เรียกว่าชีวิตเหมือนรถไฟเหาะเลยก็ว่าได้ สำหรับนักแสดงชื่อดัง "แซม ยุรนันท์" ที่เจอมรสุมชีวิตสุดหนักหน่วงจนต้องเข้าไปอยู่ในเรือนจำ หลังเจอคดี The icon ซึ่งปัจจุบัน แซม ได้ออกจากเรือนจำแล้ว เหมือนได้ชีวิตใหม่ กลับคืนสู่อ้อมกอดของครอบครัว และล่าสุดเจ้าตัวได้เปิดตัวพ็อกเก็ตบุ๊ก "นอกบท" ที่เขียนเล่าชีวิตของตัวเองที่ต้องเจอกับความพลิกผัน เป็นดารานักแสดงอยู่ดีๆ แต่กลับต้องเข้าไปอยู่ในคุกโดยไม่รู้ตัว ซึ่ง แซม ได้เล่าให้ฟังว่า 

- ในวันที่ต้องไปถ่ายละครฉากสุดท้าย อยู่ดีๆ เขาก็มาจับผมไปเลย ซึ่งตอนนั้นก็ไม่รู้ว่าจับไปคุยหรือไปถามอะไร จับไปที่กองปราบ และไม่ได้กลับบ้านอีกเลย และเขาพูดกับผมว่า “สื่ออยากเห็นจับเราเข้าคุก” ทำให้แซมคิดว่าเรากำลังทำอะไร เราเจอบทอะไร แต่เราก็คิดว่าเรามีหน้าที่พิสูจน์ความจริง เรื่องทุกอย่างมันถูกคิดไว้หมดแล้ว เราก็แค่ทำตามในสิ่งที่เราต้องทำ ก็ให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่รัฐทุกอย่าง ไม่ได้งอแงอะไร ซึ่งเราก็ไม่ได้คิดอะไรเลย เพราะไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้น 

- คนถามว่าทำไมพี่แซมนิ่งมาก เราไม่สามารถคิดอะไรต่อได้ เพราะเรากลัวภาพในหัวมากกว่า ถ้าเรามีสติเราจะรู้ว่าเราทำอะไรต่อกับสิ่งที่เห็น แต่ถ้าเรากลัวไปหมดเราไม่รู้อะไรจริงๆ เอาเป็นว่าอะไรจะมาก็มาแล้วกัน 

- ผมเป็นคนแคร์ทุกคนมาก แต่อยู่ดีๆ วันหนึ่งผมกลายเป็นปีศาจในวันเดียว คนมองผมด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป แต่ตัวผมเองไม่เปลี่ยน 

- ตอนที่ไปที่ศาลผมก็ยังไม่ได้คิดอะไรเลย เราไม่รู้ว่าอะไรเกิดขึ้น ความรู้สึกในตอนนั้นเราไปไม่เป็น แต่เราก็ไม่คิดว่าเราจะต้องติดคุก จังหวะที่รู้ว่าต้องติดคุกคือเขาเอารองเท้าแตะมายื่นให้ มันเป็นสัญลักษณ์ ถ้าไม่ได้กลับบ้านจะมีคนมายื่นรองเท้าแตะให้เรา อันนั้นคือคำตอบ นาทีนั้นต้องพยายามตั้งสติและบอกตัวเองว่าอย่าคิดเตลิดไปไกล เพราะสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าผี ก็คือ “ภาพในหัว” ที่เรามโนไปเอง

- ผมเข้าไปอยู่ในนั้น ประโยคแรกที่เปิดประตูเข้าไปคือ “พี่แซม สวัสดีครับ พี่ตัวจริงหล่อกว่าในละครอีก” มันเป็นคำพูดที่ผมไม่ได้ยินคำหวานพวกนี้มาตลอดชีวิต “พี่ทานข้าวหรือยัง เราเตรียมข้าวไว้ให้” ผมไปรู้ทีหลังว่าข้าวที่เขาเตรียมไม่ใช่ข้าวในเรือนจำ แต่เขาเก็บเงินของเขามาซื้อให้เรา นี่เหรอที่ๆ คนเลว คนชั่วเขาอยู่กัน สิ่งที่คนข้างนอกทำกับเราโหดกว่านี้อีก

