ไลฟ์สไตล์
100 year

นางพญาเนื้อดำ

พลายชุมพล
18 ก.ค. 2564 05:02 น.
SHARE

ว่ากันโดยชื่อชั้น พระนางพญา พิมพ์ใหญ่เข่าตรง เนื้อดำองค์นี้ เป็นหนึ่งในชุดเบญจภาคี มูลค่าการตลาดคุยกันเริ่มต้นที่หลักล้าน ถึงสิบล้าน จะต้อง “ห่มจีวรทอง” เป็นอย่างน้อย แต่เมื่อท่านมากับเลี่ยมเงิน ทั้งวางขายอยู่ในแผงพระเก๊ฝีมือดี บริบทนี้ คนซื้อจึงได้มาด้วยราคาหลักพัน

คนมีความรู้ครึ่งๆกลางๆ ซึ่งก็มัก “ดูพระ” ด้วยหู ดูแล้วก็ส่ายหน้า แต่ถ้าคนเป็นพระขั้นเทพ... เขาไม่ติดจีวรไม่สนใจสภาพแวดล้อม เขาสนใจแต่พิมพ์ทรง และเนื้อหา ยิ่งมีข้อดี ของการเลี่ยมที่เปิดทั้งหน้าหลัง ส่องแว่นดูอีกหน่อย

ว่ากันด้วยแม่พิมพ์ องค์นี้เป็นพิมพ์ใหญ่ พิมพ์ที่ 1 ที่มักเรียกคล้องจอง เข่าตรงทรงพุงป่องถ้าเป็นเข่าตรงพิมพ์ 2 เขาเรียก พิมพ์มือตกเข่า ดูผิวเผินคล้ายกัน แต่จริงๆแล้ว เส้นสายลายศิลป์ ต่างกัน

ว่ากันด้วยหลักครู “ตรียัมปวาย” ครูท่านเขียน “ปริอรรถาธิบายแห่งพระเครื่อง เล่ม 2 พระนางพญา ไว้ แต่จำนวนพิมพ์น้อยกว่า และความเชื่อถือน้อยกว่าเล่มพระสมเด็จฯ คนรักพระรุ่นหลัง จึงไม่ค่อยได้เรียนรู้กันซักเท่าไหร่

ตำรา พระนางพญา ของตรียัมปวาย...เล่มที่ผมหาได้ พิมพ์ตั้งแต่ปี 2497 ครูไม่ได้แยกพิมพ์ใหญ่เข่าตรงสองพิมพ์เอาไว้ แต่ใครที่ได้อ่าน อย่างน้อยก็ได้หลักการ ที่ผสมผสานทั้งวิชาประวัติศาสตร์โบราณคดี...และพิมพ์ทรงต่างๆ

หากนำความรู้ของท่าน มาเติมกับการค้นพบทฤษฎี การเผาพระเนื้อดิน...ของเชียร ธีรศานต์ ประกอบการติดตามดูพระแท้ ต่างพิมพ์ต่างสภาพ ที่เล่นหากันในวงการ

ความรู้ที่พอจะคุยได้ว่า “ลงตัว” ระดับนี้ จึงไม่ยาก ที่จะพิจารณา พระนางพญาพิมพ์ใหญ่เข่าตรง องค์ในเลี่ยมเงิน ด้านพิมพ์ทรง เส้นสายลายศิลป์ ถูกต้องทุกที่ทุกตำแหน่ง ไม่มีตรงไหนสะดุดสายตา

ดูด้านเนื้อ พระนางพญาเนื้อดำ ที่ใช้หลัก พระถูกไฟเผาน้อย ไปถึงขั้นไม่ถูกไฟเลย จะเรียกว่า “เนื้อดินดิบ” ก็น่าจะได้ เนื้อส่วนที่นูนสูง พระเกศ พระพักตร์ พระอุระ เส้นสังฆาฏิ พระเพลา และพระกร บางจุดเห็นผิวร่อย เห็นความหยาบ ซึ่งประกอบด้วยเนื้อดินกับเมล็ดแร่ ที่เรียก “แร่ลอย”

