วันพุธที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

เหนือมนุษย์ เดนตาย! สัมผัสหัวใจนักรบรีคอน ไฉนยอมเสี่ยงชีวิตแลกปีกที่ไร้เงิน? (ชมคลิป)

แม้จะถูกต้านทานอย่างหนัก จากศัตรูที่โหดเหี้ยม
ภูมิประเทศ และ ลม ฟ้า อากาศ จะเลวร้ายสักปานใดก็ตาม
ก็หาทำให้ทหารหน่วยนี้เสียขวัญ จนเปลี่ยนความตั้งใจ

แต่อย่างใดไม่ เพราะเรายึดมั่นอยู่เสมอว่า

“ภารกิจเหนือสิ่งอื่นใด แม้ชีวิต”
คําปฏิญาณ นักรบพิเศษ Recon

สละเลือดไหลริน รักษ์แผ่นดินป้องชาติ ราษฎร์ยกย่องเหนือมนุษย์ ยุทธนาวีพิฆาตอริ
ชีวิตผู้กล้าเดนตาย ชาติทหารเรียกขานเขา “นักรบพิเศษ RECON!”...

ทีมข่าวเฉพาะกิจไทยรัฐออนไลน์ มีโอกาสบุกรังทหารกล้า ณ หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน กองทัพเรือ ดินแดนแห่งนาวิกโยธินที่ผลิตนักรบเลือดเหล็กมายาวนานถึง 47 รุ่น...

จากประสบการณ์ของผู้คนส่วนใหญ่ หลายคนอาจคุ้นเคยกับหน่วยรบพิเศษอย่าง “หน่วยซีล” หรือ “ทหารเสือราชินี” กันมาบ้างไม่มากก็น้อย แต่สำหรับนักรบลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบก หรือ นักรบรีคอน หลายคนอาจจะยังไม่ทราบ หรือยังไม่รู้จักว่า รีคอนคืออะไร และยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า การฝึกนักรบรีคอนนั้น มีกระบวนการฝึกที่โหด หิน ทรหด กดดันอย่างมาก แต่เพราะเหตุใด ชายชาตินักรบเหล่านี้ ถึงยอมเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายถวายชีวิต เพื่อให้ได้มาซึ่งปีกรีคอน เรามาร่วมหาคำตอบไปพร้อมกัน...

“รีคอน ไม่มีค่าปีก!” นี่คือสิ่งแรกที่ผู้สื่อข่าวกำลังจะบอกท่านผู้อ่านก่อนที่เราจะไล่เรียงถึงเรื่องอื่นๆ ต่อไป เพราะฉะนั้น คำถามที่ตามมาจากสิ่งที่เราบอกเล่าไปแล้วข้างต้นก็คือ “ไม่ได้ค่าปีก แล้วพวกคุณฝึกไปเพื่ออะไร?”

ผู้สื่อข่าวมีโอกาสได้เดินร่วมทางไปพร้อมๆ กับเหล่านักเรียนรีคอน รุ่นที่ 47 ท่ามกลางแสงแดดอันแผดเผา ลุยฝุ่นลูกรังคลุ้งตลบไปทั่วบริเวณ โดย 01 นามเรียกขานของ ณัฐพงศ์ อินต๊ะวงค์ (เดิมติดยศ เรือโท) นักเรียนรีคอนวัย 26 ปี ผู้มาจากกองทัพเรือ กล่าวกับผู้สื่อข่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้งระหว่างเดินเท้าท่ามกลางแสงแดดอันร้อนระอุ ว่า “ณ ขณะนี้ ก็นับว่าเป็นระยะเวลายาวนานถึง 12 ชั่วโมงแล้วที่ผมยังไม่ได้นอน เพราะอยู่ในช่วงการฝึกปัญหาต่อเนื่อง 60 ชั่วโมง แต่ตอนนี้สภาพร่างกายโดยรวมของผมและเพื่อนๆ น้องๆ คนอื่น ถือว่ายังโอเคกันอยู่ครับ”

