วันศุกร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

“ไม่เป็นไร” ก็แค่คำโกหกตัวเอง

คำโกหกที่ผู้คนใช้บ่อยที่สุดคือคำว่าอะไรคะ? วันนี้ตั้งคำถามมาก่อนเลย ถ้ามีการสำรวจกันจริงๆ คำนี้ติด 1 ใน 5 แน่นอน คำว่า “ไม่เป็นไร”

หลายครั้งพูดไปเพื่อให้คนอื่นสบายใจ แต่ทำร้ายหัวใจตัวเอง บ้างพูดไป ด้วยอารมณ์ประชด และมีอีกมากมายที่บอกไปเพื่อสะกดจิตตัวเรา “ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร” ทั้งที่รู้ในใจว่านี่คือเรื่องใหญ่ไม่ใช่น้อย จะมีสักกี่ครั้งในชีวิตที่เราจะสามารถแสดงความรู้สึกออกไป ตรงกับใจที่รู้สึกจริงๆ บางทีเสียใจแทบตาย สุดท้ายพูดได้แต่คำว่า ไม่เป็นไร เพิ่งปลอบใจน้องคนหนึ่งไปไม่นานนี้ น้องพูดคำว่า ไม่เป็นไร บ่อยเกินไป จนต้องเบรกกันไว้ “เป็นไรบ้างก็ได้น้อง พยายามเข้มแข็งในวันที่หัวใจอ่อนแอ แผลจะใหญ่กว่าเดิม” เสียใจก็ร้องไห้ ไม่ไหวคือไม่ไหว ไม่มีใครร้องไห้ตายคาที่ค่ะรับรอง

วันนี้ได้อีเมล์มาฉบับหนึ่ง เชื่อว่าเจ้าของอีเมล์คงกำลังร้องไห้แทบหมดแรง

“พี่อ้อยคะ สามีเพิ่งทิ้งเรากับลูกไปเมื่อคืนนี้เลย หลังจากเรากลับจากทำงาน เขาส่ง message ว่าจดหมายอยู่บนโต๊ะ อ่านแล้วจะเข้าใจ ตกใจค่ะ ทำอะไรไม่ถูก เขาบอกกับลูกเมื่อเช้าว่า วันนี้พ่อไปทำงานกลับดึก เราก็มีงานต้องกลับดึกเหมือนกัน เขาบอกว่าไม่เป็นไรให้คนเลี้ยงอยู่จนกว่าเราจะกลับมาแล้วกัน พอกลับมาเราก็คิดว่าเขาคงยังดื่มกับเพื่อน จนตื่นมาเมื่อสักครู่ อ่านข้อความถึงได้รู้ว่าเขาไปแล้ว ปกติเขามีหน้าที่รับส่งลูกไปโรงเรียนค่ะ ดูแลลูก เขาไม่ต้องทำงานแล้ว เกษียณแล้ว มีเงินเดือนใช้ทุกเดือน ส่วนเราทำงานแต่เช้าเลิกดึก คือไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีค่ะ เราสงสารลูก ลูกติดพ่อมาก พรุ่งนี้เช้าไม่รู้จะบอกลูกว่ายังไง ไม่อยากเห็นลูกร้องไห้ค่ะ ทำใจไม่ได้ ไม่รู้ว่าเขาจากไปเพราะอะไร เราทำงานมากเกินไปหรือ คือเราทำงาน 2 อย่างค่ะ พอเลิกงานเลขาฯ ก็ไปเป็นคุณครูสอนต่อเลย บางวันเลิกดึก เราไม่อยากให้ใครคิดว่าเป็นภรรยาฝรั่ง ไม่ต้องทำอะไร เขาเป็นฝ่ายเลือกดูแลลูก ดูแลบ้าน ไม่ค่อยไปเที่ยวดื่มกินกับเพื่อน รักลูกมาก แต่ทำไมเขาถึงทำแบบนี้ ไม่เข้าใจ ในจดหมายบอกว่า เขารู้ว่าเราอยู่ได้ เรายังมีพ่อแม่คอยช่วย เขาคงจะคิดถึงลูก แต่บอกลูกว่าไม่ต้องรอพ่อนะ ลูกจะชินไปเอง แล้วก็จะลืมเขาได้ในวันหนึ่ง ลูกเพิ่ง 3 ขวบค่ะ”

