วันพุธที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ


ร้องไห้เศร้าโศกเสียใจอย่างไรไม่ให้เป็นโรคซึมเศร้า

โดย ครูเคท

ในช่วงแห่งการสูญเสียครั้งใหญ่สุดของปวงชนชาวไทยครั้งนี้ คงไม่มีใครไม่หลั่งน้ำตาโศกเศร้าเสียใจ แต่ก็มีคนที่เสียใจแต่ร้องไห้ไม่ออกก็มีนะคะ และก็มีคนที่ไม่เสียใจ (ไม่รู้ว่าเขาฝังอะไรไว้ในใจ ใจถึงได้แข็งอย่างนั้น) อยากจะบอกคนใจแข็งทั้งหลายว่าหากไม่รู้จักปลดปล่อยอารมณ์ที่ฝังลึกเอาไว้เสียบ้าง จะเป็นผลเสียต่อสุขภาพจิตได้ในภายหลังนะคะ

การร้องไห้เป็นวิธีการตามธรรมชาติของมนุษย์ในการคลายความเครียด ความเศร้า ความผิดหวัง และความรู้สึกอีกหลายๆ อย่างที่สะสมไว้ในใจของเรา หากสะสมไว้มากและไม่รู้จักขจัดออกเสียบ้าง ความรู้สึกเหล่านั้นก็จะสะสมพอกพูนมากขึ้นๆ และมันไม่ได้ถูกเก็บหรือเก็บกดเอาไว้เฉยๆ แต่มันมีพลังสะสมและขยายตัวเพิ่มขึ้นอย่างน่ากลัวโดยที่เราไม่รู้ตัว

ที่ครูเคทนำเรื่องความโศกเศร้ามาเขียนในช่วงนี้ เพราะว่าเห็นพ่อแม่ญาติพี่น้องเพื่อนฝูงอยู่ในอารมณ์เศร้าและบางคนมีแนวโน้มจะมีอาการซึมเศร้า ซึ่งอาการซึมเศร้า ไม่ใช่แค่อารมณ์เสียใจจากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักตามธรรมดา แต่จะเริ่มมีอาการพูดน้อยลง หมดอาลัยตายอยาก ไม่อยากทำอะไร ไม่สนุกกับกิจกรรมต่างๆ ที่เคยเอ็นจอย ยิ่งผู้สูงอายุหรือคนที่มีปัญหาชีวิตรุมเร้าอาจมีบ่นๆ ว่าไม่รู้จะอยู่ไปทำไม หากมีอาการอย่างนี้อย่าได้นิ่งนอนใจ ต้องรีบลุกขึ้นมาปรับจิตใจให้เป็นปกติโดยเร็ว หากทิ้งไว้ อาจจะไม่ได้ซึมเศร้าเฉพาะในช่วงนี้ แต่อาจจะกลายเป็นโรคซึมเศร้า คือแม้ไม่มีเหตุการณ์อะไรก็สามารถซึมเศร้าขึ้นมาเองโดยไม่รู้สาเหตุก็ได้

