วันพฤหัสบดีที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ลับแลกลอนรัก

วันแห่งความรัก เช้าไทยรัฐทีวีมีข่าวเรื่องความรักของสารพัดผู้คนเผื่อแผ่ไปถึงความรักของไก่และสุนัข สายไทยพีบีเอส ให้เวลากับข่าวการปรองดอง...ของพรรคการเมือง

ประยอม ซองทอง รวบรวมข้อเขียนสารคดีแห่งชีวิต บนเส้นทางสายวรรณศิลป์พิมพ์เป็นหนังสือ ตั้งชื่อ ชีวิตจริงพริ้งกว่านิยาย...(สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรังสิต โทร.0-2997-2200-30) ส่งมาเป็นของขวัญวันปีใหม่

เรื่องราวนิสิตนักศึกษามหาวิทยาลัย มหกรรมแห่งความรัก ระหว่างเพื่อนผู้ก่อตั้งชมรมนักกลอน รุ่นบุกเบิกรายการลับแลกลอนสด ทางทีวี

ในขวัญเรือน ในช่วงเวลาที่ได้ชื่อว่าเป็นนิตยสารรายเดือนที่ขายดีที่สุด เคยตีพิมพ์ “กังวานหวานคำ” กลอนวรรคทองของประยอม ซองทอง

ถึงที่นี่มีหางนกยูงอยู่ ไหนจะคู่ชงโคบานลานอักษร ถึงริมโขงนี้เป็นบ้านเมืองมารดร ให้อาวรณ์หรือจะเท่าเจ้าพระยา

ประยอม ซองทอง ออกจากรั้วจุฬาฯ ไปเป็นครูอยู่บ้านเกิดนครพนม

กลอนอีกสัก-สองบท เพื่อนๆจำได้ชื่อพอควันจาง จากรุ่นน้อง...โกวิท สีตลายัน

เดือนเรือเดียวเปลี่ยวใจไร้ทางทิศ แล้วชีวิตฤๅจะยังถึงฝั่งชล

จะผาดโผนโจนลำล้ำหน้าเพื่อน ดูแต่เดือนเด่นฟ้าเวหาหน กลางสมุทรสุดคะเนทะเลวน แทนจะดลจุดหมายคงวายวาง เธอหยุดยั้งนั่งพักสักหน่อยหนึ่ง อย่าเคียดขึ้งแค้นเคืองเรื่องขัดขวาง

พอคลื่นลมดับสนิทดูทิศทาง พอควันจางสร่างหมอกค่อยออกเรือ

หลังปี 2503 ประยอม ซองทอง มีเวลาก็แวะมาหาเพื่อนที่กรุงเทพฯ กินข้าวหมกไก่หน้าโรงหนังเฉลิมกรุง อิ่มหนำบางครั้งก็ชักชวนกันไปนอนห้องพักเพื่อน

ความรักความหลังระหว่างอยู่ในจุฬาฯ ตอนเย็นหลายอ้อยอิ่งอยู่สนามหญ้าข้างตึกอักษรศาสตร์ โกวิท แวะมาเจอเพื่อนก็พอรู้ว่า “ทุกคนขาหัก” ธนาณัติจากบ้านไม่มา

สถานการณ์นั้น เพื่อนก็ปลิ้นกระเป๋ากางเกง เอาเศษสตางค์ออกมานับรวมกัน

แบ่งเป็นค่า “มะเนาะ ยูเด็น บุหรี่ 1 มวน วินัย ภู่ระหงส์ กล้วยหอมแช่น้ำแข็ง 1 ใบ ประยอม นมร้อนใส่หางกาแฟ 1 แก้ว เสร็จแล้วที่เหลือเป็นค่ารถเมล์”

หลายครั้งโกวิทแก้สถานการณ์ ชวนเพื่อนไปนอนที่บ้านสะพานสว่าง พ่อแม่โกวิทมีข้าวเย็นให้กิน

ครั้งหนึ่งโกวิทชวนกันไปนอนห้องเช่าแถวบ่อนไก่ ห้องแคบ มีเตียงขนาด 1 เมตร พอนอนเบียดสองคน คืนนั้นประยอมมาจากนครพนม ก็ต้องนอนตะแคงเบียดกันสี่คน

คุยกันจนหลับตีสามกว่าๆ มีคนสองคนตื่นเข้าห้องน้ำ คนหนึ่งก็นอนแผ่หลา โกวิทไม่มีที่ให้นอนก็ตะโกนเสียงดังเรียกเพื่อนให้ตื่น

“ที่โบราณพูดว่า คับที่อยู่ได้ ผมว่า ไม่จริง” โกวิทเกาหัวยิ้มน้ำเสียงกวน “นี่แค่วินัยนอนแผ่คนเดียวก็เต็มที่นอน คับที่ออกยังงี้มันอยู่ได้ยังไง”

เรื่องราวของเพื่อนนักกลอนรุ่นบุกเบิก...ประยอม ซองทอง ให้พื้นที่รุ่นน้องโกวิท สีตลายัน มากกว่าใคร

เส้นทางมนุษย์เรานั้น ความรักเป็นตัวประสานที่มหัศจรรย์ ...เพื่อนรักรุ่นประยอม ซองทอง ตอนนี้เหลืออยู่สามคน ส่วนโกวิท สีตลายันนั้นทิ้งเพื่อนไปนาน...ดูเหมือนจะเกินยี่สิบปี

อนุสรณ์หนึ่งที่โกวิททิ้งไว้...พอได้เห็นกันวันนี้ คือชื่อ...คอลัมน์ ชักธงรบ และเด็กในคาถาคนเขียน ซึ่งก็ถูกอบรมบ่มเพาะสืบทอดมาจาก ลั่นกลองรบ ของมังกร ห้าเล็บ...โดยความตั้งใจ

ขออนุญาตใช้วันแห่งความรัก ส่งช่อดอกไม้แห่งความรัก...ถึงพี่ๆทั้งที่ยังอยู่และจากไป ขอพี่ๆได้รู้ว่า ทุกพี่แม้แตกต่างในวิถี แต่ก็เป็นคนแบบเมื่ออยู่ก็รัก เมื่ออจากก็คิดถึง เหมือนกันทุกคน.

กิเลน ประลองเชิง

15 ก.พ. 2560 11:17 15 ก.พ. 2560 11:17 ไทยรัฐ