01 (อ่านว่า ศูนย์หนึ่ง) ทำไมคุณถึงยอมมาทุกข์ทนกับการฝึกอันทรหด ยอมเจ็บปวด ยอมเสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย คุณทำไปเพื่ออะไร? ผู้สื่อข่าวถามตรงๆ กับนักเรียนรีคอนหมายเลข 01 ที่ ณ วินาทีนี้ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อไคล และคราบฝุ่น ริมฝีปากของเขาแห้งผาก ชนิดที่ว่าเห็นหนังปากลอกออกมาเป็นแผ่นๆ แต่ 01 ยังคงตอบคำถามของเราด้วยเสียงดังฟังชัด สมชายชาติทหารว่า “หากถามกันตรงๆ ว่า ทำไมวันนี้ ผมถึงยอมถอดยศชั่วคราว เพื่อมาเรียนรีคอน หนึ่งในสุดยอดหลักสูตรที่นับว่าเป็นอันดับต้นๆ ของหน่วยรบพิเศษของกองทัพไทย คำตอบสำหรับผมก็คือ...(01 เงียบไปชั่วครู่)”

“ผมเชื่อครับว่า มีผู้คนมากมายที่เขาไม่ทราบหรอกครับว่า เครื่องหมายรีคอนที่ติดอยู่บนแผงหน้าอกของทหารบางคน หรือตำรวจบางคนนั้นคืออะไร และทหารตำรวจพวกนี้ เขาได้มาจากไหน แต่สำหรับคนที่รู้จักเครื่องหมายรีคอนมาบ้าง เขาจะรับรู้ได้เลยครับว่า เครื่องหมายน้ำ ฟ้า ฝั่งนี้ คือ ความภาคภูมิใจอย่างหนึ่งของชีวิตลูกผู้ชาย เพราะเมื่อได้ฝึกรีคอน เมื่อได้เครื่องหมายรีคอน และเมื่อได้เป็นนักรบรีคอน มันคือที่สุดของที่สุดในชีวิตของชายชาติทหารอย่างพวกผม ดวงตาของ 01 ฉายแววมุ่งมั่นผ่านใบหน้าดำสนิทที่ถูกทาด้วยสีพรางหน้า

คนที่จะมาเป็นทหาร ไม่ใช่ว่า อยากจะเข้ามาเป็นทหาร เพื่อที่จะได้มีอาชีพ มีเงิน มีความเท่ แต่สำหรับบางคน การเข้ามาเป็น “ทหาร” นั้น เขาเข้ามาเพราะจิตวิญญาณ เข้ามาเพราะใจของเขาเองล้วนๆ เลยครับ และโดยเฉพาะคนที่มาฝึกหลักสูตรรบพิเศษ คนเหล่านี้เขาจะรู้อยู่แล้วครับว่า เขาต้องมาเจออะไร มันเหนื่อยยาก มันลำบากเข็ญใจแค่ไหน ค่าปีกก็ไม่ได้นะครับ แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะมา” 01 พยายามกลั่นกรองคำพูดอย่างช้าๆ ในสภาวะที่เขากำลังตกอยู่ในความเหน็ดเหนื่อยแบบขีดสุด

”ทุกวันนี้ เราไม่รู้หรอกครับว่า สถานการณ์ของประเทศชาติในอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่ถ้าวันใดวันหนึ่งเกิดอะไรขึ้นกับประเทศชาติของเราขึ้นมา คนที่จะออกไปเผชิญหน้ากับอันตรายเป็นคนแรก เพื่อแลกมาด้วยความสุขของคนทั้งชาติ คนเหล่านั้นก็คือ ทหาร ณัฐพงศ์ อินต๊ะวงค์ หมายเลข 01 กลั่นกรองความคิดผ่านหัวใจ สะท้อนออกมาเป็นคำพูด

