เมื่อมีชื่อของ "รฤก" ของ ยอร์ช ฤกษ์ชัย พวงเพ็ชร์ ปะไว้ หน้าหนังของหนังไทยเรื่องล่าสุด "มิสเตอร์ดื้อ กันท่าเหรียญทอง" ก็มาในรูปแบบที่เชื่อว่าคนดูส่วนใหญ่คุ้นเคยกันดี กับจุดขายที่เสน่ห์ของทีมนักแสดง มุกตลก ฉากฮาๆ แบบแนวซิตคอม ที่มาพร้อมเรื่องราวแปลกๆ ที่นำพาไปสู่เรื่องราวดราม่าหรือฉากประทับใจในตอนท้าย
เรื่องย่อของ มิสเตอร์ดื้อ กันท่าเหรียญทอง สั้นๆ เลยคือหนังที่ว่าด้วยเรื่องของ "ดื้อ" (ชานน สันตินธรกุล) ผู้ที่คอยกันท่าทุกคนที่มาเข้าจีบ "หลิน" (เก้า สุภัสสรา) น้าสาวของตัวเอง ตั้งแต่เด็กจนโต เมื่อน้าสาวก็สวยไม่ใช่เล่น ดื้อจึงต้องรับมือกับหนุ่มๆ สารพัดบุคลิกที่เข้ามาขายขนมจีบน้า เด่นๆ ก็เช่นตัวละครที่แสดงโดย โจ๊ก โซคูล และ บลู พงศ์ทิวัตถ์ นำไปสู่เรื่องราวฮาๆ และเรื่องดราม่า กับความสัมพันธ์ระหว่างน้า-หลาน
...
ต้องบอกเป็นข้อมูลก่อนว่า แม้ "มิสเตอร์ดื้อ" จะมีชื่อของ รฤก ของ ยอร์ช ฤกษ์ชัย พวงเพ็ชร์ อยู่ แต่หนังไม่ได้กำกับโดย พี่ยอร์ช แต่กำกับโดย เค ไชยณรงค์ แต้มพงษ์ ผู้กำกับที่เคย กำกับหนัง เลิฟจุลินทรีย์ รักมันใหญ่มาก ซึ่งเดิมผู้กำกับสร้างชื่อมาจากงานกำกับ MV แต่เร็ว ๆ นี้ที่โดดเด่นและเชื่อว่าทุกคนจำได้ ก็คือ MV คุกกี้เสี่ยงทาย ของ BNK48 นั่นเอง
การโปรโมตกับการเล่นคำ "โรแมนติกคอมมาดื้อ" ก็จัดว่าเป็นไอเดียดึงให้เราสนใจหนังได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ยินเชื่อหรือได้เห็นตัวอย่าง แต่จะว่าไป อาการดื้อมันอาจจะมองได้อยู่ 2 แบบ หนึ่งคือ ดื้อแล้วน่ารัก กับสอง ดื้อแล้วน่ารำคาญ ซึ่งถ้าว่ากันตรงๆ "มิสเตอร์ดื้อ" เป็นส่วนผสมของทั้ง 2 ข้อที่กล่าวมา ส่วนที่น่ารักก็คือทีมนักแสดง ไม่ว่านักแสดงนำหรือสมทบที่ต่างมีเสน่ห์ขึ้นจอทุกคน ด้านการแสดงก็ทำหน้าที่ได้ดี เท่าที่บทจะอำนวย แต่ที่น่ารำคาญ ก็อาจจะต้องระบุลงไปอีกหน่อยว่าความรู้สึกนี้ อาจจะเกิดขึ้นกับคนที่ติดขัดกับวิธีการนำเสนอของหนังแนวๆ เรื่องนี้
ด้วยชื่อของ "รฤก" ปะไว้ (หรือเปล่า?) ทำให้รูปแบบการนำเสนอของหนังมาในแนวทางเดียวกับ แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า, สุดเขตสเลดเป็ด หรือ ส.ค.ส. สวีทตี้ ซึ่งจะว่ากันชัด ๆ ไปเลย มันคือ “สูตรสำเร็จ” ที่หากใครชอบทิศทางการนำเสนอแบบนี้ ก็มีแนวโน้มที่จะชอบหรือพอใจกับหนัง แต่หากไม่หรือเป็นแฟนหนังที่อยากได้ความแปลกใหม่บ้าง ความรู้สึกที่มีต่อหนังก็คงเป็นตรงกันข้าม เพราะการดูหนังเรื่องนี้คงจะเหมือนกับการเข้าร้านอาหารเดิมๆ กินเมนูเดิมๆ หารสชาติที่แปลกใหม่ไม่ได้
...
