วันจันทร์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

พรรคการเมืองอินเดีย (3)

เมื่อวานผมรับใช้ถึงเรื่องของพรรคภารัตติยะ ชะนะตะ (BJP) และนายนเรนทรา โมดี ซึ่งเป็นพรรครัฐบาลและนายกรัฐมนตรีของอินเดียในปัจจุบัน

การเลือกตั้งทั่วไปของอินเดียเมื่อ พ.ศ.2557 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งครั้งล่าสุดนั้น มีตัวเก็งนายกรัฐมนตรีอยู่ 3 คน คือ นายราหุล คานธี จากพรรคคองเกรส นายนเรนทรา โมดี จากพรรคบีเจพี และนายอาร์วินด์ เคจริวาล จากพรรคอาม อาดมี

2 วันที่ผ่านมา ผมพูดถึงนายคานธี และนายโมดี แต่เราคนไทยไม่ค่อยรู้จักนายเคจริวาล อายุ 48 ปี นายคนนี้เก่งมากครับ

ใช้เวลาตั้งพรรคการเมืองเพียงปีเดียวก็สามารถหาเสียงเอาชนะนายเชลลา ดิกชิต มุขมนตรี 3 สมัย ของกรุงนิวเดลีได้ ชนะพรรคคองเกรสและพรรคบีเจพี สมัชชาของกรุงนิวเดลีมีสมาชิก 70 คน พรรคของนายเคจริวาลได้ไป 28 ต้องบอกว่านายเคจริวาลเป็นผู้นำพรรคการเมืองที่ถูกจริตคนเมืองหลวง

จุดอ่อนอีกอย่างของพรรคคองเกรสอยู่ที่มีผู้นำอยู่ 3 คน คือนางโซเนีย นายราหุล และ ดร.มานโมฮัน ทั้ง 3 คน ไม่ชัดเจนในการมุ่งเข้าสู่อำนาจ พ.ศ.2547 นางโซเนียนำพรรคคองเกรสชนะเลือกตั้ง แต่ก็ไม่เป็นนายกรัฐมนตรีเอง มอบให้ ดร.มานโมฮันเป็นนายกฯ นายราหุลเองก็ไม่ชัดเจนเรื่องการมุ่งสู่อำนาจ

นายเคจริวาลสนใจแต่เรื่องเมืองหลวง เรื่องการต่อต้านคอร์รัปชัน แต่ไม่ได้พูดชัดเจนว่าเมื่อได้เป็นนายกฯ แล้วจะบริหารประเทศยังไง แกพูดแต่เพียงว่าจะต้องเปลี่ยนการเมืองอินเดียให้มีความโปร่งใสและการมีส่วนร่วมของประชาชน

มีเพียงคนเดียวเท่านั้นคือนายโมดี ที่แสดงความมุ่งมั่นว่าต้องการเป็นนายกฯ และต่อสู้ที่จะเป็นนายกฯ อย่างเต็มที่

เดิมผู้คนทั้งอินเดียเชื่อถือพรรคคองเกรส แต่วันเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไป พรรคภูมิภาคและพรรคท้องถิ่นตั้งขึ้นมาเยอะ บางสถิติว่ามีมากถึง 700 พรรค พรรคพวกนี้ใกล้ชิดประชาชนและมีฐานการเมืองที่เข้มแข็งในท้องถิ่น นอกจากนั้นยังมีพรรคของศาสนา ของเผ่าพันธุ์ เช่น พรรคศรัทธาชนของชาวซิกข์ในรัฐปัญจาบ ที่แคชเมียร์ก็มีพรรคการประชุมแห่งชาติ ที่รัฐอัสสัมก็มีพรรคศูนย์รวมประชาชนอัสสัม ฯลฯ พรรคพวกนี้นี่แหละครับ ที่ไปแย่งคะแนนจากพรรคเก่าแก่อย่างพรรคคองเกรส

รับใช้ให้เข้าใจง่ายขึ้น ประเทศไทยมีพรรคการเมืองหลักๆ คือพรรคประชาธิปัตย์และพรรคเพื่อไทย ต่อมามีพรรคท้องถิ่นเกิดขึ้นเยอะแยะ สมมติว่าเกิดพรรคพลังชลก้าวหน้า พรรคล้านนา พรรคพลังอีสาน พรรค 3 จชต. พรรคมุสลิมไทย พรรคพัฒนาชายแดนไทย ฯลฯ พรรคท้องถิ่นพวกนี้นี่แหละครับที่ไปตัดคะแนนพรรคใหญ่ ทำให้พรรคเก่าแก่ที่เคยมีคะแนนเสียงทั่วประเทศอาจจะไม่มีความนิยมมากเหมือนเดิม

การเลือกตั้ง พ.ศ.2557 พรรคระดับประเทศ 3 พรรค จึงต้องหาจุดเด่นของตนเองเพื่อดึงคนที่ไปหนุนพรรคท้องถิ่นกลับมา พรรคคองเกรสเน้นคนชั้นกลาง พรรคบีเจพีเน้นคนรากหญ้า พรรคอามอาดมี เน้นการรวมตัวของชนชั้นใหม่

นอกจากนั้น ยังต้องรวมกลุ่มกันสู้ จะสู้เดี่ยวๆ แบบเดิมไม่ได้แล้ว พรรคคองเกรสที่นำโดยนายราหุลไปรวมพรรคต่างๆ มาเป็น UPA หรือกลุ่มการเมืองที่เรียกว่าสหพันธมิตรก้าวหน้า ส่วนพรรคภารัตติยะ ชะนะตะ ที่นำโดยนายโมดีก็ไปนำพรรคต่างๆ มารวมเป็น NDA หรือพันธมิตรประชาธิปไตยแห่งชาติ

การเลือกตั้งอินเดียยิ่งใหญ่มากครับ มีผู้มีสิทธิเลือกตั้ง 800 ล้าน มีหน่วยเลือกตั้ง 9.3 แสน ใช้เจ้าหน้าที่จัดการ 10 ล้าน เลือกตั้งกันตั้งแต่ 7 เมษายน-12 พฤษภาคม พ.ศ.2557 นาน 1 เดือน 5 วัน แย่งที่นั่งในโลกสภาหรือสภาผู้แทนราษฎร 543 ที่นั่ง

ผลก็คือ กลุ่มพันธมิตรประชาธิปไตยแห่งชาติได้ 337 ที่นั่ง กลุ่มสหพันธมิตรก้าวหน้าได้เพียง 59 ที่นั่ง ส่วนพรรคน้องใหม่อาม อาดมี ได้แค่ 4 ที่นั่ง

ผมใช้เวลา 4 วัน ปูพื้นฐานเรื่องนักการเมืองและพรรคการเมืองอินเดีย โดยคิดว่าอินเดียจะเป็นประเทศที่พุ่งขึ้นกว่านี้ หลังจากที่สถานการณ์โลกเปลี่ยนไปอย่างแรงจากการตัดสินใจของประธานาธิบดีสหรัฐฯ คนใหม่นายโดนัลด์ ทรัมป์

ทรัมป์อาจจะไปจับมือกับอินเดียเพื่อที่จะช่วยกันดับฝันจีน สหรัฐฯ น่าจะคิดได้ว่าอินเดียเป็นประเทศเดียวที่จะทำให้สหรัฐฯ รักษาดุลอำนาจในเอเชียเอาไว้ได้.

นิติการุณย์ มิ่งรุจิราลัย
songlok1997@gmail.com

1 ก.พ. 2560 10:55 1 ก.พ. 2560 10:55 ไทยรัฐ