วันจันทร์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ขอบคุณหัวหน้า “สมิต” ผู้ให้กำเนิด “เหะหะพาที”

โดย ซูม

คอลัมน์ “เหะหะพาที” หน้า 5 ไทยรัฐ ที่ท่านผู้อ่านกำลังอ่านอยู่นี้ เกิดจากความคิดริเริ่มของพี่สมิต มานัสฤดี เมื่อปลายปี 2515 หรือเมื่อประมาณ 44 ปีที่แล้ว

เป็นคอลัมน์ที่เกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์วิกฤติของไทยรัฐ ที่มีการยกทีมออกไปทำหนังสือพิมพ์ฉบับใหม่ถึงกว่าครึ่งกองบรรณาธิการ

พี่ สมิต มานัสฤดี ในฐานะหัวหน้ากองบรรณาธิการที่ยืนหยัดเคียงข้าง ผอ.กำพล วัชรพล อยู่ตลอดต้องแก้ปัญหาด้วยการไประดมนักข่าวจากหนังสือพิมพ์เล็กๆหลายฉบับมาช่วยกู้สถานการณ์ จนสามารถจัดพิมพ์หนังสือพิมพ์ไทยรัฐได้ตามปกติและไม่ขาดช่วง

เมื่อจัดการเรื่องข่าวที่เป็นหัวใจของหนังสือพิมพ์เสร็จสรรพแล้ว พี่สมิตก็คิดถึงการปรับปรุงหน้าในและคอลัมน์ต่างๆ โดยเฉพาะหน้า 5 ซึ่งถือเป็นหน้าโชว์ที่สำคัญของหนังสือพิมพ์

พี่สมิตเห็นว่าควรจะมีคอลัมน์ใหม่ขึ้นมาคอลัมน์หนึ่งสำหรับเขียนเรื่องเบาๆสนุกๆ ออกตลกโปกฮานิดๆ ถ้าทำได้ เพื่อสะท้อนเหตุการณ์บ้านเมืองในแต่ละวัน ตั้งชื่อไว้ว่า “เหะหะพาที”

วันหนึ่ง ประมาณปลายๆเดือนพฤศจิกายน 2515 พี่สมิตก็โทรศัพท์ไปหาผมที่พิมพ์ไทย ขอให้ไปพบด่วน มีคอลัมน์จะให้เขียนรออยู่

รุ่งขึ้นผมรีบนั่งแท็กซี่บึ่งไปหาพี่เลย เพราะช่วงนั้นพิมพ์ไทยของผมใกล้จะปิดตัวเองอยู่รอมร่อ การได้งานใหม่ทำถือเป็นความโชคดีอย่างมหาศาลของชีวิต

พี่สมิตเริ่มขึ้นก่อนว่าคอลัมน์นี้ชื่ออะไร? แนวการเขียนควรเป็นอย่างไร? และควรเขียนเรื่องประเภทใดบ้าง?

ทันทีที่พี่สมิตอธิบายจบผมก็ถามว่า ชื่อคอลัมน์ “เหะหะพาที” แปลว่าอะไรครับ?

พี่สมิตตอบว่า เหะหะ เป็นเสียงหัวเราะของคนเมาเหล้า มีบัญญัติไว้ในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถานเลย ส่วน พาที ก็แปลตรงๆว่า คำพูด...ดังนี้ เหะหะพาที จึงแปลว่าการพูดหรือการเขียนแบบคนเมาเหล้า คืออาจจะยวนๆ กวนๆ นิดๆ ตามประสาคนเมา

พอทราบคำแปลของชื่อคอลัมน์ ผมก็เดาได้ถูกว่าสไตล์การเขียนคอลัมน์นี้ควรจะเป็นอย่างไร

จากนั้นเราก็คุยกันถึงเนื้อหาสาระของคอลัมน์ ซึ่งพี่สมิตบอกว่าฟรีสไตล์ไม่จำกัดว่าจะต้องเขียนเรื่องนั้นเรื่องนี้ คุณอยากเขียนอะไรก็ได้ขอให้เบา ขอให้คนอ่านยิ้ม หรือถ้าฮาออกมาได้ยิ่งดี

