ก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันพอสมควรกับเพลงลูกทุ่งอีสาน ที่นับวันจะ “เลยเถิด” ในความเห็นของคนกลุ่มหนึ่ง!!
จังหวะ ทำนองนั้น พอจะฟังได้....แต่เนื้อหาออกแนว “ใต้สะดือ” แฝงนัยความทะลึ่ง หยาบคาย ไร้ซึ่งศิลปะของเพลงลูกทุ่งอีสานดั้งเดิม
เป็นความบันเทิง “สองแง่สองง่าม” กลายเป็นกระแสลามฮิตอยู่ในสื่อยูทูบเต็มไปหมด
มิวสิกวีดิโอหลายเพลงมียอดวิวเกิน 20 ล้านวิว บางเพลงพุ่งทะลุเป็นร้อยล้านวิวอย่างแทบไม่น่าเชื่อ!!
ไม่เท่านั้น...ยังมีการดึงจากยูทูบมาโหลด ลงในสื่อโซเชียลต่างๆ แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว เรียกว่า “ฮิตชั่วข้ามคืน”
ประเด็นอยู่ที่ว่า....ธุรกิจเพลงในรูปแบบนี้ ถูกต้องต่อศีลธรรม ประเพณีของบ้านเราหรือไม่??
ผู้ให้ความเห็นเรื่องนี้ไม่ได้ปฏิเสธธุรกิจเพลงในยูทูบ แต่มีคำถามว่า ทำไมผู้อยู่เบื้องหลังธุรกิจเพลงเหล่านี้จึงนำเสนอเรื่องราวสัปดนเป็นจุดขาย!!
จริงหรือที่กระแสดังทะลุเปรี้ยงปร้างเป็นเพราะคนดูคนฟังชื่นชอบอย่างแท้จริง...หรือกดเข้าไปดูตามกระแสแล้วก็เพียงแค่นั้น ไม่ได้ยินดียินร้ายอะไร
แต่จะด้วยเหตุผลไหนก็ตาม ธุรกิจเพลงลูกทุ่งสัปดนก็สร้างยอดวิวถล่มทลาย ส่งผลให้นักร้องและผู้อยู่เบื้องหลังประสบความสำเร็จในแง่ง่ามนี้อย่างสวยงาม
ยอดวิวหลายๆกลายเป็นบันไดเริ่มต้น ต่อยอดให้นักร้องผู้นั้นเป็นที่รู้จักในชั่วพริบตา มีคาแรกเตอร์ (เสื้อผ้าน้อยชิ้น) โดดเด่น และมีบทเพลงที่ฮิตสนั่นยูทูบ
มีงานติดต่อเข้ามามากมาย คิวล้นมือในชั่วเวลาไม่กี่วัน บางคนมีรายได้ตามมาอย่างมหาศาล สมประโยชน์ทั้งธุรกิจเพลงและตัวนักร้อง
ทว่าตั้งคำถามให้สังคมกลับไปครุ่นคิดว่า กระแสบันเทิงชนิดนี้กำลังแลกมาด้วยการล่มสลายของศิลปะเพลงลูกทุ่งอีสานและวัฒนธรรมอันดีหรือเปล่า??
...
เสียดายก็เพียงไม่เคยมีหน่วยงานรัฐหรือภาคเอกชนออกโรงท้วงติง หรือชี้ให้เห็นถึงความไม่เหมาะสม
อันจะส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์อันดีของสังคมไทยส่วนรวม!!
แจ๋วริมจอ