การเดินเท้าระยะไกลยังคงดำเนินต่อไป เส้นทางด้านหน้าไม่มีแม้กระทั่งร่มไม้ให้ความร่มเย็น ไอแดดเต้นระยิบเหนือถนนลูกรังยามบ่าย นักเรียนรีคอน หมายเลข 15 หรือ ปฏิพัทธ์ บุญชะตา (เดิมติดยศ ร้อยโท) อายุ 28 ปี สังกัดกองทัพบก หันมาพูดคุยกับผู้สื่อข่าวถึงความเหนื่อยยากที่เจอะเจอมาตลอดทั้งวันว่า “ณ เวลานี้ ผมฝึกต่อเนื่องยาวนานไม่ได้หลับไม่ได้นอนมา 24 ชั่วโมงแล้วครับ แต่ใจก็ยังสู้อยู่ หากไม่เจ็บ ไม่ตาย ไม่ล้มหมอนนอนเสื่อไปก่อน ถึงอย่างไร ผมก็จะต้องผ่านช่วงเวลาอันโหดร้ายนี้ไปได้แน่นอน”

การฝึกที่โหดหินขนาดนี้ อาจนำมาซึ่งความเจ็บปวดทางกาย หรืออาจอันตรายถึงชีวิต ทำไมคุณ 15 (อ่านว่า หนึ่งห้า) ถึงยอมเสี่ยงชีวิต เพื่อให้ได้มาซึ่งเครื่องหมายที่ไม่มีเงินรางวัลตอบแทน?
15 หันมามองหน้าผู้สื่อข่าว ด้วยดวงตาเหี้ยมเกรียม พร้อมตอบข้อซักถามสั้นๆ แต่ได้ใจ(ความ)ว่า “ถึงแม้ผมจะไม่ได้เงินทองเพิ่มเติมจากการฝึกรีคอน แต่สิ่งที่ผมได้รับจากการฝึกครั้งนี้ นับว่ามีค่ามากกว่าตัวเงินชนิดที่เทียบกันไม่ได้ ซึ่งสิ่งๆ นั้นก็คือ ความภาคภูมิใจที่สุดในชีวิต เพราะปีกของรีคอนไม่ใช่ว่าจะได้กันมาง่ายๆ บางคนมีเงินท่วมหัวแต่ไม่มีร่างกายและจิตใจที่แข็งแกร่ง คุณก็จะไม่มีวันได้มันไป

“นอกเหนือจากความภาคภูมิใจ สิ่งที่ผมได้รับกลับไปก็คือ มิตรภาพต่างเหล่าทัพ ซึ่งเกิดขึ้นทีละเล็กทีละน้อยระหว่างการฝึกต่อเนื่องยาวนานตลอด 3 เดือน ซึ่งมิตรภาพที่เกิดขึ้นนี้ เราแทบจะเรียกกันได้ว่า เพื่อนเป็นเพื่อนตายเลยก็ว่าได้ หนึ่งห้า พูดพลางแบกสัมภาระและยุทโธปกรณ์ที่มีน้ำหนักรวมๆ แล้วครึ่งร้อยกิโลกรัม

“นอกเหนือจากมิตรภาพ สิ่งที่ผมได้รับกลับไปก็คือ วิชาความรู้ ซึ่งโดยส่วนตัวแล้ว กองพันที่ผมประจำอยู่ มีหน้าที่หลักก็คือ รักษาความปลอดภัยวังไกลกังวลหัวหิน เพราะฉะนั้น ผมจะนำวิชาความรู้ที่ได้มานี้ไปพัฒนากำลังพลในหน่วย และรักษาความปลอดภัยแด่พระบรมวงศานุวงศ์ต่อไป ปากของหนึ่งห้ากล่าว แต่เท้าก็เดินต่อไปไม่หยุด

เส้นทางด้านหน้าเริ่มผ่านหมู่บ้าน กลิ่นกับข้าวจากร้านอาหารตามสั่งข้างทางลอยคละคลุ้งแตะจมูกนักเรียนรีคอนอย่างไม่ปราณี ตู้แช่น้ำเย็นเจี๊ยบในร้านขายของชำข้างทาง ดูจะเป็นทิวทัศน์ที่น่าวิ่งเข้าใส่เสียเหลือเกิน นักเรียนรีคอนกว่าหกสิบชีวิตทำได้มากสุดเพียงแค่มอง แต่ไม่มีสิทธิ์แตะต้อง...

