วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
วิชาแก้เกย์ (จบ)

วิชาแก้เกย์ (จบ)

  • Share:

...เพราะ น้องชิว ไป่ เห็นว่า วิธีการดังกล่าวนั้น มันเกินขอบเขตการยอมรับสำหรับยุคนี้ พ.ศ.นี้ ซึ่งตอนแรกไปยื่นเรื่องคำร้องกับการศึกษาระดับภูมิภาค พวกเค้าก็บอกว่าให้ไปที่สำนักพิมพ์ พอไปก็ถูกปฏิเสธ

น้องชิวยังไม่ยอมแพ้ เดินหน้าไปที่ห้องสมุดของมหา’ลัย พวกบรรณารักษ์ก็บอกว่าเป็นเรื่องเสรีภาพของทางสถาบันฯ ซึ่งแปลให้ง่ายๆ ก็คือ อั๊วไม่เอาตำราพวกนี้ออก...มีไรมั้ย!!!

นางลุยต่อค่ะ ไปฟ้องศาลมณฑลกวางตุ้ง...ก็ส่ายหัวไม่รับฟ้อง บอกหนังสือพวกนี้ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้กับน้องชิว

หนทางสุดท้ายที่ไปคือ...เมืองหลวง กรุงปักกิ่ง เพื่อยื่นฟ้องกระทรวงศึกษาธิการ พร้อม นายหวัง เจินหยู ทนายของน้องชิว ที่มองสถานการณ์แล้วคิดว่า “ทางกระทรวงค่อนข้างมั่นใจพอสมควร ก็เลยส่งข้าราชการสองคนที่ทำอยู่ฝ่ายกฎหมายของกระทรวง เพราะคิดว่ารู้กฎหมายเพียงพอ ซึ่งความจริงน่าจะมีการจ้างทนาย เพื่อที่ทั้งสองฝ่ายจะได้คุยกันแบบภาษาทนาย”

ในส่วนของศาลนั้น นายหวังก็มองว่า ท่านผู้พิพากษาดูให้ความยุติธรรมดี เพราะให้เวลาลูกความพูดในชั้นศาล จึงคิดว่า ศาลเข้าใจและเมตตาถึงสิ่งที่เรากำลังต่อสู้ เพื่อให้โอกาสประชาชนตัวเล็กๆคนหนึ่งได้ระบายอะไรออกมา

ส่วนผลการตัดสิน ใครๆก็รู้คำตอบล่วงหน้าว่า ฝ่ายไหนเป็นผู้ชนะคดี ซึ่งน้องชิว “รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เพราะอยากให้ทางกระทรวงออกแถลงการณ์ให้สาธารณชนรับรู้ถึงมุมมองวิธีนำเสนอกลุ่มรักร่วมเพศ อย่างน้อยก็ตอบรับสิ่งที่ตัวเองเรียกร้องเกี่ยวกับเนื้อหาที่ผิดพลาดในตำรา และขอให้ทางโรงพิมพ์ตรวจสอบข้อผิดพลาดตรงนี้ด้วย”

ไม่ว่าอย่างไร อย่างน้อย น้องชิวก็ไม่ได้ฝ่าฟันอย่างโดดเดี่ยวเปลี่ยวกระดูก เพราะมีคนกลุ่มเล็กๆมาให้กำลังใจหน้าศาล คอยลุ้น เฝ้าเอาใจอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ แบบ “ม่าน ม่าน ไหล” ที่คนจีนมักพูด แปลตรงๆ คือ มาช้าๆ แต่นั่นคือการให้กำลังใจอีกคนว่า ค่อยๆเป็น ค่อยๆไป

ถึงวันนี้เราจะแพ้ ต้องมีสักวันที่ชนะ...นะตัวเอง.

กิรณา อินทร์ชญาณ์

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้