วัดระฆังโฆสิตาราม สร้างโดยสมเด็จพุฒาจารย์(โต พรหมรังสี)

เป็นพระเครื่องที่มีผู้นิยมสูงสุดในประเทศไทย และนักนิยมสะสมพระเครื่องต่างประเทศต่างยกย่องให้เป็น “จักรพรรดิแห่งพระเครื่อง” จึงทำให้นักสะสมพระเครื่องทั้งเก่าและใหม่ต่างอยากได้พระสมเด็จวัดระฆังมาไว้ครอบครองบูชากันทุกท่าน ถือว่าเป็นสิริมงคลอย่างสูงเลยทีเดียว

สมเด็จพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2331 เวลาย่ำรุ่ง ณ ตำบลไก่จ้น อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มารดาชื่อเกศ บิดาไม่ปรากฏนาม ว่ากันว่ามารดาท่านเป็นชาวบ้านตำบลท่าเรือ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ บิดาท่านอาจจะเป็นชาวเมืองกำแพงเพชรก็ได้ เพราะมีบันทึกเขียนว่า “ปีระกา จุลศักราช 1211 (พ.ศ. 2391) สมเด็จพุฒาจารย์ (โต) วัดระฆัง กรุงเทพมหานคร ขึ้นมาเยี่ยมญาติ ณ เมืองกำแพงเพชร” ซึ่งแสดงว่าท่านมีญาติเป็นชาวเมืองกำแพงเพชร สมเด็จพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ท่านเกิดในยุคสมัยของ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก รัชกาลที่ 1 สมเด็จท่านมีอายุยืนยาวถึง 5 รัชกาล เมื่อครั้งมีการปั้นพระบรมรูปรัชกาลที่ 1 (ปัจจุบันอยู่ที่ปราสาทพระเทพบิดร) ผู้ปั้นต้องอาศัยผู้ที่เกิดทันและเคยเห็นรัชกาลที่ 1 ซึ่งในขณะนั้นมีเหลือเพียงไม่กี่คน ที่สามารถบอกพระลักษณะของพระองค์ได้ หนึ่งในนั้นก็คือสมเด็จพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี)

...




พระพิมพ์สมเด็จวัดระฆังโฆสิตาราม พิมพ์มาตรฐานที่วงการพระยอมรับมีด้วยกัน 5 พิมพ์ คือ

1. พิมพ์ใหญ่

2. พิมพ์ทรงเจดีย์

3. พิมพ์เกศบัวตูม

4. พิมพ์ฐานแซม

5. พิมพ์ปรกโพธิ์

มวลสารของพระสมเด็จส่วนใหญ่เป็นปูนขาวผสมผงพุทธคุณ คือ ผงมหาราช อิทธิเจ ปถมัง ตรีนิสิงเห ฯลฯ โดยท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯ เป็นผู้ทำผงกรรมวิธีแบบโบราณ คือ เขียนบนกระดานชนวน เขียนแล้วลบ รวบรวมผงนำมาสร้างพระ นอกจากนี้ยังมีอิทธิวัตถุอื่น ๆ เช่น ใบลานเผา, ว่าน, อิฐหัก, ดอกไม้บูชาพระ ฯลฯ ทั้งหมดนำมาโขกผสมเข้าด้วยกัน ประสานด้วยน้ำมันตังอิ๊ว จะทำให้เนื้อพระไม่เปราะหรือแตกหักได้ง่าย

สมเด็จพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ท่านเป็นเจ้าอาวาสวัดระฆังฯ องค์ที่ 6 เมื่อท่านอายุร่วม 65 ปีแล้ว และครองวัดระฆังฯ ได้ประมาณ 20 ปี จึงมรณภาพในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2415

จำนวนการสร้างพระคงจะเป็นการยากที่จะทราบจำนวนการสร้างของพระสมเด็จวัดระฆัง เพราะท่านสร้างเป็นครั้งเป็นคราวตามปริมาณของวัตถุที่มี และไม่มีผู้นับจำนวนไว้ แต่ท่านสร้างเป็นเวลาราว 6 ปี คือ พ.ศ. 2409 ถึง พ.ศ. 2415




...