วันศุกร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

พระกริ่งปวเรศ

ถ้าตั้งโจทย์ พระกริ่งปวเรศ องค์แปลกหน้าองค์นี้ เป็นพระแท้หรือไม่ เซียนใหญ่เซียนน้อยคงส่ายหน้า เพราะครั่นคร้ามกันมาแต่ไหนแต่ไรว่า เป็นของสูง หายากนัก สมเด็จกรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ ท่านสร้างไว้ 2 ครั้ง 30 องค์เท่านั้น

ประชุม กาญจนวัฒน์ บอกว่า ของปลอมทำกันไว้มากมาย...เมื่อกว่า 50-60 ปีที่แล้ว

“พี่ชุม” เคยเอาภาพองค์หม่อมล้ำ ลงในหนังสืองานพระราชทานเพลิงศพ คุณนายสร้อยทอง วัฒนายากร เมื่อปี 2514 และเขียนไว้ตอนหนึ่งว่า

ปัญหาเรื่องรุ่นหนึ่ง–รุ่นสอง ชี้ขาดได้ ร.อ.หลวงบรรณยุทธ เขียนเมื่อปี 2488 พระกริ่งปวเรศสร้างสองคราว คราวแรกอุดก้นด้วยทองแดง คราวสองอุดก้นด้วยทองเหลือง

รูปพรรณ ผิวสนิม โค้ดเม็ดงา...ด้านหลัง อ่านเป็นตัวหนังสือแล้ว จินตนาการ ยังไม่กระจ่างเท่ากับได้ดูภาพพระสี ทั้งด้านหน้า-หลัง ด้านข้าง กระทั่งด้านก้น...ซึ่งพอหาดูได้ในระยะหลังๆ

คุณบุญเหลือ ออประเสริญ ราชาพระกริ่ง เคยให้หลัก ช่างแต่งพระกริ่งปวเรศมีสองคน พูดถึง “การแต่ง” ต้องทำความเข้าใจพระกริ่งปวเรศหล่อด้วยหุ่นเทียน แต่ช่างหล่อ...หล่อได้ราว 70% ส่วน 30% เป็นฝีมือช่าง เส้นหนักเบา จึงต่างกัน แม้ช่างฝีมือเดียวกัน ใช้หลักดูตำหนิ...เส้นสาย เหมือนใช้กับเหรียญไม่ได้

พระกริ่งปวเรศ สร้างมาเกิน 100 ปี ดูฟอร์มแล้ว ดูเนื้อ ดูสนิม ดูความเก่าให้คุ้นตา

ผมโชคดี เคยดูองค์วัดบวรฯ ตอนที่ดูพระถูกนำไปถอดพิมพ์ เป็นต้นแบบปวเรศรุ่น 2 ผิวสีเข้มคล้ำออกดำมัน ผิวพระไม่เคยถูกใช้ จึงไม่สึกช้ำ “เกรน” เนื้อยังเนียนแน่นเป็นเนื้อเดียว

องค์ที่ถูกใช้สมบุกสมบัน เนื้อสึกเห็นเกรนเหี่ยวย่น เป็นริ้ว เป็นปื้น ต่างจากรอยสึกของพระหล่อเนื้อทองเหลือง ที่เรียกกันว่า “ตามุ้ง” เล็กน้อย

คนเป็นพระดูแล้ว บอกได้เลยว่า “เนื้อเก่า” องค์ไหนเนื้อเก่าเข้าทาง ดูฟอร์มหน้าหลัง ด้านข้าง ด้านก้น...ไม่ว่าจะปิดด้วยทองเหลือง ทองแดง ความเก่าไปกันได้...ก็มั่นใจได้

ส่วนเรื่องตำหนิ “เม็ดงา” ที่แต่เดิม ยึดหลัก องค์ครูวัดบวรฯ ตอกโค้ดทีเดียวได้ที่...ใช้ได้

ภาพพระกริ่งปวเรศ ที่สำนักพระเครื่องมาตรฐานตีพิมพ์ออกมา รวมๆกันยังไม่เกิน

20 องค์ ชักจะไม่แน่อย่างนั้น...หลายองค์โค้ด

ลึก หลายองค์ตื้น บางองค์ขนาดใหญ่ บางองค์เล็ก

ที่เริ่มชัดเจน ก็คือเห็นองค์โค้ดเขยื้อน เป็นสองเป็นสามรอย เพราะตอกครั้งแรก ไม่ติดเต็ม ต้องตอกใหม่ สองหรือสามครั้ง

พระปวเรศสององค์ ในหนังสือ “คิง เพาเวอร์” ตอกโค้ดสอง-สามครั้ง องค์ดำที่เคยเป็นของคุณจักรทิพย์ ตอกซ้ำไปในแนวตรง แนวเดียวกัน คนวงการเรียกกันว่า “โค้ดใบหอก”

พระกริ่งปวเรศองค์ในภาพ...เนื้อเก่าถึงสมัย สีสนิมนุ่มนวลตาใกล้องค์ครูวัดบวรฯ ฟอร์มพระทุกด้านดี...เข้าที่เข้าทาง ทองแดงที่ปะก้นก็เก่าตามอายุ เอาไปขอลงแม่พิมพ์ด้านหลัง...ของวัดบวรฯ ก็เข้าได้พอดีๆ

จุดที่ขัดตา แต่กลายเป็นลงตัว ก็คือ โค้ดตอกซ้ำสามรอย รอยซ้าย รอยขวา และลึกรอยกลาง...ใช้หลักโค้ดตอกซ้ำ การันตี ว่าใช่...คนปลอมพระยังไม่รู้ ยังไม่ทันได้ทำ

พระกริ่งปวเรศองค์นี้ ก็เป็นพระแท้เต็มร้อย

ตีโจทย์พระให้แตก ด้วยการใช้ประสบการณ์และปัญญา ก็อาจได้พระที่ใครๆว่าสูงเกินจะไขว่คว้า...มาเป็นเจ้าของได้ โดยไม่ต้องใช้เงินแบบเจ้าสัว ยี่สิบสามสิบล้าน.

O พลายชุมพล O

26 พ.ย. 2559 11:33 26 พ.ย. 2559 11:37 ไทยรัฐ