วันจันทร์ที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ไม่ใช่หมาข้างขา

โดย สหบาท

ความรู้สึก ตำรวจบ้านนอกคนหนึ่ง สะท้อนความอัดอั้นที่เกิดขึ้นในวงการตำรวจยุคปัจจุบัน

เขาถ่ายทอดอารมณ์ความเจ็บปวดถึงเพื่อนร่วมรุ่นนักเรียนนายร้อยตำรวจว่า อาชีพตำรวจไม่วิ่งเต้น ไม่อยู่กะนาย หรืออยู่กับขั้วอำนาจ ไม่มีทางเจริญ

ให้ทำงานแทบตาย ชาวบ้านเห็น ลูกน้องเห็น แต่นายไม่เห็น ก็ไม่มีประโยชน์

เปรียบเหมือน “หมาข้างขา” กับ “หมาข้างรั้ว”

หมาข้างขามันอยู่ใกล้ชิดกะนายมัน คอยเลียแข้ง เลียขา ประจบสอพลอ หยอกล้อเล่นกะนาย นอนอยู่ในบ้าน อาบน้ำเกือบทุกวัน มีอาหารดีๆ ให้กิน บางครั้งนายกินขนมก็ป้อนให้กับมือ

เวลานายโยกย้ายไปอยู่บ้านหลังใหญ่ หรือหลังใหม่ก็จะเอาไปด้วย มีที่นอน อาหารการกินเหลือเฟือไม่อดอยาก “หมาพวกนี้มีนิสัยฉลาด มักขี้อ้อน ประจบประแจง มักไม่ชอบการต่อสู้ซึ่งหน้า ชอบแทงหลัง เอาความดีใส่ตัว ชั่วใส่คนอื่น”

ส่วนหมาข้างรั้ว สัญชาตญาณเป็นหมานักสู้ นอนเฝ้าอยู่ข้างรั้วหน้าบ้าน ตากแดด ลม ฝน ต้องทนอยู่เพื่อดูแลความปลอดภัยให้นาย คอยไล่กัดหมาตัวอื่น ขับไล่สัตว์ร้ายต่างๆ ที่จะเข้ามาในบ้าน

บางครั้งหิว เพราะนายลืมให้อาหาร หรือให้น้อยก็ต้องออกไปหากินเองนอกบ้าน

ต้องไล่กัดหมาตัวอื่น บาดเจ็บกลับมา บางครั้งนายไม่รับรู้ ซ้ำร้ายอาจเฆี่ยนตีหาว่าออกไปไล่กัดเขา

เชื้อชาติเผ่าไม่ใช่หมาข้างขา และสุดท้ายก็ตายไปอย่างหมาข้างถนน

เจ้าตัวบอกว่า คงโดนชะตาลิขิตไว้แล้วให้เป็นหมาข้างรั้ว ต้องทำหน้าที่ของมันต่อไป

“ความก้าวหน้าของอาชีพกะว่าจะคอยอาวุโสเกษียณเป็น ผกก.สัก 2-3 ปีก็เอา แต่ถึงตอนนี้คงไม่แน่ใจแล้ว เพราะมีวงจรอุบาทว์เกิดขึ้น จ้างให้ออกก่อนเกษียณ คิดได้เสียกันเป็นแท่ง จ่ายกันตามอัตราที่ตกลงกัน”

หากวงจรนี้ยังอยู่ ต่อไปคำว่า “อาวุโส” ก็คงไม่มีความหมาย

คนในวงการรู้ดีว่า ใครใหญ่โตมาอย่างไร และ ไม่เคยเห็น คนไหนได้ดีจากการทำงาน

ถึงทำงานดีก็ต้องมี “เส้นสาย”

นี่แหละ คือ สัจธรรมของ หมาข้างรั้ว.

สหบาท

13 มิ.ย. 2559 11:05 ไทยรัฐ