เมล็ดแร่ พระนางพญา มีสามสี ที่คุ้นตา สีขาว สีแดง และสีน้ำตาล

ครูตรียัมปวาย ให้ข้อสังเกต เมล็ดแร่นางพญา เล็กใหญ่ไม่เท่ากัน มักอยู่รวมกันเป็นกระจุก หากเจอองค์ที่เมล็ดแร่กระจายช่องไฟเท่าๆกัน “ท่านว่าไม่ดี”

ถ้าเป็นคำเตือน ของคุณเชียร ธีรศานต์ “ระวังเปลือกหอย สีขาวแวววับเข้าไว้ ฝีมือเก่าราชบุรี”

แต่หลักสำคัญ ในการดูพระเนื้อดิน คือให้จดจำความเก่า...พระนางพญาอายุราว 400 ปี มีทั้งฝังในดิน มีทั้งใส่บาตรบรรจุในเจดีย์ (พบที่วัดอินทรวิหาร) ที่เรียกกันว่า “ผิวเกรียม”

หากโอกาสดูนางพญาแท้น้อย ก็หมั่นเทียบเคียงกับพระเนื้อดินสมัยไล่เลี่ย อย่างหลวงพ่อโต วัดบางกระทิง ซุ้มไข่ปลา หรือวัดตะไกร อยุธยา หรือพระขุนแผนวัดบ้านกร่าง สุพรรณ ฯลฯ ก็ได้

เนื้อดินเก่า เก่าอย่างไร รายละเอียดอื่น เช่นเนื้อละเอียด หรือหยาบ หรือเมล็ดแร่ หาความต่างให้เจอ หาจุดลงตัวพระเนื้อดินเก่าให้เจอ

ดูแร่ลอยแล้ว ก็ลงลึกลงไปถึง ฝ้าหรือราดิน โดยธรรมชาติของพระ คนโบราณได้มาจากที่ มักล้างแต่พอหยาบๆ ในหลุมร่อง อาจเจอดินเป็นปื้นหรือเป็นก้อน ในผิวส่วนที่ลึก มีคราบฝ้าหรือราดิน เหลือไว้บางๆ

องค์นี้เนื้อสีดำ จึงเห็นคราบดิน เป็นสีขาว

ด้านหลัง พระนางพญาทั่วไป มักปรากฏรอยลายมือทั้งลึกตื้น หรือจะงอยรอยมือจับที่มุมใดมุมหนึ่ง หลังองค์นี้เห็นลายมือจางๆ มุมทั้งสามด้านสึกมนตามธรรมชาติ

โดยภาพรวมๆ คนดูพระนางพญาเป็น จะดูได้ว่าเป็นพระนางพญาแท้ ไม่ยาก

เท่าที่คุยๆมา น่าจะมีคำถามในใจ “แล้วพระนางพญา พิมพ์ใหญ่เข่าตรงแท้” ที่ว่าราคาแพง ทั้งหายากนักหนาอย่างนี้ จะหลงตาเซียน มาวางอยู่ในแผงพระเก๊ฝีมือได้ง่ายๆอย่างไร

คำตอบก็คือ พระเนื้อดำสำหรับวงการ กลัวกันมาแต่ไหนแต่ไร...

แค่เห็นเนื้อดำ ก็ไม่กล้าส่องต่อกันแล้ว เหตุผลก็ง่ายๆ ซื้อไว้ก็ขายยาก จึงเป็นโอกาสทองของคนเป็นพระจริงๆ ที่จะได้พระราคาไม่แพงไว้ขึ้นคอ.

พลายชุมพล

อ่านเพิ่มเติม...

แท็กที่เกี่ยวข้อง

พระเครื่องพระพระนางพญาพระนางพญา พิมพ์ใหญ่พลายชุมพลปาฏิหาริย์ จาก หิ้งพระ

ข่าวแนะนำ

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 27 กรกฎาคม 2564 เวลา 06:44 น.