วันจันทร์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ของหายได้คืนมีจริงที่...ญี่ปุ่น

นานๆ ได้มีโอกาสพักสักที เจ๊ขอไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจสักหน่อย ไปหามุมมองใหม่ๆ เปิดหูเปิดตา จะได้มีเรื่องมาเล่าให้ท่านผู้อ่านที่รักยังไงล่ะคะ บุ๋มได้ไปสองเมืองค่ะ โอซากากับโตเกียว บุ๋มเองก็เคยไปประเทศนี้หลายครั้ง แต่ก็ยังติดอกติดใจในวัฒนธรรมที่มีเอกลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่น และที่สำคัญ ไม่ต้องทำวีซ่า เที่ยวบินเยอะ ข้อมูลแนะนำที่เที่ยวก็เยอะ ไปเองได้สบายๆ

บุ๋มชอบดูคนค่ะ ดูว่าเขาเหมือนหรือแตกต่างจากไทยอย่างไร รสชาติอาหารญี่ปุ่นที่มาขยายสาขาในไทยเหมือนหรือต่างกัน ซึ่งสำหรับเรื่องอาหารบุ๋มขอบอกว่า ไม่ค่อยต่างและบางอย่างในไทยก็อร่อยกว่า เช่น ทาโกะยากิ โดยส่วยตัวชอบสาขาในไทยนะคะเพราะทำกรอบนอกแน่นใน ส่วนบะหมี่ไม่ต่างมากค่ะ ในไทยก็หาทานได้ ส่วนซูชิ ปลาเขาจะสดมาก ยอมรับว่าแตกต่างก็ตรงนี้

แต่ที่ประทับใจมากกว่าอาหารคือ คนญี่ปุ่นค่ะ ทุกร้านที่ไป ไม่ว่าจะแน่นคิวยาวแค่ไหน เขาจะเข้าคิวกันอย่างมีระเบียบ แม้กระทั่งไปสวนสนุก คิวยาวมากก่อนประตูเปิด พอเปิดปุ๊บก็ไม่มีแตกแถว เดินเข้าผ่านประตูกันอย่างเป็นระเบียบ ตอนขึ้นรถไฟก็เช่นกัน รถไฟมา 10.07 น. คนมายืนรอตรงเส้นทางเข้า พอรถจอดปุ๊บ เขาก็รอคนเดินออกก่อนจนหมดแล้วตัวเองค่อยเดินขึ้นไปนั่ง บางโบกี้มีแบบไม่ระบุที่นั่ง แล้วต่อให้เขานั่งแถวสามที่นั่งคนเดียว เมื่อมีคนอื่นมาขึ้นในสถานีต่อไป คนใหม่อยากนั่งที่ว่างๆ คนที่นั่งอยู่ก็เขยิบให้นั่งอย่างรวดเร็ว ไม่มีต้องมายืนมองหน้า ไม่มีการเอาของมาวางจองที่ ปิดเสียงโทรศัพท์ ถ้าสายเข้าก็อาจจะคุยเบามากหรือไม่ก็เดินออกไปคุยข้างนอกห้องโดยสาร เรียกได้ว่าเป็นการรักษาสิทธิ์ของคนอื่นอย่างเต็มที่ ต่างคนต่างอยู่และไม่รบกวนคนอื่น จนบางทีทำให้คนในเมืองดูต่างคนต่างอยู่มากกว่าบ้านเรา บุ๋มได้ขึ้นรถไฟชินคันเซ็นจากโอซากาเข้ากรุงโตเกียว ได้ซื้ออาหารกล่องหรือที่คนญี่ปุ่นเรียกว่า เบนโตะ เขามีให้เลือกหลายแบบมากค่ะ รสชาติก็อร่อยใช้ได้ แต่ที่ชอบมากกว่านั้นคือ คนญี่ปุ่นพอทานเสร็จ เขาจะรีบเอากล่องไปทิ้งในจุดข้างนอกห้องโดยสาร ไม่มีการใส่ถุงวางเรี่ยราดให้หกหรือสกปรกในตอนหลังได้

แล้วที่สังเกตเห็นได้อีกอย่างคือ คนไม่รู้จักกันนั่งด้วยกัน อีกคนลุกไปเข้าห้องน้ำ เอากระเป๋าวางทิ้งไว้ที่เก้าอี้ หา???? ใช่ค่ะ วางไว้ที่เก้าอี้! เลยมีคำนึกลอยขึ้นมาว่า ลองเป็นไทยสิ! นั่นสิ! ทำไมต้องคิดว่าลองเป็นเมืองไทยแล้วของจะหาย? นี่เราคิดลบกับคนไทยมากไปไหม? แล้วทำไมคนญี่ปุ่นเขาถึงกล้าวางกระเป๋ากันแบบนั้น? แม้กระทั่งตู้เก็บของแบบหยอดเหรียญที่หน้าสถานีรถไฟ เขาก็กล้าเอาของฝากไว้ไม่กลัวโดนงัด! จักรยานก็ผูกล็อกตามข้างทางทิ้งไว้ มองแล้วก็คิด คิดว่าแล้วบ้านเราจะทำแบบนี้ได้ไหม?

