ทำเอาหลายคนที่ได้อ่านข้อความของ “ลีโอ พุฒ” ที่ได้เขียนถึง "เร แม๊คโดแนลด์" เพื่อนสนิทผู้ล่วงลับ น้ำตาซึมไปตามๆ กัน หลังจากที่ต้องเผชิญกับภาวะนอนไม่หลับมาหลายคืนติดต่อกัน เพราะความอาลัยและโศกเศร้าที่ยังคงค้างคาอยู่ในจิตใจ และบางครั้งก็ไม่เชื่อว่า "เร แม๊คโดแนลด์" เพื่อนรักเพื่อนสนิทจากไปแล้วจริงๆ
ซึ่ง ลีโอ พุฒ ได้เขียนเล่าถึงความฝันที่พาเขาย้อนเวลากลับไปเป็นเด็ก ในบ้านหลังเก่าสไตล์ยุค 80 บ้านอันเป็นพื้นที่ปลอดภัยในความทรงจำ และคิดว่า “เร” ก็อาจจะกำลังเดินทางอยู่ในความฝันที่ยาวนานในสถานที่สักแห่งที่ชอบ และบางครั้งก็คิดว่า “เร” อาจแค่ทำตลกห่ามๆ แอบหนีไปเที่ยวหายไปจากกองเหมือนหลายๆ ครั้งที่ผ่านมา แล้วก็ไปเจอที่ไหนสักที่แบบแรนดอมก็ได้ แต่เมื่อความจริงบังคับให้ต้องยอมรับการสูญเสีย ก็ทำได้เพียงขอให้เพื่อนแวะเวียนมาหาในฝัน และขอให้พักผ่อนอย่างสงบโดยไม่ต้องเป็นห่วงอะไรอีกต่อไป พร้อมติดแฮชแท็ก “#อย่าลืมเร”
“หลายคืนที่ผ่านมา ผมนอนไม่ค่อยหลับ เหมือนมีบางอย่างค้างคาอยู่ในใจ เหวอๆ ไม่มีแรง สาเหตุก็คงหนีไม่พ้นเรื่องของเร
วันนี้ก็เช่นกัน ผมตื่นตั้งแต่เช้า ทั้งที่ได้นอนเพียงไม่กี่ชั่วโมง กว่าจะหลับลงได้ก็พลิกไปพลิกมาอยู่จนดึกดื่น สุดท้ายความอ่อนเพลียในตอนกลางวันก็พาผมหลับไปในที่สุด
ผมฝันถึงบ้านหลังเก่าสมัยประถม บ้านที่เคยเก็บความทรงจำดี ๆ ของผมเอาไว้มากมาย โดยรวมแล้ว ทุกอย่างในบ้านยังดูเหมือนเดิม สีขาวคาดสลับน้ำเงินแบบบ้านที่เคยนิยมกันในยุค 80 ขณะที่บ้านข้าง ๆ กลับถูกรีโนเวตใหม่จนกลายเป็นบ้านโมเดิร์นที่สวยงามและแปลกตา ราวกับอยู่กันคนละยุคกับบ้านของผม แต่บ้านเรายังคงเหมือนเดิมมีเพียงต้นไม้เท่านั้นที่เติบโตขึ้นตามกาลเวลา
ส่วนตัวผมกลับดูเหมือนจะเล็กลง ราวกับได้ย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง กลับไปเป็นเด็กคนนั้นที่เคยใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังนี้
ในฝัน ผมใช้เวลารดน้ำต้นไม้ทีละต้นด้วยความสดใสและตั้งใจ เหมือนรู้ดีว่ากว่าจะมีโอกาสได้กลับมาเยือนบ้านที่รักแห่งนี้อีกครั้ง คงต้องรอไปอีกนาน ตีนตุ๊กแกหน้าบ้านถูกตัดแต่งไว้อย่างสวยงาม ต้นสนอโศกต้นใหญ่ยังคงยืนเรียงแถวอยู่ที่ริมรั้วที่เดิม โป๊ยเซียนของแม่ยังงอกงามอยู่ในกระถาง ส่วนต้นมะม่วงก็สูงใหญ่ขึ้นมากตามกาลเวลา และไม่ค่อยออกลูกให้เรากินเหมือนแต่ไหนแต่ไรมาเช่นเดิม
มีเพียงต้นหูกวางต้นหนึ่งที่ดูแปลกตา ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามันเคยมีอยู่จริงหรือเปล่า หรือเป็นเพียงต้นไม้ที่ความทรงจำของผมสร้างขึ้นมาเองในความฝัน แต่ในฝันนั้น ผมมีความสุขมากจริง ๆ ผมคิดว่า บางทีนี่อาจเป็นกลไกอย่างหนึ่งของร่างกายและจิตใจที่พยายามปกป้องตัวเอง เมื่อเราต้องเผชิญกับความกระทบกระเทือนทางความรู้สึก
คนเรามักมีสถานที่บางแห่ง หรือช่วงเวลาบางช่วงในชีวิต ที่ทำให้รู้สึกปลอดภัยและสบายใจที่สุด และเมื่อเหนื่อยล้าหรือเจ็บปวด จิตใจอาจพาเรากลับไปหาสถานที่นั้นโดยไม่รู้ตัว สำหรับผม บ้านหลังนี้คงเป็นสถานที่แห่งนั้น
