วันพุธที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

มาดูกับมาดาม: ‘A Silent Voice’ เสียงที่ไม่ (ค่อย) ได้ยิน

แอนิเมชั่นเกี่ยวกับความรักและมิตรภาพระหว่างเพื่อน มินิมอลเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเข้าใจยาก (มาก)

สวัสดีค่ะคุณผู้อ่านที่รัก สัปดาห์นี้เอาใจคอแอนิเมชั่นด้วยภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องเยี่ยมจากญี่ปุ่น ‘A Silent Voice’ หรือชื่อไทย ‘รักไร้เสียง’ เรื่องราวความรักและมิตรภาพระหว่างผองเพื่อนที่ไม่เข้าใจกัน เพราะความเข้าใจผิดและคิดไปเอง


คอหนังแอนิเมชั่นสายแบ๊วต้องไม่พลาด หนังพาเราย้อนไปบรรยากาศเก่าๆ สมัยที่ฮิตอ่านการ์ตูนญี่ปุ่นตาโต แต่เนื้อหากลับไม่เก่าตาม แต่ค่อนข้างร่วมสมัยทีเดียว กับยุคที่เราให้คุณค่ากับคำพูดหรือสิ่งที่มองเห็นมากกว่าการกระทำ

เรื่องราวของ ‘รักไร้เสียง’ เริ่มต้น ณ โรงเรียนประถมแห่งหนึ่ง การมาถึงของ “โชโกะ” นักเรียนหญิงคนใหม่กลางเทอม ไม่ทำให้บรรดาเพื่อนร่วมชั้นจอมเฮี้ยวตื่นเต้นเท่าไรนัก จนเมื่อได้รู้ว่านักเรียนหญิงคนใหม่เป็นคนหูหนวก บรรยากาศของโรงเรียนประถามแห่งนั้นก็เปลี่ยนไป...

ลองถามตัวเองดูว่าหากมีเพื่อนร่วมชั้นเป็นคนหูหนวกจริงๆ เราจะรับมือเช่นไร...ความน่าสนใจ (ปนหดหู่) มันอยู่ตรงนี้ เมื่อตัวเอกของเรื่อง ได้แก่ เพื่อนร่วมชั้นของ “โชโกะ” กลับไม่มีทั้งความเห็นอกเห็นใจ แถมแกล้งเธอแรงๆ อีกต่างหาก บรรยากาศภายในห้องเรียนเลวร้ายลงเรื่อยๆ ก่อนที่ “โชโกะ” จะเป็นฝ่ายถอย ลาออกจากโรงเรียนในเวลาต่อมา

ดูเหมือนจะเป็นเรื่องราวเศร้าปนหดหู่ ความจริงก็เป็นแบบนั้นในช่วงแรกๆ ค่ะ แต่หลังจุดเปลี่ยนเมื่อ “โชโกะ” ลาออก เรื่องราวก็ตาลปัตร เพราะผลของกระทำของเด็กขี้แกล้ง ส่งผลให้เจ้าตัวเจอสถานการณ์ลำบาก และน่าจะเลวร้ายกว่าด้วยซ้ำ...เรียกได้ว่าแทบไม่มีที่ยืนเลยดีกว่า!

หนังมินิมอลที่ค่อนข้างเข้าใจยาก

เอาจริงๆ เนื้อเรื่องค่อนข้างยาว (และแอบวกวน) แต่ก็ตามสไตล์หนังมินิมอลค่ะ เล่าเรื่องเยอะแยะเพื่อจุดมุ่งหมายเดียวเสมอ และ ‘รักไร้เสียง’ ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น หนังเล่าเรื่องราวของตัวละครหลายต่อหลายตัว ที่ต้องทุกข์ทรมานจากการมองข้าม “เสียงที่ไม่ได้ยิน” กลายเป็นความเข้าใจผิดที่เกือบทำลายมิตรภาพที่มีมายาวนาน

หนังที่พวกคนปากไม่ตรงกับใจควรดู

ความน่าสนใจที่สุดของเรื่อง (สำหรับมาดาม) คงหนีไม่พ้นการเลือกใช้ตัวละคร “โชโกะ” เด็กผู้หญิงหูหนวกถ่ายทอดเรื่องราว ‘รักไร้เสียง’ นี้ เพราะคำพูดเป็นการสื่อสารที่เข้าใจได้ง่ายที่สุด แต่เพราะเธอพูดไม่ได้ ทำให้คุณค่าของการสื่อสารด้วยวิธีอื่นมีคุณค่าและเด่นชัดขึ้นมา

หนังพยายามจะบอกเล่าการให้คุณค่าการสื่อสารด้วยวิธีต่างๆ ทั้งฟัง พูด อ่านและเขียน แน่นอนว่าการ “พูด” เป็นวิธีที่คนเข้าถึงง่ายและรวดเร็วที่สุด แต่ก็สร้างปัญหามากที่สุดด้วย เพราะบางครั้งคนบางคนก็ปากไม่ตรงกับใจ!

แล้วสื่อสารวิธีไหนถึงจะตรงใจ?

น่าจะแตกต่างกันในแต่ละสถานการณ์ แต่ที่หนังต้องการบอกคงเป็นเรื่องการ “เปิดใจ” และ “เปิดตา” มองผ่านสิ่งที่เห็นด้วยตาเปล่าไปถึงจิตใจ ผ่านการกระทำและ “ภาษา” ที่มองไม่เห็น เพราะบางทีความรู้สึกคนเราก็แสดงออกเป็นคำพูดไม่ได้ทั้งหมด แต่ต้องค่อยๆ กลั่นกรองออกมาจากการกระทำ สีหน้า แววตา และบางทีก็ต้องเขียนออกมา ถึงจะเข้าใจกันได้

แต่ถึงกระนั้นก็ไม่มีอะไรการันตีว่าจะเข้าใจกันได้ทุกเรื่อง เราๆ ท่านๆ คงทำได้แค่ “เปิดตา” และ “เปิดใจ” ให้กว้างๆ รับสารที่มองไม่เห็น...บางทีเราอาจได้พบรักผ่าน “เสียงที่ไม่ได้ยิน” เหมือนตัวละครในเรื่องนี้ก็เป็นได้

จนกว่าจะพบกันใหม่
มาดามอองทัวร์
Twitter: @MadamAutuer

แอนิเมชั่นเกี่ยวกับความรักและมิตรภาพระหว่างเพื่อน มินิมอลเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเข้าใจยาก (มาก) 22 มี.ค. 2560 15:49 ไทยรัฐ