ครูเคทขอแบ่งปันประสบการณ์ตรงที่เกิดจากการสูญเสียน้องชายที่รักไปอย่างกะทันหันเมื่อต้นปีที่ผ่านมา ช่วงนั้นก็ร้องไห้หนักมากจนเกิดอาการเอ๋อ คือนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นเป็นชั่วโมง คิดอะไรไม่ออก ไม่รู้จะต้องทำอะไรต่อไป ไม่สามารถลุกขึ้นมาจัดการงานหรือตัดสินใจอะไร ในวันสวดพระอภิธรรมศพในคืนแรก แขกทุกคนก็เข้ามาพูดคุยถึงน้องชายกันไม่ขาดสาย ครูเคทก็เริ่มสังเกตเห็นตัวเองว่าปัจจัยกระตุ้นหรือจุดชนวนให้ร้องไห้คือชื่อน้องชาย พอมีใครมาเรียกชื่อน้องชายหรือเล่าเรื่องราวของน้องชาย ครูเคทจะฟังแล้วคิดตามทันที จากนั้นจิตก็จะปรุงแต่งต่อด้วยความโหยหา อยากให้น้องกลับมา พอคืนวันที่สอง เริ่มได้สติ ครูเคทจึงตั้งใจที่จะสังเกตตัวเองให้ละเอียดขึ้น คราวนี้ก็พบว่าพอได้ยินชื่อและเรื่องราวของน้องชาย ครูเคทรู้สึกได้ถึงปฏิกิริยาทางกายเป็นกลุ่มความอึดอัดที่ค่อยๆ ก่อตัวที่ช่องท้องและเคลื่อนขึ้นมาที่อก พอมาถึงคอ ก็เกิดเป็นความจุกที่คอ พอเคลื่อนถึงหน้าก็กลายเป็นความร้อนหรือเหมือนมีอะไรวิ่งอยู่ที่หน้า พอขึ้นถึงตา ตอนนี้เริ่มรู้สึกได้ถึงการผลิตของน้ำตาจนเต็มกระเปาะน้ำตา และพอเต็มจนล้นออกมา ก็รู้สึกได้ถึงความผ่อนคลายของความร้อน อึดอัดและจุกตามจุดต่างๆ ซึ่งค่อยคลายลงจากบนลงล่าง แต่แล้วปฏิกิริยานี้ก็เกิดขึ้นอีกวนไปมาอยู่หลายรอบแต่ความแรงนั้นลดลงไปทีละน้อย จากนั้นครูเคทจึงเริ่มเข้าใจว่านั่นคือปฏิกิริยาทางกายของการคลายความโศกเศร้าของตัวเอง แต่พอสังเกตต่อไปก็พบว่าการจะร้องไห้ยาวหรือสั้นนั้น ขึ้นอยู่กับความคิดที่อยู่ในใจ หากจิตปรุงแต่งคิดถึงน้องนานก็จะร้องไห้นาน หากรู้ตัวเร็วและกลับมาอยู่กับสิ่งที่กำลังทำตรงหน้าได้ไว ก็จะร้องแค่สั้นๆ และหยุดร้องได้เร็ว (แต่หากพยายามกดไว้ไม่ให้ร้องไห้หรือร้องแล้วบังคับให้หยุดโดยกระบวนการที่ว่านี้ยังไม่ครบวงจร ความเศร้าหรือความเครียดจะไม่หายไปค่ะ จึงควรปล่อยให้อารมณ์และปฏิกิริยาทางกายดำเนินไปจนครบวงจร) ตอนนี้จึงเข้าใจแล้วค่ะว่าทำไมเราควรจะครองสติอยู่กับปัจจุบันให้ดี เพราะหากเรามัวแต่นึกถึงอดีต ต่อรองกับอดีตที่ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ หรือกังวลกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึงและไม่สามารถรู้ล่วงหน้าได้ด้วยว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็จะทำให้เราคิดมากในเรื่องนั้นๆ และปรุงแต่งต่อ โศกเศร้าต่อหยุดไม่ได้


ตอนนี้ ทุกครั้งที่ครูเคทนึกถึงพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชผู้เสด็จสู่สวรรคาลัย และรู้สึกสะเทือนใจอย่างอธิบายไม่ได้ ครูเคทจะรีบคิดถึงพระมหากรุณาธิคุณที่ทรงทำให้คนไทย คิดถึงหลักการทรงงานและพระราชดำรัสที่พระองค์ทรงสอนไว้ และกลับมาอยู่ที่ตัวเอง ทำสิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้ดีที่สุด

เปลี่ยนพลังความโศกเศร้าให้เป็นพลังแห่งการทำดีเพื่อผู้อื่นตามรอยเบื้องพระยุคลบาทของพ่อหลวงของปวงชนชาวไทยกันค่ะ
ใครที่มีปัญหา ปัญหาครอบครัว ความสัมพันธ์ การทำงาน ติดโซเชียล ติดเกม มารับคำปรึกษากับครูเคทได้ที่ KruKate Counseling Center ต้องการนัดคิว โทร. 0814581165 หรือ เข้าไปฝากคำถามและแชร์ประสบการณ์ในแฟนเพจ www.facebook.com/kateinspirer และ YouTube channels: Kate Inspirer ได้นะคะ

ครูเคท

ในช่วงแห่งการสูญเสียครั้งใหญ่สุดของปวงชนชาวไทยครั้งนี้ คงไม่มีใครไม่หลั่งน้ำตาโศกเศร้าเสียใจ แต่ก็มีคนที่เสียใจแต่ร้องไห้ไม่ออกก็มีนะคะ และก็มีคนที่ไม่เสียใจ 11 พ.ย. 2559 11:07 11 พ.ย. 2559 17:17 ไทยรัฐ