แต่หากมองว่าหนังถูกสร้างมาเพื่อเจาะกลุ่มวัยรุ่น หรือกลุ่มแฟนคลับของ นน และ เก้า ก็คงต้องบอกเลยว่า หนังน่าจะโดนใจแฟน ๆ ทั้งคู่อย่างแน่นอน เพราะมีฉากเซอร์วิส ฉากน่ารักๆ ของ ทั้งสองคนให้แฟนๆ ได้ฟินทั้งเรื่อง
ในแง่ของความบันเทิงโดยรวมนับว่าโอเค มุกตลกสถานการณ์ต่างๆ ยังคงทำได้เราฮากันเสียงดังในโรงได้ แต่ก็แอบรู้สึกว่าบางมุกดูจะไม่เหมาะแล้วที่นำมาเล่นในยุคนี้ เช่น มุกเรื่องเพศ หรือ มุกคำหยาบ ซึ่งหากเป็นคนดูที่ไม่อินกับมุกฮาเหล่านี้ ฉากที่ผู้สร้างคิดว่าคนดูต้องขำ มันก็จะไม่ใช่ฉากที่จะขำอีกต่อไป และอาจหนักข้อถึงขั้นรู้สึกลบต่อหนัง และอย่าได้ถามถึงความแนบเนียนของการใส่ฉากฮาต่างๆ เหล่านี้เข้าไป หรือว่ามันเป็นสิ่งทำให้เรื่องเดินไปข้างหน้า หรือทำให้เราเข้าใจในตัวละครมากขึ้น เพราะมันไม่มี!
...
สิ่งที่ขอตั้งข้อสังเกตมากเป็นพิเศษ ก็คือ หนังดูจะให้เวลากับการมอบความบันเทิง จนละเลยประเด็นสำคัญคือ การตอบคำถามด้านเนื้อเรื่องของหนัง ความสัมพันธ์ระหว่างน้า-หลาน ที่เป็นโจทย์สำคัญที่หนังน่าจะให้เวลาขยี้เรื่องราว เพื่อความสมเหตุสมผลในตอนท้าย ที่ควรจะมากกว่าที่เป็นอยู่ แม้จะได้เสน่ห์ของพระนางหรือทีมนักแสดงมาช่วยก็ไม่เพียงพอ
ลงท้าย มิสเตอร์ดื้อ กันท่าเหรียญทอง จึงเป็นหนังสำหรับแฟนคลับของ ชานน สันตินธรกุล และ เก้า สุภัสสรา โดยเฉพาะ รวมไปถึงแฟนหนังที่คุ้นเคยและชื่นชอบทิศทางหนังแนวโรแมนติกคอมเมดี้ในแบบพี่ยอร์ช (ถ้ายังไม่เบื่อกับรูปแบบเดิมๆ ไปเสียก่อน) แต่หากเป็นคนดูกลุ่มทั่วไป เรื่องนี้อาจบอกผ่านไปก่อน ก็ไม่มีอะไรเสียหาย...
อ่านรีวิวหนัง ตีตั๋วชนโรง เรื่องอื่น ๆ
ชา ตีตั๋วชนโรง
Twitter @Chamanz13
...
Facebook: ตีตั๋วชนโรง