จะเขียนแบบล้อเลียนบ้างก็ได้แบบอาร์ต บุชวอลด์ของฝรั่ง แต่ขออย่างเดียว อย่าล้อรัฐบาลทหารเท่านั้น สมัยนั้นจอมพลถนอมเป็นนายกฯ ท่านไม่ค่อยมีอารมณ์ขันไปล้อเข้าเดี๋ยวเราจะเดือดร้อน

สำหรับนามปากกา พี่สมิตขอให้ใช้ “ซูม” ซึ่งเป็นนามปากกาที่ใช้เขียนคอลัมน์บันเทิงให้กับพิมพ์ไทยซึ่งมีคนรู้จักมากกว่านามปากกาอื่นๆ

พอตกลงกันได้หมด หัวข้อของคอลัมน์นี้เต็มยศก็จะอ่านได้ว่า “เหะหะพาที...เอะอะ โดย ซูม” และมีกำหนดตีพิมพ์ในฉบับวันที่ 2 มกราคม 2516 ซึ่งเป็นหนังสือฉบับกลับคืนสู่ปกติหลังจากได้จัดทำฉบับพิเศษฉลองปีใหม่ 1 มกราคม 2516 ไปเรียบร้อย

จากวันนั้นถึงวันนี้ คอลัมน์นี้อยู่มาได้ถึง 43 ปีเศษๆ จะครบ 44 ปี ในอีกเดือนกว่าๆข้างหน้าดังที่เกริ่นไว้ตอนต้น

ตลกคนองบ้าง ล้อสังคมล้อเศรษฐกิจบ้าง ล้อข่าวใหญ่หน้า 1 บ้างแต่ไม่ล้อทหารเลยตามคำแนะนำของพี่สมิตว่าทหารไม่ค่อยมีอารมณ์ขันซึ่งผมเห็นด้วยว่าทหารขันไม่เป็นจริงๆ

แม้ช่วงหลังๆจะเปลี่ยนสไตล์มานำเสนอในเชิงสาระบ้าง แต่ก็ยังรักษาแบบฉบับของคนขี้เมาคือ ยังไงๆก็ต้องสนุกสนานเฮฮาเอาไว้ก่อน

นึกไม่ถึงว่าสไตล์นี้จะทำให้คอลัมน์นี้เคยได้รับความนิยมเป็นอันดับ 2 ของประเทศไทยจากการสำรวจของคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์เมื่อประมาณปี 2520-2522

แพ้อันดับ 1 คอลัมน์คุณ ยิ่งยง สะเด็ดยาด ของไทยรัฐด้วยกันไป แค่เส้นยาแดงและอุตส่าห์แซงชนะอันดับ 3 คอลัมน์อาจารย์หม่อม ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช หน้า 5 สยามรัฐ และอันดับ 4 พี่ เสริมศรี เอกชัย หรือ “สนทะเล” แห่งเดลิไทม์ไปได้อย่างคาดไม่ถึง

ทุกวันนี้จะอยู่อันดับเท่าไร ไม่สนใจแล้วครับ ขอเพียงมีพื้นที่ให้ผู้อาวุโสได้ระบายบ้างก็พอใจแล้ว

ขอกราบขอบคุณดวงวิญญาณของพี่สมิต มานัสฤดี ไว้ ณ ที่นี้อีกครั้งหนึ่งที่กรุณาติดตามผลงานผมในอดีตและให้โอกาสผมมาร่วมงานที่ไทยรัฐดังที่เล่ามาทั้งหมดข้างต้นนี้...ขอบคุณนะครับ ขอบพระคุณพี่อย่างสุดหัวใจ.

“ซูม”

21 พ.ย. 2559 11:40 21 พ.ย. 2559 11:40 ไทยรัฐ