วันอังคารที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

พระยังอยู่

ชื่อ...อาจารย์ถาวร สิกขโกศล นับหนึ่งได้ในฐานะผู้รู้ เรื่องราวหลากหลายในจีน ตอนที่สำนักพิมพ์ ก.ไก่ เอาเรื่อง มังกรยิ้ม เรื่องมังกรหัวเราะ และเรื่องยั่วยิ้มปัญญาจีน พิมพ์ขายดิบขายดี เป็นปี พ.ศ.2533 อาจารย์ยังเป็นซินตึ๊งหนุ่มหน้าใส

ตอนหนึ่งในคำนำ ยั่วยิ้มปัญญาจีน ถวิล มนัสน้อม เขียนว่า เมืองจีนมีคนมาก มีประวัติวัฒนธรรมมากมาย ความยากไร้ในอดีตนั้นก็เหลือคณานับ ผ่านความคับแค้นมานานัปการ

แต่ไม่เคยขาดแคลนอารมณ์ขัน

ยั่วยิ้มปัญญาจีนไม่ใช่หนังสือขำขันประเภทยิ้มแล้วยิ้มเลยแต่เป็นยิ้มแบบเท่ๆลึกๆ เป็นยิ้มอย่างฉลาด หรือยิ้มแบบมีปัญญา

อ่าน...เรื่องที่ 4 ให้จบแล้ว ลองมาส่องกระจกดูหน้าตัวเองว่า จะยิ้มแบบไหน

พัศดีปัญญาอ่อน ทั้งขี้ลืมวายร้าย ได้รับหน้าที่สำคัญให้คุมภิกษุผู้ต้องโทษ จากเมืองบ้านนอกไปเมืองหลวง

คนเล่าเรื่องตั้งใจเน้นเรื่องขี้ลืมของพัศดี จึงไม่ได้บอกว่าพระภิกษุที่เจอข้อหาหนัก ถึงขนาดต้องคุมตัวไปให้ราชสำนักตัดสินคดีความนั้น เจอคดีอะไร

แต่ไม่น่าจะใช่คดีฉ้อโกง หรือคดีรับของโจร

ก่อนคุมพระนักโทษออกเดินทาง พัศดีก็ยังกลัวโรคลืม โดยเฉพาะถ้าลืมนักโทษอาจจะต้องเจอโทษถึงประหาร

ตรวจตราข้าวของทุกอย่างแล้ว ก็จดข้อความสองวรรคไว้กันลืม

ห่อของ อีกร่ม และขื่อคา ภิกษุ ตัวข้า และหนังสือ

เห็นไหมโรคขี้ลืมพัศดีนั้นอาการหนัก ถึงขนาดกระทั่งกลัวลืมตัวเอง

อุตส่าห์เรียบเรียงเรื่องกันลืมให้คล้องจองเป็นคำกลอนสองวรรคแล้ว เมื่อเอานักโทษใส่ขื่อคาเรียบร้อย ก็ออกเดินทาง พัศดีก็ท่อง “ห่อของ อีกร่ม และขื่อคา ภิกษุ ตัวข้า และหนังสือ” ไปทุกย่างก้าว

ระหว่างพัศดีท่อง และท่อง พระภิกษุนักโทษก็เริ่มรู้ว่าพัศดีปัญญาอ่อน

มีโอกาสจึงหลอกมอมเหล้าจนพัศดีเมาไม่รู้เรื่อง แล้วจับโกนหัวเอาใส่ขื่อคาแทนตัวพระเอง แล้วพระนักโทษก็หลบหนีไป

พัศดีสร่างเมา ตื่นขึ้นมา เริ่มท่อง “ห่อของ อีกร่ม และขื่อคา ภิกษุ ตัวข้า และหนังสือ” แล้วก็เริ่มตรวจตรา

ห่อของ และร่ม ยังอยู่

พอคลำไปถึงคอตัวเอง ก็พบขื่อคา ก็รำพึงว่า “ขื่อคาก็ยังอยู่”

หันไปมองหาหนังสือ ครู่ใหญ่ก็เจอหนังสือ “หนังสือยังอยู่”

ทันใดนั้น พัศดีก็ร้องขึ้นด้วยความตกใจ “โชคร้าย แย่แล้ว พระหายไปแล้ว!”

พัศดีเนื้อตัวสั่น นึกถึงโทษทัณฑ์ฐานเลินเล่อปล่อยนักโทษหนี แต่พอดียกมือไปคลำหัวตัวเองที่ถูกโกนโล้นเลี่ยนเหมือนพระ

“เอ้อ เคราะห์ดีที่พระยังอยู่” พัศดีถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ข้าหาไม่เจอเอง”

จบเรื่องเล่าแค่นี้แหละ จะยั่วยิ้ม ให้ยิ้มแบบเท่ๆลึกๆ หรือ ยิ้มอย่างฉลาดแค่ไหน...ก็แล้วแต่ฐานของใจแต่ละคน

ถ้ายึดโยงอยู่กับฝ่ายพระ ก็คงยิ้มเบิกบาน ดีใจที่พระของตัวเองหนีรอดไปได้ แต่ถ้ายึดโยงอยู่กับฝ่ายรัฐ เอ๊ย ฝ่ายพัศดี ก็คงยิ้มแห้งๆ เสียใจ เผลอโง่ปล่อยนักโทษไปได้ยังไง?

เรื่องดีเรื่องร้ายในโลกนี้ เป็นเช่นนี้...ดีของอีกฝ่าย ร้ายของอีกพวก

แต่ถ้าอยู่ตรงกลาง ไม่รักไม่ชังใคร ก็ต้องใช้คำของท่าน ว.วชิรเมธี

สูงต่ำอยู่ที่ทำตัว ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ

เจ้าสัวหมื่นล้าน ขอทาน (มีเงินฝาก) 1 ล้าน ถ้าเอาดีชั่วเป็นตัววัด สูงต่ำไม่ต่างกันสักเท่าไรเลย.

กิเลน ประลองเชิง

21 มิ.ย. 2559 11:01 21 มิ.ย. 2559 11:01 ไทยรัฐ