“พระนางพญาพิมพ์อกนูน” ก็เป็น “พระนางพญา” อีกพิมพ์ที่มีค่านิยมสูง แต่เป็นเพราะพระพิมพ์นี้มีจำนวนน้อยมาก นักสะสมจึงให้ความนิยมรองลงมาจาก “พิมพ์เข่าตรง” แต่กระนั้นหากพระเครื่ององค์ไหนมีสภาพสวยสมบูรณ์ การกดพิมพ์ติดชัดเจนแล้ว หากจะหามาบูชา ก็ต้องใช้เงินหลักล้านเช่นกัน อย่างองค์นี้ที่นำมาชี้จุดสังเกต จัดเป็นองค์ที่สวยสมบูรณ์ระดับ “แชมป์” ที่พบเห็นได้ยากทีเดียว
ส่วน “พุทธลักษณะ” ของพระนางพญาพิมพ์อกนูน จะมีจุดเด่นตรงที่ “พระอุระ” (อก) จะนูนหนาใหญ่กว่าพระนางพญาทุกพิมพ์ นักสะสมจึงเรียกว่า “พิมพ์อกนูน” ตามพุทธลักษณะที่มีอกนูนกว่าทุกพิมพ์ ส่วนพุทธลักษณะอื่น ๆ ก็จะคล้ายกับพิมพ์เข่าโค้ง และพิมพ์เข่าตรง คือการประทับนั่งจะอยู่ในลักษณะของ “ปางมารวิชัย” เช่นกัน และ “พระเกศ” (ผม) จะมีลักษณะคล้าย “ปลีกล้วย”
...
โดยพุทธลักษณะที่แตกต่างจากพิมพ์ “เข่าโค้ง” และ “เข่าตรง” ก็มีเช่นกัน นอกจากมีอกที่นูนหนาใหญ่แล้ว “พระพักตร์” (หน้า) ก็จะมีลักษณะที่เรียวยาวกว่าคล้ายผลมะตูม และหากองค์ใดที่พิมพ์ติดชัดจะปรากฏ “พระขนง” (คิ้ว) พระเนตร (ตา) พระนาสิก (จมูก) และ “พระโอษฐ์” (ปาก) เช่นกัน แต่พบเห็นน้อยมาก เนื่องจากสร้างไว้จำนวนน้อยนั่นเอง ส่วนจุดสังเกตที่ควรจำสำหรับพิมพ์นี้มีดังนี้: ตำหนิพระนางพญาพิมพ์อกนูน
1. พระเกศ (ผม) มีลักษณะเรียวยาวคล้ายปลีกล้วย
2. เส้นครอบพระเศียร (หัว) จะมีลักษณะเป็นเส้นเรียวหนากว่าพิมพ์เข่าโค้ง และเข่าตรง
3. พระกรรณ (หู) ด้านขวามือขององค์พระจะมีลักษณะเป็นเส้นโค้ง ตรงปลายเล็กน้อย ส่วนด้านซ้ายมือมีลักษณะเป็นเส้นตรง ที่ทอดยาวลงมาถึงพระอังสา (ไหล่)
4. เส้นสังฆาฏิ ที่มีลักษณะพาดจากพระอังสา (ไหล่) ด้านซ้าย และทอดยาวลงไปถึงพระนาภี (สะดือ) จะเป็นเส้นหนาใหญ่กว่าพิมพ์เข่าโค้ง และเข่าตรง
5. เส้นจีวร ที่ขนานคู่กับเส้นสังฆาฏิ จะม้วนโค้งตรงปลาย และชอนเข้าไปยังซอกพระกัจฉะ (รักแร้) ด้านขวามือองค์พระ
6. ตรงบริเวณใต้พระกัปปะระ (ศอก) ด้านซ้ายมือจะปรากฏมีเนื้อเกินแทงเฉียงออกไปจดกับพระชานุ (เข่า) ด้านซ้าย.
