เดอะวอยซ์ ซีซั่น 6 ปิดฉากลงอีกครั้ง สุดสง่างามด้วยความ “ได้ใจ-โดนจิต” ชนิดทั้งประเทศแซ่ซ้อง ร่วมขานร้องยินดีปรีดาปราโมทย์ และสุดโลดเริง!!
ชัยชนะครั้งนี้ คว้าชัยไปครอบครองโดยหนุ่มน้อยมุกดาหารวัย 19 ปี จากคณะดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร “ไม้หมอน วชิรวิทย์ จีนเกิด”
หนุ่มหน้าใสโศก ฟันเรียบสวย แฝงแนวติสต์เพื่อชีวิตไว้ในความสงบเสงี่ยมเจียมตน น่าเอ็นดูเมตตา อันแตกต่างกับพลังแฝงอันฮึกเหิมมหาศาลที่ซ่อนฉานฉายเร้นเด่นโดดอยู่ภายในตัวตน
น่าเอ็นดูที่สุดตรงที่มาของชื่อ “ไม้หมอน” ที่เกิดจากพ่อของเขาทำงานเป็นพนักงานคอยปิดกั้นคันเหล็กตรงทางตัดผ่าน ทางรถไฟ ในห้วงยามที่แม่ของเขากำลังตั้งครรภ์
และทุกวันต้องเอาข้าวปลาอาหารใส่ ปิ่นโต เดินหิ้วไปตามรางรถไฟนับไม้หมอนไปตลอดทางว่าใกล้จะถึงแล้ว นำไปส่งเลี้ยงดูชีวิตพ่อทุกวัน ทำเช่นนี้จนถึงวันที่เขาได้คลอดออกมาลืมตาดูโลก ในชื่อน่ารักเหลือร้ายว่า “ไม้หมอน”
จาก “ฟ้าสูงหญ้าต่ำ” ในรอบบลายด์ ออดิชั่น สู่ “ใจสั่งมา” ในรอบแบทเทิล สู่ “วันหนึ่งฉันเดินเข้าป่า” และ “ลุงขี้เมา” ในรอบ ไลฟ์โชว์ มาจบลงสุดท้ายที่ “บันไดสีแดง” ในรอบไลฟ์ไฟนอล หรือรอบน็อกเอาต์
ไม้หมอนคงเส้นคงวาในทุกบทเพลงที่เขาเลือกสรร ผ่านจิตวิญญาณอันแข็งแกร่ง จิตใจอันแน่วกล้า และตัวตนอันมุ่งมั่นในแนว ทางบทเพลง และแนวทางการร้องที่ชัดแจ่มเจน
เขาจึงเลือกทุกเพลงที่ร้องได้ต้องตรงกับแนวทางและรสนิยมเฉพาะตน แต่เป็น “ทุกเพลง” ที่เข้าลึกถึงจิตวิญญาณของผอง ชนคนรากหญ้า ของสามัญชนคนชั้นกลาง และเจาะใจลึกแม้กระทั่งหัวใจของคนเสียดฟ้าสูงลอย...
...
“บันไดสีแดง” เพลงเด็ดดวงของต้นฉบับ “ฮิวโก้ จุลจักร” ถูกนำมาปักสอยร้อยใหม่ด้วยดวงใจเกริกไกรของไม้หมอน กลายเป็น “บันไดไม้หมอน” ทอดก้าวชนะท้น ล้นหัวใจคนดูทั้งประเทศในที่สุด
และคือ “ชัยชนะอันหอมหวานและงดงามที่สุด” ครับ.
“ดร.ศาสตร์ธนิก จุลมณี”
‘‘แจ๋วริมจอ’’
jaewrimjor@gmail.com