วันพุธที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

อดข้าว! ดอกนะเจ้า

ปัญหาชาวนาปลูกข้าวมาก แต่ขายไม่ได้ราคา รัฐบาลทหารท่านอยากใช้สองทางเลือกเก่า ประกันราคาข้าว จำนำข้าว...ก็กลัวถูกนินทา ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเอง ก็เลยเลี่ยงบาลีไปใช้วิธี จำนำยุ้งฉาง

ครูอาจารย์ก็ทักชาวนาภาคกลาง ไม่ใช้ยุ้งฉาง เกี่ยวข้าวแล้วก็เอาขึ้นรถไปขายโรงสี กลายเป็นนโยบายฝนตกไม่ทั่วฟ้า หนีไม่พ้นถูกนินทาไปอีก

ขณะที่ภาพใหญ่ ชาวนาไทยกลืนไม่เข้าคายไม่ออกกับปัญหาข้าว ชาวเขาอำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ ปลูกข้าวไร่ไว้กิน เจอน้ำป่าหลากมาพัดเอาข้าวไปเกือบหมด

โดยปกติ ชาวเขามีวิถีชีวิตพอเพียง ทั้งยังช่วยเหลือเจือจานกัน บ้านไหนข้าวไม่พอ บ้านที่มีข้าวเหลือก็เอื้อเฟื้อแบ่งให้ แต่ปีนี้ บ้านที่มีข้าวเหลือ รอดน้ำป่ามีน้อย ช่วยกันไม่ไหว

เรื่องก็ถึงมือชาวเรา หรือชาวเมือง ช่วยหาข้าวไปช่วย

ย้อนไปสมัยดึกดำบรรพ์ในอินเดีย ปัญหาคนอดข้าวตาย รุนแรงเรื่อยมา นับแต่สมัยพระราม เรื่องเล่าในคัมภีร์ โอรสกษัตริย์ ตายไปพร้อมกัน 6 หมื่น พอเทพเจ้าปล่อยน้ำจากแม่พระคงคาสวรรค์ ก็กวาดเอาศพ 6 หมื่นลงทะเล

น้ำในแม่น้ำก็ใสสะอาด ประเพณีล้างบาป...ริมแม่น้ำคงคา หน้าเมืองพาราณสี เกิดจากเรื่องนี้

ผู้รู้รุ่นใหม่...อธิบาย 6 หมื่นศพนั้น...อดข้าวตาย...แล้วก็อดข้าวตายกันต่อๆมา แต่ไม่มีการบันทึกไว้

ระหว่างปี พ.ศ.2393-2418 จดกันว่าคนอดข้าวตายกว่า 4 ล้าน ปี 2418-2443 ตาย 23 ล้าน

ปี 2444 ปีเดียว ตายถึง 1 ล้าน

นอกจากอดข้าวตาย ยังเจอปัญหาการแบ่งวรรณะ เป็นกษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร คนชั้นต่ำสุด ถูกกันออกไป “ถูกไม่ได้” “เข้าใกล้ไม่ได้” มองไม่ได้ ก็ยิ่งทุกข์ยากมากขึ้น

ก่อนสมัยพระพุทธเจ้า คนอินเดียเชื่อว่า โลกหน้ามี คนต้องเวียนว่ายตายเกิด เกิดแล้วเกิดใหม่ เป็นทุกข์ไม่สิ้นสุด เมื่อไม่อยากทุกข์ จึงหาทางไม่ให้เกิด

เกิดแล้วอดข้าว ถูกกดขี่บีบคั้น สู้ตายๆ คือสูญไปเสียเลยดีกว่า

คนที่คิด “หนีไปตาย” อย่างนี้ คือพวกนักบวช เสื้อผ้าหายากนัก ก็ไม่นุ่งผ้า ไม่สนใจอาหารการกิน หันไปกินคูถ (ขี้) หรือบางคนกินซากศพไปเลย

พวกไม่นุ่งผ้า ไม่สนใจกินข้าว ที่มีชื่อเสียง ชื่อชินวรรธมาน ลูกพ่อค้ามั่งคั่งในเมืองลิจฉวี...เรียกกันต่อมา มหาวีระ ศาสดา ศาสนาเชน

ไล่เลี่ยกัน ศาสนาพุทธของพระพุทธเจ้า ไม่ใช้วิธีอดข้าว แต่กินให้น้อยลง เหลือวันมื้อสองมื้อ หลังวิกาลก็เลิกกิน ใช้ผ้าห่มที่คนทิ้ง หรือผ้าห่มศพ เรื่องที่อยู่ก็เอาแค่พออยู่ได้คุ้มแดดคุ้มฝน

พอรวมๆความได้ว่า ต้นเหตุของการเกิดศาสนา มาจากปัญหาคนอดข้าว...นี่แหละ

“กาญจนาคพันธุ์” เขียนลงหนังสือ กะดิ่งทอง ปี 2499 ว่า ปีนั้นเมืองไทยก็มีปัญหาข้าว...แต่ทุกข์ที่เกิดจากการอดข้าว เพราะไม่มีข้าวกินนั้น รัฐบาลท่านพอมีกำลังช่วยได้

ทำนองเดียวกับสมัยนี้ ชาวเมืองช่วยหาข้าวให้ขาวเขา ที่เชียงใหม่

ทุกข์ที่หนักหนา รัฐบาลก็ช่วยไม่ได้ คือทุกข์ของคนมีข้าว แล้วไม่ยอมกินข้าว อาจารย์กาญจนาคพันธุ์ท่านว่า..ทุกข์นี้วุ่นวาย ยิ่งทุกข์ก็ยิ่งไกลพระนิพพาน

ส่วนทุกข์ชาวนา ทุกข์ล่า ก็คือทุกข์ จากยังไม่ทันเกี่ยวข้าว แต่ถูกน้ำท่วม..คงพอช่วยได้ คือเกณฑ์กำลังทหารไปช่วยชาวนาเกี่ยวข้าว

ตั้งแต่ยึดอำนาจมา ผมเริ่มเห็นว่า ไม่มีอะไรที่ทหารทำไม่ได้ ถ้าทหารจะเกี่ยวข้าว เก่งอีกสักอย่าง..ก็คงเป็นเรื่องธรรมดาเอามากๆ.

กิเลน ประลองเชิง

17 พ.ย. 2559 09:52 17 พ.ย. 2559 09:53 ไทยรัฐ


advertisement