ตอนไปที่ญี่ปุ่น ขณะทานข้าว มือที่ถือตะเกียบส่ายไปมาเบาๆ เห็นโคมไฟส่ายไปมาเบาๆ ตอนแรกนึกว่าตัวเองจะเป็นลม แต่ที่ไหนได้ แผ่นดินไหวค่า ตื่นเต้นมาก มองซ้ายมองขวาว่าตัวเองต้องทำอะไรบ้าง ต้องหลบใต้โต๊ะไหม? แต่คนญี่ปุ่นคนอื่นๆ เขาดูชิลมากค่ะ นั่งกินกันแบบไม่สนใจอะไร เพื่อนญี่ปุ่นบอกว่า เขาเจอกันจนชิน แค่นี้ถือว่าไหวเบามาก ส่วนการคาดการณ์ว่าภูเขาไฟฟูจิจะระเบิด ทางการญี่ปุ่นก็เตรียมการรับมือไว้หลายทางแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการขนย้ายคนที่อาศัยอยู่รอบๆ ภูเขาไฟ การห้ามนักท่องเที่ยวขึ้นไปบนเขาเพื่อชิมไข่ดำเลื่องชื่อ เตรียมขุดแม้กระทั่งร่องระบายลาวาเมื่อเกิดเหตุการณ์จริง (สุดยอด) แถมมีการคำนวณไว้ล่วงหน้าว่าเศรษฐกิจจะมีการชะลอตัว เพราะขี้เถ้าและควันน่าจะมีผลในระยะหนึ่ง ซึ่งตรงจุดนี้เลยทำให้บุ๋มคิดว่า ทำไมประเทศไทยเราไม่มีการที่จะช่วยเหลือญี่ปุ่นบ้าง เช่น เตรียมโครงการลองสเตย์ คือนำโครงการต่างๆ ที่สามารถให้คนญี่ปุ่นได้มาพักในระยะยาวหรือชั่วคราวที่เกิดเหตุการณ์ รวบรวมและไปนำเสนอให้คนญี่ปุ่นได้ทราบว่า ยังมีบ้านหลังที่สองให้พวกเขาได้มาพักพิงอาศัยด้วยความอบอุ่น และค่าใช้จ่ายก็ยังถูกกว่าที่บ้านเขามากนัก มีสนามกอล์ฟให้เล่นเยอะมาก ราคาย่อมเยา

มาคิดดูอีกที ประเทศไทยเรายังโชคดีกว่าอีกหลายๆ ประเทศนะคะ บ้านเราไม่มีแผ่นดินไหว ไม่มีพายุเฮอริเคน ไม่มีพายุหิมะ ไม่มีทะเลทราย แถมอาหารการกินก็อุดมสมบูรณ์ หาข้าวกินได้ 24 ชม. ธรรมชาติสวยงาม ที่ท่องเที่ยวหลากหลาย แถมมีประวัติศาสตร์ที่โดดเด่นมีเอกลักษณ์ของตัวเอง เพียงแต่ถ้าเราเห็นอะไรดีๆ ในบ้านเขาก็นำมาเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างสิ่งดีๆ ในบ้านเรา เช่น การเข้าคิว การตรงต่อเวลา การไม่ไปยุ่งของของคนอื่น การเตรียมพร้อมกับภัยต่างๆ อย่างมีสติ ก็อาจจะทำให้คุณภาพชีวิตของบ้านเราดีขึ้น

IG: boompanadda




บุ๋ม ปนัดดา

นานๆ ได้มีโอกาสพักสักที เจ๊ขอไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจสักหน่อย ไปหามุมมองใหม่ๆ เปิดหูเปิดตา จะได้มีเรื่องมาเล่าให้ท่านผู้อ่านที่รักยังไงล่ะคะ บุ๋มได้ไปสองเมืองค่ะ โอซากากับโตเกียว บุ๋มเองก็เคยไปประเทศนี้หลายครั้ง 18 ก.ย. 2559 10:01 18 ก.ย. 2559 15:51 ไทยรัฐ