วันจันทร์ที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

พลานุภาพ เรือดำน้ำ

กลางเดือน มี.ค. ในวงเสวนาทิศทางและความเปลี่ยนแปลงในมิติต่างๆของภูมิภาคลุ่มน้ำโขง ในทศวรรษ 2560–2569 จัดโดย สถาบันโพธิคยาวิชชาลัย...ที่โรงแรมโซฟิเทล กระบี่ โภคีธราฯ

ผมนั่งฟังผู้รู้ทั้งด้านการต่างประเทศ การทหาร ได้ความรู้ทำให้หูตาสว่าง จนต้องตั้งคำถามระหว่างสหรัฐฯกับจีน...สองพี่ใหญ่ น้องไทยควรคบหากับใคร

ในด้านการค้า ไทยได้เปรียบดุลการค้ากับสหรัฐฯสองเท่า เสียเปรียบจีนราวๆหนึ่งเท่า

แต่การคบหานั้น ก็ใช่แต่จะใช้ตัวเลข ขาดทุน กำไร ยังมีตัวแปรมากมาย เช่น ด้านสังคม ด้านความมั่นคง

คำตอบที่ได้จากผู้รู้ สถานการณ์โลกวันนี้ ไม่ควรปักหลักคบใครข้างเดียว...ควรคบกันไปตามเนื้อผ้า

คำตอบนี้จึงเป็นที่มาของคำถามต่อ...เป็นอันว่า ไทยเราต้องซื้อเรือดำน้ำจากจีน

คำถามนี้ไม่มีคำตอบจากผู้รู้ แต่ได้เสียงฮือเสียงฮาจากมวลมหาประชาผู้ฟัง...ซึ่งผมก็คิดไม่ออกว่า เสียงฮือเสียงฮานั้น สื่อความหมายไปทางใด

ตอนที่ถามผมตกข่าว...คือไม่รู้ว่าไทยซื้อเรือดำน้ำแล้ว ด้วยเหตุผล เราซื้อสองได้แถมอีก 1

เอาล่ะ...เหตุผลที่ไทยจน ต้องซื้อเรือดำน้ำตามกำลังศรัทธา ก็ต้องฟัง แต่ก็คงห้ามเสียงวิพากษ์วิจารณ์ไม่ได้

เรือดำน้ำใช้ในอ่าวไทย ซึ่งมีความลึกเฉลี่ย 50 เมตร...ไม่เหมาะ นี่เป็นเหตุผลของคนไม่เห็นด้วย แต่ก็มีข้อแก้ว่า กองทัพเรือไทยตั้งใจเอาไปใช้ในน่านน้ำลึก ทะเลอันดามัน

นึกถึงภาพอ่าวไทยด้านอันดามัน ระนอง พังงา ภูเก็ต กระบี่ ตรัง สตูล เต็มไปด้วยเกาะแก่งใหญ่น้อย...ตอนนี้เป็นที่เชื่อตรงกันว่า ทะเล เวิ้งอ่าว และเกาะสวยๆเป็นทรัพยากรทรงคุณค่า

เราต้องรักษาไว้ชั่วลูกชั่วหลาน ตัวอย่าง รัฐบาลเริ่มยับยั้งโรงไฟฟ้าถ่านหินกระบี่

เรือดำน้ำเขี้ยวเล็บทางทะเล ทางยุทธศาสตร์มีไว้เป็นที่เกรงใจ...ไม่ให้มีใครหมิ่นแคลน ส่วนเรื่องจะมีเรือดำน้ำเอาไว้รบรากับใคร...คงไม่นึกถึงกันเลย

และประโยชน์ที่ควรได้ นอกจากเครื่องมือสร้างความเกรงใจ... ก็ควรใช้กันให้คุ้ม

ใต้ทะเลแถวๆนั้น มีทรัพยากรมีค่า...ปะการัง ต้องดูแลไม่ให้เกิดปัญหาการฟอกขาว หญ้าทะเลควรมีไว้ให้ปลาพะยูน แล้วอะไรต่อมิอะไรทั้งที่เจอแล้วและยังไม่เจอ

ภารกิจหลักของเรือดำน้ำ ผมว่าควรจะอยู่ที่การดูแลรักษาและสำรวจหาสิ่งเหล่านี้

ตราบใดที่ทะเลอันดามันยังมีหาดทรายสวย เกาะแก่งงาม และน้ำใสไหลเย็นเห็นตัวปลา แหวกว่ายปทุมาอยู่ไหวๆ นักท่องเที่ยวบ่าทะลักไหลกันมาไม่ขาด

ไทยก็จะอยู่ยั้งยืนยงได้...ไม่ขัดสนอับจน

ส่วนด้านทะเลอ่าวไทยที่ว่าน้ำตื้น ผมเคยค่อนขอดว่าเรือดำน้ำจะไปติดอวนเรือลากนั้น ผมเคยเป็นคนเรืออวนมากว่าสิบปี รู้ดีใต้ทะเลแถบนั้นยังมีเรือสินค้าโบราณจมอยู่หลายลำ

ของในเรือส่วนใหญ่ก็เป็นเครื่องถ้วยฝีมือไทย ฝีมือจีน...นอกจากที่เคยมีข่าวเรือฝรั่งมาแอบขโมย...ยังมีจุดเรือ (มหาสมบัติ) จม ที่ยังสำรวจไม่เจออีกหลายลำ

อยากได้มหาสมบัติใต้ทะเล...ก็ต้องใช้ประโยชน์จากเรือดำน้ำ ของกองทัพเรือ

นี่คือประโยชน์ซึ่งหน้า ส่วนประโยชน์ต่อมาก็คือการแทนคุณน้ำใจจีน

ในสมัยที่ญี่ปุ่นบุกไทย...ผมอ่านประวัติ คุณจำกัด พลางกูร เสรีไทยที่ไปตายในจีน จึงรู้ว่าเจียงไคเช็คที่ตอนนั้นใหญ่ ส่งเสียงช่วยไทยให้รอดจากการเป็นประเทศผู้แพ้สงคราม

หนี้ตรงหน้าใครได้ใครเสียคิดกันดีแล้ว แต่หนี้น้ำใจในอดีต...ถ้ามีโอกาสก็ใช้คืนจีนเขาไปบ้าง...โลกไม่เป็นโลกาวินาศ อยู่กันได้ถึงวันนี้ก็เพราะมีเรื่องน้ำใจเป็นตัวช่วยนี่แหละ.


กิเลน ประลองเชิง

27 มี.ค. 2560 11:12 ไทยรัฐ