รายการสุดท้าย เป็น หนุมานอุดผงพรายกุมาร เนื้อนวโลหะหลวงปู่ทิม วัดละหารไร่ อ.บ้านค่าย ระยอง 1 ในเครื่องราง สร้างชื่อสูงสุดในสกุล “หลวงปู่ทิม” ที่มีมาตรฐานในการเล่นหา
นอกจากจะดูรูปทรง รายละเอียดในศิลปะ ขนาด น้ำหนักเนื้อโลหะ ริ้วรอยกระแทก และเนื้อผงพรายกุมาร ในรูเจาะใต้ฐานแล้ว ยังต้องดูโค้ดอักขระตัวอิ และโค้ดข้าวหลามตัด ที่มีตอกกำกับไว้ทุกตน
สายตรง บอกเคล็ดลับการพิจารณาความแท้ ว่า อยู่ที่ผงพรายกุมาร ที่ไม่ว่าวันเวลาจะล่วงเลยนานแค่ไหน ผงนี้จะยังคงความฉ่ำนวล เหมือนมีน้ำมันหล่อเลี้ยงอยู่ตลอด
จัดสร้างเมื่อปี พ.ศ.๒๕๑๘ เพื่อหารายได้สร้างกุฏิแทนของเก่าที่ชำรุดทรุดโทรม เพื่อเตรียมงานยกช่อฟ้า สร้างศาลาการเปรียญภาวนาภิรัต
มีเนื้อโลหะ ๓ ชนิดคือ เนื้อเงิน เนื้อนวโลหะผสมชนวน และ เนื้อนวโลหะ อย่างองค์นี้ ของ เสี่ยโต เจริญพร ที่สร้างเพียง ๒,๕๑๘ ตน ปัจจุบัน ราคาหลักแสน
มาถึงเรื่องปิดท้าย เกิดที่ร้านพระเครื่อง บนศูนย์พระดังในห้างใหญ่ใน กทม. เมื่อสองอาทิตย์ที่ผ่านมา ซึ่งวันนั้น มีลูกค้าประจำไปชุมนุมกันมากมาย เพราะเป็นการเปิดร้านวันแรกของปีใหม่
ในกลุ่มลูกค้า มี เสี่ยชัยวัฒน์ คนนึง ซึ่งพา นายชัยพร ลูกชายนักเรียนนอกไปเที่ยวชมบรรยากาศการเล่นพระเครื่องที่พ่อชอบมั่ก
ด้วยความเป็นคนช่างสังเกต นายชัยพรเห็นว่าทุกครั้งที่มีการส่งพระให้กัน ทุกคนต้องใส่มือพนมขึ้นหน้าผาก ทำปากขมุบขมิบ จึงสะกิดถามพ่อว่า ทำไมทุกคนเมื่อรับพระต้องเอาใส่มือพนมจดหน้าผาก
เสี่ยชัยวัฒน์ ยิ้ม ตอบว่าเป็นมารยาทในการรับพระ และแสดงความเคารพในองค์พระลูกชายก็พยักหน้าเข้าใจ ถามต่อว่า แล้วที่ทำปากขมุบขมิบ เขาพูดอะไร และพูดเหมือนกันไหม
พ่อตอบเบาๆเขาตั้งจิตอธิษฐาน ขอให้องค์พระช่วยให้สมตามความปรารถนา แต่ไม่เหมือนกัน เจ้าของร้านพระจะอธิษฐานให้พระช่วยให้ขายได้เร็วๆ ไม่ต้องอยู่ด้วยกันนานๆจะได้มีทุนหมุนเวียน ไม่ “จมทุน”
ลูกถามว่า แล้วลูกค้าจะอธิษฐานอะไร พ่อตอบว่า ขอให้พระให้ลาภ จะได้มีเงินมาซื้อพระ และอยู่ด้วยกันนานๆ หรือตลอดไป เจ้าค่ะ อามิตตพุทธ.
สีกาอ่าง