หนักหน่วงแต่หนักแน่นมาก แข็งแรงทุกองค์ประกอบ สมศักดิ์ศรีการกลับมาของ “สตีเวน สปีลเบิร์ก”
เราไม่ได้เห็นหนังเกี่ยวกับสำนักข่าวมานานแล้ว หลัง “Spotlight” (2015) แล้วก็ไม่ผิดหวัง “ThePost” ทำให้เราฮึกเหิม ใจเต้นแรง (ลุ้นราวกับตัวเองไปเกาะแท่นพิมพ์) และสุดท้าย...ทำให้เราตั้งคำถามกับตัวเอง...ว่าเราได้ทำหน้าที่ตัวเองในฐานะสื่อดีพอหรือยัง...
ในฐานะที่ทำงานวงการสื่อและคลุกคลีกับผู้คนในวงการนี้มาตั้งแต่เด็ก ต้องสารภาพว่าเรื่องนี้ทำให้อินพอสมควร หนังไม่ได้ให้แค่ความรู้และความบันเทิง แต่ยังให้ “ความฮึกเหิม” กับเราด้วย ถือเป็นความสตรองแรกของหนังที่น่าทึ่งมาก
แน่นอนว่าหนังมีการพูดถึงเรื่อง “จริยธรรมของสื่อ” และน่าจะรวมถึง “อุดมการณ์” ของคนอาชีพนี้ด้วย แต่ก็แอบมี “แดกดัน” และ “จิกกัด” ไปในตัว ถือเป็นสีสันของเรื่อง ซึ่งคอลัมน์นี้วันนี้ มาดามจะขออนุญาตไม่แตะเรื่องนี้มาก เพราะประเด็นจริยธรรมของสื่อเป็นเรื่องละเอียดอ่อน แต่ละคนมีต่อมผิดถูกสูงเตี้ยดำขาวไม่เท่ากัน เหมือนต่อมรับรสชาติที่คงชอบคนละอย่าง แต่ขอบอกว่าเรื่องนี้มี Strong Message เกี่ยวกับประเด็นนี้เยอะมาก คมๆ และโดนๆ ทั้งนั้น ซึ่งส่วนตัวคิดว่าสื่อมีพลังเสมอ อยู่ที่เราจะเลือกใช้และทำให้คนมองเราแบบไหน
...
แต่ที่โดนใจมาดามมากคือหนังมีกลิ่นอายของ “Feminism” หรือ “สตรีนิยม” การโลดแล่นและพัฒนาการของตัวละคร “แคทเธอริน แกรห์ม” ซึ่งรับบทโดย “เมอริล สตรีพ” ถือเป็นหนึ่งในความดีงาม ความน่าหลงใหล และความแข็งแรงที่สุดของเรื่อง เธอเป็นตัวแทนผู้หญิงแกร่งที่น่านับถือ และน่าเอาเป็นแบบอย่างมากๆ
ตัว “เบน แบรดลี” บรรณาธิการใหญ่ นสพ. “The Washington Post” ซึ่งรับบทโดย “ทอม แฮงค์ส” ก็เป็นอีกตัวละครที่คือความแข็งแกร่งของเรื่อง ปราศจากเขา...เราคงหัวใจไม่เต้นแรงเพราะลุ้นเรื่องการตีพิมพ์เอกสารลับ ซึ่งในฐานะคนที่โตมากับธุรกิจสิ่งพิมพ์ สิ่งที่เขาทำอาจไม่น่ารัก แต่เรียกว่ามีอุดมการณ์และมีจุดยืนมากค่ะ #ปรบมือ
นอกจากตัวละครเอกที่แข็งแรงแทบทุกตัว “บทภาพยนตร์” ยังเป็นอีกองค์ประกอบสำคัญของเรื่อง เอาจริงๆ...บทเรื่องนี้ไม่ได้เข้าใจง่าย แถมต้องตีความด้วย (ยิ่งไม่เคยรู้เหตุการณ์จริงจะยิ่งมึน) แต่ความดีมันอยู่ที่ว่าบทมัน “สื่อสาร” “เฉียบ” และ “กินใจ” ไม่น้อยทีเดียว
...
สุดท้ายแต่เร้าใจสุด คงหนีไม่พ้น “จังหวะการเล่า” เชื่อว่าคนดูแทบทั้งโรงรู้เนื้อเรื่องดีอยู่แล้ว ไม่ต้องลุ้นก็รู้ว่า “เอกสารลับเพนตากอน” ต้องได้ตีพิมพ์ แต่กระนั้น...หนังก็ยังทำหัวใจเราเต้นแรง หล่นวูบ และ...ใจหายเป็นระยะๆ ส่วนตัวคิดว่าเป็นจุดแข็งค่ะ สตรองมากจริง #กราบ
โดยรวมถือเป็นหนังฟอร์มดีที่ #ไม่น่าพลาด แม้จะ #ไม่Mass (และแอบตึงเครียด) แต่ต้องบอกว่าเป็นหนังทรงพลังจริงๆ ค่ะ และแน่นอนว่าน่าจะได้เข้าชิงรางวัลด้วย ใครเป็นคอหนังแนวนี้ (สร้างจากเรื่องจริงและเป็นดราม่าอิงประวัติศาสตร์) ต้องไม่พลาดนะคะ หนังเข้าแล้ววันนี้ 25 มกราคม 2561 เป็นวันแรก
...
จนกว่าจะพบกันใหม่
มาดามอองทัวร์
Twitter: @MadamAutuer