น่ารักกรุบกริบ สดใส สมวัยคนรีวิวมาก ใครไม่เคยอ่านการ์ตูนก็ดูได้ไม่มีมึนนะ...ขอบอก

 

ไหนใครเป็นแฟน “Peach Girl” ยกมือขึ้น!

สำหรับแฟนๆ ที่เคยอ่านเวอร์ชั่นการ์ตูน คงไม่ต้องสาธยายกันมาก บอกเลยว่าเวอร์ชั่นภาพยนตร์ทำได้เหมือนทีเดียว แม้นางเอกจะไม่ตาหวาน และพระเอกจะไม่สูงชะลูดตูดปอด แต่ก็ได้อารมณ์จิ้นและฟินเว่อร์ไม่แพ้กันค่ะ


ตัวละครมีเสน่ห์มาก เดาไม่ได้จนจบว่าเรื่องจะจบแบบไหน

ต้องออกตัวก่อนว่ามาดามเคยอ่านเวอร์ชั่นการ์ตูนมาบ้าง แต่ไม่ครบทุกเล่ม (น่าจะไม่เกิน 2 จาก 18 เล่ม) เนื้อเรื่องก็จะไม่แม่นเท่าไร เลยจะขออนุญาตเคลมว่าเป็นคนดูในหมวดหมู่ที่ไม่รู้เรื่องมาก่อนแล้วกันนะคะ

...

อย่างไรก็ดี...บรรยากาศโดยรวมของเรื่องทำให้หวนนึกถึงวันคืนสมัยบ้าคลั่งการ์ตูนตาหวานอย่างบอกไม่ถูก โดยเฉพาะคาแรกเตอร์หลักทั้งสี่ มีความเพ้อเจ้อและเพ้อฝันมาก แต่ก็ชวนหลงใหลใคร่รู้บทสรุปของแต่ละตัว

จากซ้ายไปขวา
จากซ้ายไปขวา "ซาเอะ" (นากาโนะ เมอิ) "ไคริ" (อิโนโอะ เคย์) "โทชิ" (แมคเคนยู) และ "โมโมะ" (มิซูกิ ยามาโมโต้)


แน่นอนว่าตัวละครเอกก็คือ “โมโมะ” (มิซูกิ ยามาโมโต้) สาวน้อยรสพีชของเรา คาแรกเตอร์สาวโก๊ะแต่เต็มไปด้วยความจริงใจและซื่อตรงกับหัวใจตัวเอง เธอหลงรัก “โทชิ” (แมคเคนยู) เพื่อนสมัยม.ต้นและหวังจะได้เขาเป็นเจ้าของจูบแรก แต่ต้องผิดคาดเพราะคนขโมยจูบแรกของเธอดันเป็น “ไคริ” (อิโอะโนะ เคย์) หนุ่มหล่อสุดฮอตประจำโรงเรียน โดยมีเพื่อนสนิทสายแอ๊บแบ๊ว “ซาเอะ” (นากาโนะ เมอิ) ส่งสายตาอิจฉาตาร้อนตามตลอดที่ “โมโมะ” มีแต่หนุ่มๆ มารุมรัก

"ไคริ" (อิโนโอะ เคย์) และ "โมโมะ" (มิซูกิ ยามาโมโต้)

"โมโมะ" (มิซูกิ ยามาโมโต้) กับ "โทชิ" (แมคเคนยู)

...

มันก็จะน้ำเน่าๆ และออกแนว Puppy Love สักหน่อย...แต่ความชัดเจนของตัวละครก็ช่วยให้เรื่องเพ้อๆ ดูมีเหตุมีผลขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยๆ เราก็เชื่อว่าการกระทำของแต่ละตัวมีที่มาที่ไป ไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญที่ทำให้เรื่องนอกโลกกันไปใหญ่ ที่สำคัญ...มันทำให้น่าลุ้นทีเดียวค่ะว่าบทสรุปของแต่ละตัวจะเป็นแบบไหน

"โมโมะ" (มิซูกิ ยามาโมโต้) กับเพื่อนสาวสายแบ๊ว "ซาเอะ" (นากาโนะ เมอิ)

ถึงน้ำเน่าแต่ก็สร้างแรงบันดาลใจ

อย่างที่เกริ่น...เนื้อเรื่องมีความน้ำเน่า รักใสๆ สมวัยม.ปลาย แต่ก็ไม่ทิ้งสไตล์พี่ยุ่นเพราะมีแอบแฝงความ Inspire ไม่น้อยค่ะ คือ...นอกเหนือจากเรื่องรักๆ ตัวละครแต่ละตัวก็ต้องพิสูจน์ตัวเองและตามหาความฝันด้วย

ต้องบอกว่าตัวละครหลักทั้งสี่มีคาแรกเตอร์น่าสนใจหมด แต่ที่โดดเด่นคงเป็น “ไคริ” ที่มีความใฝ่ฝันอยากเป็น “เชฟขนมหวาน” เขาเป็นชายหนุ่มสุดฮอตของโรงเรียน มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้ทุกคนเสมอ แต่ใครจะเชื่อว่าเขาจะมีปัญหากับพ่อที่คอยเปรียบเทียบเขากับ “เรียว” พี่ชายคนเดียวตลอดเวลา

...

บรรยากาศสวยงามท่ามกลางซากุระ
บรรยากาศสวยงามท่ามกลางซากุระ

หนึ่งในฉากสำคัญของเรื่อง ร้านดอกไม้ของครอบครัว
หนึ่งในฉากสำคัญของเรื่อง ร้านดอกไม้ของครอบครัว "โมโมะ"

...


“ไคริ”
จะได้เดินตามความฝันหรือไม่...คุณผู้อ่านคงต้องตามไปลุ้นกันนะคะ เช่นเดียวกับความรักของ “โมโมะ” สาวน้อยรสพีชที่มีความฝันอยากตามหารักแท้ (เหมือนนางเอกการ์ตูนตาหวานทั่วๆ ไป) ต้องบอกว่าความสนุกของเรื่องไม่ใช่การชิงรักหักสวาท หรือรักตบจูบเหมือนน้ำเน่าบ้านเรา แต่เป็นดราม่าเปรี้ยวอมหวานที่เรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะไปตลอดเรื่อง เดาไม่ถูกเลยว่าสาวน้อยรสพีชของเราจะเลือกใครกันแน่...ระหว่างคนที่เธอ (แอบ) รักและคนที่ (แอบ) รักเธอ...

ซีนจูบหวานๆ...เรื่องจริงหรือแค่ฝันกันแน่น้า
ซีนจูบหวานๆ...เรื่องจริงหรือแค่ฝันกันแน่น้า

เอาละ...สปอยล์กันพอหอมปากหอมคอ เชื่อว่าติ่งหรือแฟนคลับคงเกาะขอบจอรอแล้ว แต่สำหรับใครไม่เข้าข่ายแต่อยากหาโปรแกรมหนังดีๆ ขอแนะนำเรื่องนี้ ถึงจะคิกขุกาโม่ไปบ้างตามประสาการ์ตูนตาหวาน แต่รับรองว่าเพลินค่ะ...เพลินทั้งจินตนาการและความน่ารักของตัวละคร...โดยเฉพาะตัวละครชาย...น่ารักน่ากอดมากๆ

จนกว่าจะพบกันใหม่

มาดามอองทัวร์
Twitter: @MadamAutuer