- สิ่งที่เราเข้าไปในนั้น เราเห็นน้ำใจของคนในนั้น ซึ่งไม่น่าเชื่อ พอเราได้อยู่เราได้รู้ว่าคนที่ทำผิดไม่ได้เป็นคนชั่วคนเลวเสมอไป บางทีเขาแค่ทำผิดในสิ่งที่เขาไม่รู้ หรือเขาทำผิดแต่เขาไม่ใช่คนชั่ว แค่อารมณ์ชั่ววูบ แต่คนที่อยู่ข้างนอกก็ไม่ใช่คนดีทั้งหมด มันมีคนชั่วอีกมากมายซึ่งแค่ไม่ได้โดนจับ หรือเขาหนีได้หรืออะไรก็แล้วแต่ เพราะฉะนั้นเราอย่าไปลงโทษคนในนั้นว่าเขาเป็นคนเลวแค่เขาทำผิด 

- ในนั้นได้สอนผมหลายเรื่องแม้ว่าผมจะใช้ชีวิตมาแล้วมากมาย เป็นครั้งแรกที่ในชีวิตที่ผมอยู่นิ่งที่สุด พอมันนิ่งมันก็ตกตะกอน น้ำมันจะใสมากแล้วเราจะเห็นอะไรเล็กๆ น้อยๆ มันคือน้ำใจ มันทำให้ผมได้รู้ว่าน้ำใจคือสิ่งสำคัญ

- เวลาที่ผมได้อาหารมา ผมจะบอกทุกคนในห้องว่าเรากินกันเหมือนพระ เราจะกินอะไรเราเอามาวางแล้วกินด้วยกัน อะไรที่เราไม่ได้กินเราก็เก็บวางไว้อย่าให้เป็นของเหลือ เราจะได้ให้คนอื่นที่เขาไม่มีจะกินอีกเยอะแยะด้วย มันคือน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ที่เรามีให้กันในวันนั้น 

- ความสุขเล็กๆ ตอนที่อยู่ในคุกคือการได้ไหว้พระ ผมไหว้พระทุกวัน ผมจะไปหยิบดอกปีบที่มันร่วงลงมาเอามาจับเป็นกำๆ แล้วเอามาไหว้พระ สวดมนต์ขอพรให้ความจริงเปิดเผยเร็วๆ ขอให้ความยุติธรรมเกิดขึ้นกับทุกคน ใครผิดก็ผิดไป ใครถูกก็ถูกไป ถึงแม้ใครจะว่าผมผิด เรื่องอะไรก็ว่ามา ถึงแม้ผมจะไม่รู้ก็เถอะ 

- ตอนอยู่ในนั้นผมมีเงินวันละ 500 บาท ผมรวยมาก เพราะผมไม่รู้ว่าผมจะเอาเงิน 500 ไปทำอะไร มันจะมีร้านเล็กๆ ในนั้นผมจะเรียกว่าพารากอน บางคนเงินเขาไม่พอ ผมก็กดเงินผมให้เขาไป มันเป็นน้ำใจที่ผมมีให้ วันเกิดผมตรงกับปีใหม่ต้นปี ก็เอาเงินนั้นมาเลี้ยงเพื่อนๆ ในนั้นแหละ ครอบครัว ลูกเมียก็ยังมีเค้ก ยังมาร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์เหมือนเดิม แค่มีกระจกกั้น

- คืนแรกที่ได้กลับมานอนบ้าน มันพิเศษมากๆ ที่ได้กลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับลูกเมีย ในความเป็นอยู่ที่เราเคยอยู่ ไม่ได้ติดความสบายอะไรนะ แต่มันเหมือนเราห่างกันมาเป็นร้อยปี ก็นอนจับมือคุยกับภรรยา พอเขาหลับไป เป็นครั้งแรกที่น้ำตาผมไหลไม่หยุดเลย เป็นครั้งแรกที่ผมสงสารตัวเอง (ร้องไห้) ผมรู้สึกว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเรา คำว่าคู่ชีวิตมันไม่ได้หมายถึงคนที่อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดเวลานะ ตอนที่เขาเป็นภรรยาของพระเอกชื่อดัง เขาก็เป็นอีกแบบหนึ่ง ต้องวางตัวยังไงให้พอดี เขาทำให้ผมทุกอย่าง.

คลิกเพื่ออ่าน ข่าวบันเทิง เพิ่มเติม