ถ้าเรหลับไปจริง ๆ อย่างที่คุณหมอว่า บางทีเรอาจกำลังฝันอยู่เหมือนกับที่ผมฝันก็ได้ เพียงแต่เป็นการหลับและเป็นความฝันที่ยาวนานกว่า บางทีเรอาจกำลังฝันถึงสถานที่สักแห่งที่ทำให้สบายใจที่สุด อาจเป็นทะเลสวย ๆ สักแห่ง หรือภูเขาสูง ๆ ที่อากาศดีจนแทบไม่อยากกลับลงมา ที่ไหนสักแห่งที่เรชอบหลอกพาพวกเราไปปีนป่ายจนเหนื่อย แล้วก็หัวเราะชอบใจด้วยสีหน้ากวน ๆ ตามประสาของเร
และถ้าเรกำลังใช้ชีวิตอยู่ในอีกความฝันหนึ่งที่ยาวนานก็คงไม่มีข้อจำกัดของความเป็นจริงอีกต่อไป เพราะในความฝัน เราจะอยู่ที่ไหนก็ได้ จะกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งก็ได้ และคนที่เราคิดถึงก็ยังกลับมาอยู่ตรงหน้าเราได้เสมอ
ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากบอกเรนะว่า บ้านหลังนี้ยังมีที่ว่างให้เรกลับมาเล่นได้เสมอ จะมาปั่นจักรยาน เตะบอลพลาสติกเล่นกันหน้าบ้านก็ได้ แม่กับยายใจดี และยังมีเพื่อน ๆ อีกหลายคนที่กูอยากแนะนำให้มึงรู้จัก จะมาค้างสักคืนสองคืนก็ได้ แล้วแต่มึงเลย บ้านหลังนี้ยังอยู่ที่เดิม ต้นไม้ยังคงเติบโต ลมยังพัดผ่านหน้าบ้าน และความทรงจำดี ๆ ก็ยังอยู่ในทุกมุมของที่นี่
แม้วันนี้มึงจะไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว แม้จะไม่มีเสียงหัวเราะ ไม่มีเสียงเรียก ไม่มีเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นตั้งแต่เช้า ไม่มีใครเห็นมึงเดินกลับเข้ามาทางประตู หรือโผล่เข้ามาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเหมือนเมื่อก่อน แต่มึงก็จะไม่เคยหายไปจากใจของพวกเรานะ
มึงจะยังอยู่ในเรื่องเล่าที่พวกเราพูดถึง อยู่ในภาพจำของวันที่เคยมีความสุข อยู่ในความคิดถึงที่เกิดขึ้นทุกครั้ง เมื่อใครสักคนเอ่ยชื่อมึง
บางทีอยากจะคิดนะว่ามึงอาจจะแค่ทำตลกห่ามๆ แอบหนีไปเที่ยวหายหัวไปจากกองเหมือนหลายๆ ครั้งที่มึงทำ แล้วในวันหนึ่งกูอาจจะเจอมึงที่ไหนสักที่แบบแรนดอมก็ได้
แต่เอาเหอะ ในเมื่อความจริงยืนยันกับพวกเราอย่างหนักแน่นขนาดนี้แล้ว ก็คงต้องยอมยกธงขาวและกลืนความจริงลงไปให้ได้แหละ
ถ้าความฝันไม่มีข้อจำกัดจริง ๆ กูก็คงอยากให้มึงแวะมาที่บ้านนี้บ้างนะ ไม่ต้องอยู่นานก็ได้ ไม่ต้องพูดอะไรเลยก็ได้แค่กลับมาให้กูเห็นในฝันสักครั้ง ให้กูได้รู้ว่ามึงยังสบายดี อยู่ที่ไหนสักแห่งในความฝันที่ยาวนานของมึง อย่างน้อยก็อยากบอกให้มึงรู้ว่า ที่นี่…ยังมีคนคิดถึงมึงอยู่เสมอ บ้านสีขาวน้ำเงินหลังนี้ยังรอมึงแวะมานะ และพวกเราที่นี่ยังรักและคิดถึงมึงเหมือนเดิม
หลับให้สบายนะไม่ต้องห่วงอะไรอีกแล้ว ฝันอย่างที่อยากฝัน ไปอย่างที่ชอบไป แล้วถ้าวันหนึ่งมึงฝันถึงบ้านสีขาวคาดน้ำเงินหลังนี้ ก็แวะเข้ามาได้เลย ให้ถือว่าที่นี่จะเป็นบ้านของมึงนะ มาได้เสมอเลยนะเร อย่าลืมนะ “#อย่าลืมเร”
หลายคนที่ได้อ่านข้อความดังกล่าว ต่างน้ำตาไหลและรู้สึกเศร้าอย่างมาก พร้อมกับขอโอบกอด พุฒ ต้า และครอบครัวของเร ให้เข้มแข็งต่อไป.
คลิกเพื่ออ่าน ข่าวบันเทิง เพิ่มเติม
