วันเสาร์ที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ใจดำเหมือนอีกา

สำนวน กาหน้าดำเขาจำหน้าได้ มาจากคำร้องเล่นของเด็กๆครับ เอามาใช้ประชดประชัน คนที่ทำผิดปกปิดมิดเม้นอะไรไว้

นึกว่าคนอื่นไม่รู้ แต่ความจริงใครๆก็รู้สำนวนเปรียบเปรย...ใจดำเหมือนกา ผมได้ยินมานาน ไม่แน่ใจ ใจคนดำเหมือนสีกา หรือใจของกาสีดำ

ถ้าอีกาใจดำแสดงว่า มนุษย์รู้จักอีกาดีนักหนา ถึงขนาดเคยผ่าดูหัวใจอีกากันทีเดียว

ในหนังสือนิทานพื้นบ้านไทย (คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ พิมพ์เผยแพร่ พ.ศ.2537) มีเรื่องหนึ่งชื่ออีกา

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ที่ท่าเรือริมทะเลแห่งหนึ่ง ครอบครัวหนึ่ง พ่อตายตั้งแต่ลูกชายยังเล็ก แม่ก็ทำขนมหาบขาย เลี้ยงลูกชายจนเติบใหญ่ วันหนึ่งลูกชายมาขอลาแม่ไปเป็นลูกเรือสินค้า เดินทางไปประเทศต่างๆ

ทุกครั้งที่เรือแวะมาเทียบท่าที่บ้าน ลูกชายก็เอาเงินและของฝากมาให้แม่

นานๆเข้าลูกชายก็ร่ำรวย แม่ก็ยังหาบขนมขาย แต่ลูกชายเริ่มห่างแม่ ที่เคยแวะเวียนมาเยี่ยมเดือนสองเดือนครั้ง ห่างเป็นปีสองปีครั้ง จนเมื่อเขามีเรือสินค้าและกิจการของตัวเอง เขาหายหน้าไปไม่มาเยี่ยมแม่อีกเลย

ทุกวันแม่ก็ยังตั้งตารอ ติดตามข่าวคราว จนข่าวสุดท้าย ลูกชายแต่งงานกับลูกสาวเศรษฐี แม่ภาวนาขอให้เรือสินค้าของลูกชาย แวะมาเทียบท่าที่บ้าน ไม่นานเหตุการณ์ก็เป็นจริง

เธอตั้งใจจะทำอาหารที่ลูกชายชอบ ขนมจีนเจ้าไหน ลูกชายไปกินมาแล้ว กลับมาบอก ไม่อร่อยเท่าฝีมือแม่ ถึงเวลานั้น เธอแก่และเหนื่อยล้า แต่เธอก็เตรียมทำของโปรดให้ลูกชายกิน

การทำขนมจีน เริ่มด้วยการแช่ข้าวให้พองก่อนหนึ่งคืน แล้วจึงเข้าโม่ จนได้น้ำแป้ง กรองเอาน้ำออก ทับด้วยของหนักไล่น้ำออก เอาก้อนแป้งต้มให้สุก ใส่ลงในกระบอกหมุน กดออกเป็นเส้นลงในกระทะใบใหญ่ ที่ใส่น้ำเย็น

เส้นขนมจีนเสร็จ เธอก็หันไปประดิดประดอยน้ำแกง ขูดมะพร้าวคั้นเอาแต่หัวกะทิ ย่างปลาแกะเอาแต่เนื้อ โขลกกับเครื่องแกง ผักเหนาะ หรือผักเหมือด เธอไปหามาหลายชนิด แม่ใช้เวลาทำขนมจีนน้ำยาถึง 3 วัน

ตั้งใจว่าเมื่อลูกชายได้ชิม ที่เคยมีทีท่าหลงลืมแม่ จะกลับมาคิดถึงแม่ รักแม่เหมือนเดิม

เช้าวันนั้น แม่ก็หาบขนมจีนไปรอลูกชาย รอจนสายชายหญิงคู่หนึ่ง ก็เดินลงมาจากเรือ เธอตะโกนเรียก ผู้หญิงถามผู้ชาย “ใคร” ลูกชายตอบ “ไม่รู้จัก”

แม่เสียใจ แต่เมื่อตั้งใจแล้ว ก็ออกปากขอร้องให้ลูกชายและลูกสะใภ้ ได้ชิมขนมจีนน้ำยา

“แม่ทำมาสุดฝีมือ” เธอกลั้นใจอ้อนวอน “ลูกไปอยู่บ้านเมืองอื่น คงไม่ชิมฝีมือแม่มานาน”

ลูกชายเฉย แม่ก็ยังตื๊อ ตักขนมจีนใส่จานยื่นให้

เท่านั้นเอง ลูกชายหมดความอดทน เหวี่ยงจานขนมจีนทิ้ง ทั้งยังคว้าหาบขนมจีนของแม่ทิ้งทะเล...ถึงจุดนั้น สายใยความรักของแม่ เส้นสุดท้ายก็ขาดสะบั้น แม่โกรธตัวสั่น ยกมือชี้ไปที่ลูกชาย ตะโกนสาปแช่ง

ให้ลูกชายไปเกิดเป็นอีกา

นับแต่วันที่แม่สาปแช่งลูกชาย มีคนรู้ข่าวติดตาม จนได้ความว่าต่อมาลูกชายก็เกิดโรคประหลาด ปากเริ่มยื่นยาวออกมาจนแหลมเหมือนอีกา กิริยาเปลี่ยนเป็นลุกลี้ลุกลน ตามตัวเริ่มมีขนสีดำ ชอบแอบกินของเล็กๆน้อยๆ

ในไม่ช้าตัวก็ผอมเล็กลีบ และสุดท้าย ปีกก็งอกออกมา เขาเป็นอีกาไปตามคำสาปแช่งของแม่ไปจริงๆ

อีกาเป็นสัตว์ถูกสาป ให้กินน้ำจากฟ้า ตลอดหน้าร้อนอีกาจะทรมานร้องกากากา เพราะไม่ได้กินน้ำ จนถึงหน้าฝน เสียงกากากาจึงหายไป

อีกาหน้าดำ ตัวที่เด็กๆร้องเล่นว่า “เขาจำหน้าได้” จะเป็นอีกาตัวที่ถูกแม่สาปในนิทานหรือไม่...

แต่น่าจะเป็นคนละตัวกับพวกที่สุมหัวกันระเบิดบ้านเมือง...อีกาฝูงนี้ ไม่ได้กินน้ำจากฟ้า แต่เป็นอีการับจ้าง คนใจดำเนรคุณแผ่นดินพวกนี้ ถึงไม่ถูกสาปเป็นอีกา แต่สุดท้ายมักไม่ตายดี.

กิเลน ประลองเชิง

8 ก.ย. 2559 14:38 8 ก.ย. 2559 14:39 ไทยรัฐ