วันเสาร์ที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

เข่าตรงองค์สามสี

ในตำราเล่มพระนางพญา พิษณุโลก ของตรียัมปวาย ทั้งคำอธิบาย ทั้งภาพซึ่งเป็นขาวดำ รวมพิมพ์ เข่าตรง ไว้พิมพ์เดียว แต่ก็เห็นเส้นสายลายพิมพ์ที่ต่างกันชัดเจน นักเลงพระรุ่นต่อมา แยกพิมพ์เข่าตรงไว้สองพิมพ์ เข่าตรงพิมพ์ใหญ่ และเข่าตรงพิมพ์มือตกเข่า

จุดที่พอแยกออกจากกันได้ เข่าตรงพิมพ์ใหญ่ เส้นขอบจีวร ที่แยกจากเส้นสังฆาฏิเข้าหาช่องแขนขวา (ขององค์พระ) เส้นโค้งงอนอ่อนช้อย แต่พิมพ์เข่าตรงมือตกเข่าเป็นเส้นค่อนตรงทื่อ

ความต่างข้อที่สอง เป็นที่มาของชื่อเรียก ปลายมือขวาองค์พระที่ทาบเข่า ส่วนปลายนิ้วยื่นเลยลงไป องค์ที่มีเนื้อพื้นผนัง จะเห็นส่วนปลายนิ้ว แต่เข่าตรงมือตกเข่า

อย่างองค์ในคอลัมน์วันนี้ ตัดขอบไม่มีพื้นที่เหลือ ปลายนิ้วจึงหายไป

ว่ากันโดยเส้นสายลายพิมพ์ ด้านหน้าทุกตำแหน่งถูกต้อง ลงตัว ไล่ตั้งแต่ปลายพระเกศ เส้นขอบพระพักตร์ พระกรรณ สังฆาฏิ ลงมาถึงเส้นพระชานุ คนเป็นพระ ดูปราดเดียวแทบไม่ต้องเข้าแว่น ก็ตัดสินได้

พลิกไปดูด้านหลัง รอยลายนิ้วมือ ปื้นเนื้อส่วนเกิน หลุมบ่อ เมล็ดแร่ และคราบไคล องค์นี้แปลกตากว่าหลายองค์ ตรงที่เกือบทั้งองค์ เขียว มีคราบสีขาว ส่วนมุมพระชานุซ้าย สีค่อนแดงชัดเจน

มองทั้งองค์ เห็นทั้งสามสี เนื้อเขียวพื้นขาว แซมแดง เหมือนสีธงชาติ เจ้าของพระเรียก องค์ไตรรงค์ ตั้งชื่อเอง ภูมิใจเอง ใครจะทำไม

******

เรื่องของสีพระนางพญา มีมากกว่าหนึ่งสี ที่จริงก็เป็นหลักการดูพระแท้ คุณเชียร ธีศานต์ บอกไว้ ไม่ว่าจะเป็นพระนางพญา พระซุ้มกอ เม็ดขนุน หรือพระรอด ถ้าถูกใช้สึกหรอ ส่องให้ดี จะเห็นเนื้อพระเป็นลาย มีทั้งสีเหลือง สีแดง เขียว ขาวหรือดำ

ลายเนื้อหลากสี ใช้ทฤษฎีคุณเชียร เกิดจากความร้อนขณะเผา เนื้อดินรับไว้ไม่เท่ากัน

องค์ที่ออกเป็นเขียวอ่อน นักเล่นพระเรียกสีมอย บางคนเรียกเนื้อผ่าน สมัยก่อนเจอเนื้อทำนองนี้ ดูแท้ได้เลย แต่สมัยนี้ ต้องยับยั้งชั่งใจ ของปลอมทำได้ใกล้เคียง องค์ไหนที่สดใส เกินไป ก็ต้องค่อยๆพิจารณา

พิมพ์ใหญ่เข่าโค้ง องค์หลังเจดีย์ เป็นองค์หนึ่งในตำนาน สีออกแดงสด ขอบข้างก็ขาดรอยตอกตัด ทั้งๆที่เคยประกวดได้รางวัลงานมาตรฐาน แต่กระนั้น เซียนใหญ่บางคน ดูตาเปล่าไม่เข้าแว่นแล้วก็คืน

เซียนใหญ่ชื่อกระฉ่อนอีกคน ตอนถูกเสนอราคา 9 แสนไม่ซื้อ แต่เมื่อพระเริ่มดัง ยอมซื้อในราคา 1.5 ล้าน

ตอนที่นางพญาองค์นี้ กำลังมีปัญหา ผมเคยได้ดูกับตา แต่พอพระผ่านกลไกตลาดเซียน ตีพิมพ์ใน “พรีเชียส” ของอาจารย์รังสรรค์ กลายเป็นองค์ครู ชี้โค้ดชี้ตำหนิไปเลย

จุดเด่นเข่าโค้งองค์หลังเจดีย์ อยู่ที่เส้นสายลายพิมพ์ เส้นเล็กเส้นน้อยติดชัด คนเป็นพระนางพญาจริง ดูง่าย ส่วนคนดูพระด้วยหูนั้น ไม่ต้องพูดถึง รอตอนพระถูกปั่นราคา ซื้อมือสุดท้ายด้วยราคาแพง

ถือเป็นความมั่นใจ ก็ไม่ว่ากัน

สำหรับคนเป็นพระเนื้อดินด้วยกัน ผ่านพระยุคสมัยเดียวกัน ขุนแผนบ้านกร่าง หลวงพ่อโต ตะไกรหน้าครุฑ ฯลฯ พระนางพญาดูไม่ยาก แต่ลีลาเซียนที่ต้องการซื้อในราคาถูก ทำให้กลายเป็นพระดูยาก

เรื่องอย่างนี้ ก็เป็นเรื่องธรรมดา กลไกตลาดพระเป็นเช่นนี้เอง

อยากดูพระให้เป็น ถ้าตั้งเป้าหาพระขึ้นคอ ติดตามดูทั้งพิมพ์ ดูเนื้อให้หลายสภาพ ดูภาพแล้ว ต้องหาโอกาสดูองค์จริง เนื้อเป็นไง ผิวคราบ เป็นไง ดูให้คุ้นตา ก็อาจซื้อพระแท้ได้ในราคา

ไม่แพง ภูมิใจกว่าซื้อราคาเซียนหลายเท่า

นี่ว่ากันถึงพระใช้ ถ้าซื้อพระไว้ขาย ขอแนะให้พึ่งตลาดเซียน แพงกว่าแต่ปลอดภัยกว่า ราคาพระนางพญาแต่ละองค์ โดยเฉพาะองค์ที่สวยๆ ขึ้นหลักล้านไปแล้วทั้งนั้น.

O พลายชุมพล O

10 ก.ย. 2559 10:40 10 ก.ย. 2559 10:52 ไทยรัฐ