ก็เพราะเรามีกฎ ระเบียบ กติกา...คือตัวร้อยรัดให้สังคมคนหมู่มากดำเนินไปอย่างราบรื่น เรียบร้อย และเป็นสงบสุข!!
เปรียบเหมือนวงการสื่อทีวีดิจิตอล ก็ต้องมี “กฎ ระเบียบ กติกา” ให้ทุกองค์กรนำไปปฏิบัติ เพื่อให้สื่อโทรทัศน์มิติใหม่นี้เป็นทั้งความบันเทิงและสาระความรู้เพื่อประชาชนอย่างแท้จริง
ไม่ใช่คิดว่า สื่อทีวีดิจิตอลจะอยู่เหนือสื่ออื่นใด จะทำอะไรก็ได้เสมอไป
หากแหกกฎ ระเบียบ กติกา ที่วางไว้... ก็ต้องมีบท “ลงโทษ” จากผู้ควบคุมกฎ เพื่อมิให้องค์กรอื่นเอาเป็นเยี่ยงอย่าง!!
เอาแค่กฎระเบียบพื้นฐานที่ว่า “ห้ามนำเสนอภาพลามกอนาจารหรือหมิ่นเหม่ต่อศีลธรรมอันดี” นั้น สื่อทีวีดิจิตอลหลายช่องก็ “แหกกฎ” กันเป็นว่าเล่น
ท้าทายผู้ควบคุมกฎเป็นรายวัน
ดาราสาวเปิดง่ามขา ผ่าร่องอก โชว์ตัวในงานอีเวนต์ กลายเป็นการสร้างมูลค่าให้ตัวเอง โดยมีสื่อทีวีดิจิตอลเป็นตัวช่วยสนับสนุนด้วยภาพ-ข่าวชนิดเอิกเกริก!!
มันอาจจะไม่น่าเกลียดแต่ประการใด ถ้าการแต่งกายนั้นปรากฏอยู่เฉพาะในงาน...แต่มันจะไม่เหมาะอย่างยิ่ง เมื่อนำมาออกอากาศเป็นข่าวไปทั่วประเทศ
เส้นแบ่งกั้นระหว่างสื่อกระแสหลักกับสื่อโซเชียลมีเดีย มันก็อยู่แค่ตรงนี้....นั่นคือ “ความรับผิดชอบต่อสังคม” ที่สื่อหลักต้องมีมากกว่า
ทั้งเรื่องการรักษากฎ ระเบียบ กติกาอย่างเคร่งครัด รวมไปถึงอย่าใช้สื่อไปในทางขัดต่อศีลธรรมอันดี
ภาพข่าวการละเมิดทางเพศก็เป็นอีกประเด็นที่เกลื่อนเกร่ออยู่ในจอ เหมือนดูหนังฉายซ้ำซาก ด้วยการเบลอใบหน้าผู้เสียหาย
ตอกย้ำการแหกกฎ ทั้งกระทำผิดกฎหมายอย่างทนโท่และไม่มีสำนึกในกรอบจรรยาบรรณอาชีพของตัวเอง
จะบอกว่าไม่รู้ ก็คงเชื่อได้ยาก...เพราะมันคือพื้นฐานที่ผู้ผลิตสื่อทุกชนิดต้องมีอยู่ในสามัญสำนึก
...
สำนึกว่า...สื่อเพื่อสาธารณะและประชาชน!!
แจ๋วริมจอ
jaewrimjor@gmail.com