นักเรียนรีคอน หมายเลข 71 ชัยเชษฐ แก้วไตรรัตน์ (เดิมติดยศ พันตำรวจตรี) อายุ 34 ปี สังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ กล่าวกับผู้สื่อข่าวในเรื่องอายุของเขาระหว่างครูฝึกให้นั่งพัก 10 นาทีว่า “ด้วยความที่ผมอายุอานามปาเข้าไป 34 ปีแล้ว จุดนี้ถือว่าเป็นอุปสรรคในการฝึกอยู่บ้าง เพราะผมอาจจะเหนื่อยง่าย หิวง่าย ง่วงง่ายกว่าน้องๆ ร่วมรุ่น ซึ่งร่างกายของน้องๆ จะสามารถฟื้นตัวได้รวดเร็ว และแข็งแกร่งกว่าผม เห็นน้องยังไหว อย่างไรพี่ก็ต้องไหว เพราะฉะนั้น ในเรื่องของหัวใจ ผมเต็มร้อยไม่น้อยกว่าใครในรุ่นแน่นอนครับ สู้ครับ อย่างไรก็ต้องสู้ต่อไป”

“ในขณะเดียวกัน อายุที่มากกว่าก็นับว่า มีข้อดีอยู่บ้าง เพราะในแง่ของประสบการณ์ชีวิต และในแง่ของการตัดสินใจเวลามีเหตุการณ์เฉพาะหน้า ผมถือว่า ผมทำได้โอเคในระดับหนึ่ง” เจ็ดหนึ่งมองหาข้อดีของตัวเองจากอุปสรรคนานับประการ

ถามตรงๆ กับเจ็ดหนึ่งว่า ด้วยความที่คุณเป็นตำรวจระดับสูง คุณติดยศพันตำรวจตรีมาก่อน แต่ต้องมารับคำสั่งจากครูฝึก ซึ่งหลายคนอาจจะมีชั้นยศต่ำกว่า ในจุดนี้ มีผลต่อจิตใจของคุณไหม?

นักเรียนรีคอน ชัยเชษฐ แก้วไตรรัตน์ ที่นั่งพักอยู่ตรงหน้าผู้สื่อข่าว หัวเราะร่วนก่อนจะตอบคำถามอย่างเป็นกันเองว่า “ผมยอมรับได้ครับ ไม่เคยซีเรียส ไม่เคยกังวลในส่วนนี้เลย ใหญ่มาจากไหนก็ต้องทำตามกฎกติกากันทั้งนั้นแหละครับ”

จากตำรวจชั้นสัญญาบัตร สู่การฝึกนักรบพิเศษในรูปแบบชายชาติทหาร ให้ความรู้สึกอย่างไรบ้าง? นักเรียนรีคอน หมายเลขเจ็ดหนึ่ง กล่าวพลางทายาหม่องที่เท้าเพื่อบรรเทาอาการร้อน หลังเดินตรากตรำมาเป็นเวลานานว่า อาชีพตำรวจและทหาร เป็นอาชีพที่มีระเบียบวินัยค่อนข้างเคร่งครัดอยู่แล้ว เพราะฉะนั้น เมื่อผมมาเรียนหลักสูตรนี้ จึงถือว่าไม่แตกต่างกันมากนัก ผมจึงสามารถปรับตัว และเรียนร่วมกับเพื่อนทหารคนอื่นๆ ได้อย่างรวดเร็ว