ใจร้ายจัง บางทีก็งงนะคะ คนเคยรักกันมากในวันนั้น กลายเป็นคนที่ทำร้ายเราขนาดนี้ได้ยังไง บอกรักบอกต่อหน้า ตอนบอกลาใช้เขียนจดหมาย กับภรรยาหมดใจเกิดได้ไม่ว่ากัน แต่แคร์ความรู้สึกของลูกน้อยไปหน่อย ยังงงที่น้องบอกว่า เขารักลูกมาก นี่คือความรักมากของเขา หรือฝากแม่บอกลูกว่าไม่ต้องรอ อีกหน่อยโตก็ลืมพ่อเอง ต่อให้พยายามหาเหตุผลแทบตายว่าเราผิดตรงไหน รู้แล้วจะได้อะไร ในเมื่อสิ่งที่เขาทำ มันล้ำเกินกว่าคนที่เคยเป็นครอบครัวเดียวกันจะทำร้ายกัน มันคือการทอดทิ้งโดยสิ้นเชิง ไม่ต้องรับผิดชอบหัวใจใคร ผู้ชายบางคนก็แมนไม่เท่าเรานะ เอาจริงๆ บอกเลิกต่อหน้ายังไม่กล้าเลย นับประสาอะไร ดีแต่หลบ ไม่กล้ายอมรับความจริง ทิ้งกันด้วยจดหมายฉบับเดียวแล้วจบ การไม่มีเขาอาจเป็นเรื่องโชคดี ถ้าเขาคิดได้เพียงเท่านี้ แต่ละคนคงมีเหตุผลส่วนตัว แค่แคร์หัวใจคนอื่นๆ น้อยไปหน่อย กอดลูกแน่นๆ ยังบอกอะไรไม่ไหว ก็ยังไม่ต้องบอก ครอบครัวไม่ได้อยู่ที่ต้องมีครบถึงจะจบด้วยความอบอุ่นเสมอไป พ่อแม่ลูกอยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตาเป็นเรื่องดี แต่ถ้ามีพ่อที่รักและดูแลหัวใจเขาน้อยไป ต่อให้อยู่ใกล้ๆ ก็ใช่ว่าจะอบอุ่น

ตั้งสติให้ดีแล้วลองใช้พลังอีกสักเฮือกที่มี ยังพอติดต่อเขาได้บ้างไหม ถ้ากลัวคลางแคลงใจก็ลองถามเขาดูใหม่ ทำไมถึงตัดสินใจจบชีวิตคู่ของเราแบบนี้ ไม่ต้องกลัวเรายื้อ ถ้าการอยู่กับเราแล้วทุกข์ เรายอมให้เธอหนีไปมีความสุขไกลๆ อยู่แล้ว ไม่รักกัน หมดใจต่อกันก็บอกกันมา ถ้าสาเหตุคือเราทำงานมากไป ให้เวลาเขาน้อย ก็น่าจะค่อยๆ คุย ก่อนหน้านี้เขาได้แสดงออกอะไรที่บอกเราลางๆ ไหมว่า รักของเรากำลังมีปัญหา ถ้าทั้งหมดเป็นเรื่องของเวลา จะได้บริหารจัดการกันแบ่งปันเวลาได้ใหม่ แต่นี่อยู่ๆ ทิ้งไป หมดใจก็คงเป็นสาเหตุหนึ่ง แต่ทั้งหมดเราต่างเป็นพ่อของลูก และแม่ของลูกกันอยู่ไม่ใช่หรือ พ่ออยากเห็นลูกร้องไห้เสียใจที่พ่อทิ้งไปแบบนี้ไหม ไม่อยากเป็นสามีของเราแล้วไม่เป็นไร แต่ทำหน้าที่พ่อในการประคองหัวใจลูกซะหน่อยได้ไหม ทำให้เขาเกิดมา เลือดเนื้อเราอยู่ในตัวเขา ค่อยๆ ให้เวลาเขาเรียนรู้ว่าพ่อแม่แม้ไม่รักกัน แต่ไม่ใช่ไม่รักเขา มีอีกหลายครอบครัวที่สามีภรรยาเลิกรา แต่หน้าที่ของพ่อแม่ไม่ได้จบไป แม้ว่าใจเลิกรักกันก็ตาม

ทั้งหมดหากพยายามถึงที่สุดแล้ว เขายังยืนยันจะไป เราก็ทำได้แค่ยอมรับ ความรักของเราเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ฉันใด ความเสียใจของลูกก็เช่นกัน วันนี้ลูกอาจเสียใจ แต่นานๆ ไป ลูกจะรับรู้ได้ว่า แม่ต้องใช้ความแข็งแกร่งของหัวใจแค่ไหนในการดูแลหัวใจลูก ในวันที่พ่อไม่อยากประคองครอบครัวของเราต่อไปแล้ว พ่อทิ้งไป แต่หัวใจของแม่ยังอยู่กับเรา กอดกันไป กอดกันมา ส่งพลังให้กันและกัน เดี๋ยวก็รอดไปด้วยกัน

เอาเวลาที่จะมานั่งคิดว่า “เขาทำได้ไง” เปลี่ยนเป็น “ทำไงได้” ในเมื่อทุกชีวิตต้องเดินหน้าต่อไป แม้หัวใจจะพังบ้างก็ตาม

ดีเจพี่อ้อย

9 มิ.ย. 2559 17:18 10 มิ.ย. 2559 15:33 ไทยรัฐ