วันศุกร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562
บริการข่าวไทยรัฐLogin
ความสุขทางใจของ ‘เจมส์-จิรายุ’ สะสม “กล้องถ่ายรูป” อนาคตคิดเปิดสตูฯ

ความสุขทางใจของ ‘เจมส์-จิรายุ’ สะสม “กล้องถ่ายรูป” อนาคตคิดเปิดสตูฯ

  • Share:

จากความชอบถ่ายรูป มักสะพายกล้องคล้องติดอยู่เสมอจนเป็นภาพที่หลายๆคนคงคุ้นเคยอย่างดี สำหรับหนุ่มหน้ามนคนหน้าหวาน เจมส์–จิรายุ ตั้งศรีสุข พระเอกหนุ่มจากละคร “บ่วงหงส์” ทางช่อง 3 ทุกๆคิวที่เข้ากองละคร ต้องแบกกล้องคู่ใจตามถ่ายคนโน้น คนนั้น ชอบกล้องถ่ายรูปถึงขนาดสะสมกล้องรุ่นต่างๆโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ส่วนจุดกำเนิดของความบ้ากล้องนั้น

หนุ่มเจมส์ เปิดใจว่า “จุดกำเนิดมาจากคุณพ่อมีกล้องฟิล์มอันนึง ถ่ายรูปครอบครัว ถ่ายรูปผมเก็บไว้ มีช่วงที่เข้าวงการบันเทิงเห็นพี่ๆถ่ายรูปกันก็ชอบ อยากถ่ายรูปเป็นบ้างก็เข้าไปคุย เริ่มศึกษามาเรื่อยๆทุกๆอย่างที่เกี่ยวกับกล้องให้มากที่สุด”

กล้องตัวแรกที่ซื้อด้วยน้ำพักน้ำแรง “ตัวแรก Leica M 240 ครั้งแรกผมไปถ่ายหนังสือ ช่วงหนังสือออกไปเยอะๆ ผมไปเจอพี่ซุป ซุปเปอร์จิ๋ว เค้าจับกล้องตัวนั้นอยู่ผมเลยเข้าไปถามพี่มันคือกล้องอะไร พี่ซุปเลยบอกว่าเป็นไลก้า คือตอนนั้นไม่ค่อยฮิตในเมืองไทยเท่าไหร่จะเป็นกลุ่มๆ เพราะราคาแพง เลยเริ่มซื้อตั้งแต่ครั้งนั้น คือเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราเสียเงินมาตลอด (หัวเราะ)”

เห็นเจมส์ชอบถ่ายภาพแนวขาว–ดำมากกว่าโทนสีสัน “มีช่วงนึงไอจีผมขาว-ดำหมดเลย”

นั่นสิชีวิตอยู่โหมดไหนหรืออารมณ์พาไป “ตอนนั้นจำไม่ได้จริงๆ แค่เรารู้สึกโทนขาวดำก็สวยดีมีมิติทำให้เราได้ลืมสีที่เราเห็นมา จำไม่ผิดเริ่มจากมีคนบอกให้ถ่ายพรีวิวเป็นขาว-ดำ มันจะเห็นความชัด เห็นไดนามิก แสงเงาเข้มกว่า เริ่มจากตรงนั้นก็เริ่มสังเกตทำให้เราเห็นอะไรมากยิ่งขึ้น”

นึกว่าอยู่โหมดชีวิตเศร้าๆ “ไม่ดราม่าๆ”

เพราะชีวิตทุกวันนี้อยู่กับแสงสี เลยอยากมีมุมเล็กๆที่เป็นมุมตัวตน “ไม่ขนาดนั้น ตอนนั้นลืมไปแล้วจริงๆ”

จากนั้นเจมส์ซื้อกล้องคอลเลกชั่นของไลก้าเลยหรือเปล่า “ไม่ขนาดนั้น จากที่ชอบถ่ายรูปก็เริ่มถ่าย และเริ่มชอบซื้อ พอซื้อก็เริ่มไม่ถ่าย เป็นโหมดขี้เกียจแบกกล้อง ตอนนี้นับรวมกล้องทั้งหมด มี 18-19 ตัว มีทุกยี่ห้อแหละ”

มีตัวไหนรักและหวงสุด “รักทุกตัว ที่ชอบจริงๆ ชอบกล้องฟิล์มไม่ค่อยออกมาใช้กลัวถลอกปอกเปิก มันเป็นของเก่าที่พ่อยกให้ด้วย”

แนวรูปที่ชอบถ่าย “แนวแคนดิด เก็บบรรยากาศที่เราเจอ ถ่ายสแนปไปเรื่อยๆ จะได้อารมณ์ที่เราอยากได้ ณ โมเมนต์นั้นเหมือนเป็นการบันทึกความทรงจำ เหมือนเวลาเราเปิดไปเราจะเห็นรูปนี้มีความหมาย เราไปทำเรื่องนี้มา อะไรกับใครที่ไหน ถ่ายอะไรมา ใช้กล้องใช้เลนส์อะไร เราจะจำได้หมด”

พอซื้อกล้องเยอะๆ ที่บ้านเริ่มเบรกห้ามซื้อมั้ยตามประสาพ่อแม่อยากให้เก็บเงินมากกว่า “ก็มีครับ แต่ไม่ถึงขนาดนั้นเพราะผมแอบซื้อ”

อนาคตต่อยอดจากคอลเลกชั่นกล้องรุ่นต่างๆ จะทำอะไรมั้ย “คือมีความฝันอยากเปิดสตูดิโอถ่ายภาพ กำลังซื้อชุดไฟแล้ว แพงกว่ากล้องอีก อยากทำสตูดิโอให้เค้าเช่า”

ความสุขทุกครั้งที่ได้ถ่ายรูป “มันมีความสุขตอนที่ผ่านไปแล้ว เราเก็บโมเมนต์ ณ วันนั้นที่เราดู ในกล้อง ในไอโฟน แค่สวย ผ่านๆไป 2-3 ปี เริ่มมีเรื่องราวทำอันนี้จริงเหรอ มีเรื่องราวมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกๆรูปที่ผมถ่าย RAW ไฟล์หมดเลย วันไหนอยากเอารูปมาทำก็เลือกใหม่ ทำไฟล์ ทำแสงใหม่ ทำสีใหม่”

มีโอกาสทำเป็นแกลเลอรี่ภาพถ่าย “คงไม่ถึงกับเป็นแกลเลอรี่หรอก คงเก็บไว้ดูเป็นความทรงจำ”

คนชมฝีมือภาพเจมส์สวยดี “ดีใจที่มีคนชม มีกำลังใจ แต่มีวันนึงคนประทับใจ ลงไอจีไม่เท่าไหร่แต่ผมบ้าถึงขนาดซื้อเครื่องปริ๊นต์ด้วย ตอนไปอเมริกาผมซื้อกระดาษปริ๊นต์รูปกลับมา โคตรหนักเลย ปริ๊นต์รูปที่ถ่ายออกมาเรียงเต็มโต๊ะ โอ้ รู้สึกสวยมาก”

คนอื่นซื้อของชิ้นใหญ่ บ้านรถ ที่ เจมส์ล่ะทำมั้ย “ก็กำลังทำครับ (ยิ้ม) แต่ผมซื้อกล้องก่อน กล้องเป็นของเล่นครับ มีแค่ไลก้าที่แพง ของอื่นๆ ผมไม่ค่อยซื้อของกระจุ๊กกระจิ๊กมีแต่กล้องนี่แหละ”.

ติดตามอ่านนิยายเรื่อง "บ่วงหงส์" ได้ที่นี่

อ่านเพิ่มเติม...

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้