ในฐานะที่เป็นตำรวจ แต่มาเรียนหลักสูตรของทหาร คุณจะนำวิชาความรู้ที่ได้มาไปใช้กับหน่วยงานของคุณอย่างไร? สิ้นเสียงผู้สื่อข่าว นักเรียนรีคอน ผู้ถอดยศพันตำรวจตรี(ชั่วคราว) หยุดทำธุระส่วนตัว พร้อมจ้องมองมายังผู้สื่อข่าว โดยกล่าวถึงความคิดที่อยู่ในใจ แต่ไม่เคยได้พูดออกมาว่า “คุณเชื่อไหม หลายคนต้องมองว่า ผมมาเรียนทำไม เรียนไปก็ไม่ได้เอาไปใช้ ผมจะมาทนเสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย ยอมเหน็ดเหนื่อยสายตัวแทบขาดไปเพื่ออะไร คำตอบของคำถามทั้งหมดนี้ก็คือ เมื่อผมจบจากหลักสูตรรีคอนไปได้ ผู้บังคับบัญชา และผู้ใต้บังคับบัญชา จะเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อผมทันที พร้อมๆ กับที่พวกเขาให้การยอมรับในตัวผมมากขึ้น เพราะปีกรีคอน เป็นเครื่องหมายที่สะท้อนว่า ผมมีร่างกายที่แข็งแกร่งเหนือคนทั่วไป และผมมีจิตใจที่แน่วแน่กว่าใครทั้งสิ้น

ชมคลิป

แสงตะวันในบ่ายแก่ๆ ลอดใต้เงาไม้ของต้นยางที่ยืนเรียงรายเป็นทิวแถวสุดลูกหูลูกตา ภายใต้ร่มเงานั้น มีนักเรียนรีคอนหลายคนนอนราบไปกับพื้น ตั้งท่านอนเตรียมยิง หลายคนกำลังย่องเบาแอบซ่อนเร้นอยู่ตามพุ่มไม้ หลายคนตั้งท่าคุกเข่านั่งเตรียมยิง เสียงปืนจากกระสุนแบลงก์ (Blank Gun) ดังระงมทั่วทั้งป่ายาง นักเรียนรีคอนกว่าหกสิบชีวิตกำลังทำภารกิจตีโฉบฉวย (เหตุการณ์สมมติ) เพื่อเข้าไปทำลายที่ตั้งของข้าศึก...

หลังเสร็จสิ้นจากภารกิจตีโฉบฉวย ผู้สื่อข่าวมีโอกาสได้พูดคุยกับ นักเรียนรีคอน หมายเลข 36 อรรณพ แบ่งเพชร (เดิมทีติดยศ พันตำรวจโท) นายตำรวจเลือดสีกากีวัย 35 ปี ที่มากับใจเต็มร้อย ใช้เวลาอันน้อยนิดเปิดใจกับผู้สื่อข่าว ด้วยน้ำตารินไหลอาบแก้มว่า ครั้งหนึ่ง ผมเคยมีผู้ใต้บังคับบัญชาเสียชีวิตจากการทำภารกิจ ผมไม่อยากเห็นตำรวจด้วยกันตายอีกแล้ว (น้ำตาไหล) ผม ในฐานะผู้บังคับบัญชา ผมไม่อยากเห็นลูกน้องเสียเลือดเสียเนื้อ ผมอยากเห็นพวกเขาปลอดภัย เพราะฉะนั้น เหตุผลที่ผมตัดสินใจเข้ามาเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายในหลักสูตรนี้ก็เพราะว่า เมื่อจบออกไป ผมจะนำเอาวิชาความรู้ที่ได้รับ กลับไปถ่ายทอดให้ลูกน้องของผม เพื่อวันหนึ่งเขาจะได้ปกป้องตัวเองได้”

“ในฐานะเจ้านาย หากเราไม่แข็งแกร่งพอ เราจะไปปกป้องใครได้ เพราะฉะนั้น เราต้องเรียนรู้ที่จะแข็งแกร่ง ก่อนไปถ่ายทอดความแข็งแกร่งให้กับคนอื่น” สามหกยกมือขึ้นปาดน้ำตา พลางเกร็งเสียงไม่ให้สั่นเทาไปมากกว่านี้

“ผมทำงานมานานจนถึงทุกวันนี้ ผมรู้เลยว่า สิ่งที่ทำให้ตำรวจมีความสุขได้ ไม่ได้มาจากคำชม ไม่ได้มาจากการเลื่อนขึ้น ไม่ได้มาจากการขึ้นเงินเดือน แต่สิ่งที่ทำให้ตำรวจอย่างเราๆ มีความสุขได้ก็คือ การได้ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวอันเป็นที่รัก” สามหก นักเรียนรีคอนที่มีอายุมากสุดในรุ่น กล่าวทิ้งท้ายเอาไว้เช่นนั้น ก่อนจะวิ่งเข้ากลุ่มไปปฏิบัติภารกิจสุดโหดต่อไป


ความลำบากที่เกินทน จะหลอมคนให้ทนทาน 

ความสบายที่ยาวนาน จะรอนรานความเป็นคน...

'รีคอน' นักรบเดนตาย ใจและกายแกร่งเหนือมนุษย์

ประกอบอาหาร

รับส่งของทางอากาศ

ฝันให้ไกลไปให้ถึง

บากบั่น เพื่อความภาคภูมิ

RECON 47

ความทุกข์ที่สุดทน จะหลอมคนให้ทนทาน

เรือยาง มีน้ำหนักราวๆ 100 กิโลกรัม

Recon Man Stand in Front

อ่าวทุ่งโปรง กับ Recon 47

ไม่หลับไม่นอนกับปัญหาต่อเนื่อง 60 ชั่วโมง

พายเรือข้ามน้ำข้ามทะเล ไม่เว้นแม้แต่เวลากลางคืน

การเดินทางอันแสนทรหด

วิทยุสื่อสาร

หากนักเรียนรีคอนไม่แข็งแกร่งพอ ก็จะไม่สามารถผ่านพ้นภารกิจทั้งหลายเหล่านี้ไปได้

ภารกิจเหนือสิ่งอื่นใด แม้ชีวิต

เตรียมทำภารกิจรับส่งของทางอากาศ

นักเรียนรีคอนกำลังรับภารกิจ

นักเรียนรีคอน กำลังแบกอาวุธยุทธโธปกรณ์จำลอง

แบกซุงหนักกว่า 100 กิโลกรัม

ทุกคนจะต้องรักษาและดูแลธงยิ่งกว่าชีวิต

ความร้อนของแสงแดดไม่เคยปราณี

ภารกิจตีโฉบฉวย

ท่านอนเตรียมยิง

สีหน้าบ่งบอกถึงความเหนื่อยยาก

สู้!

ท่าหัวตั้งสู้

ใจสู้หรือเปล่า ไหมไหมบอกมา

นักรบผู้กล้า

น้ำคือทุกสิ่ง!

เหนื่อย แต่ยังยิ้มได้

อดทนอีกไม่นาน ความสำเร็จกำลังเดินทางมาถึง

อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง

ฝึกโหด โคตรภูมิใจ! เปิดใจนักรบรีคอน เรียนเกือบตาย ได้เอาไปใช้จริงไหม? (ชมคลิป)

“รีคอน ไม่มีค่าปีก!” นี่คือสิ่งแรกที่ผู้สื่อข่าวกำลังจะบอกท่านผู้อ่านก่อนที่เราจะไล่เรียงถึงเรื่องอื่นๆ ต่อไป เพราะฉะนั้น คำถามที่ตามมาจากสิ่งที่เราบอกเล่าไปแล้วข้างต้นก็คือ “ไม่ได้ค่าปีก แล้วพวกคุณฝึกไปเพื่ออะไร?” 5 ก.พ. 2560 11:25 ไทยรัฐ