วันจันทร์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

รถไฟฟ้าสถานีหาย ต่อไปต้องไม่เกิดอีก

โดย ซูม

ผมเขียนเรื่องคุณประโยชน์ของรถไฟฟ้าว่า จะช่วยแก้ปัญหาการจราจรที่หนักหนาสาหัสเข้าขั้นวิกฤติของกรุงเทพมหานครได้อย่างดียิ่ง ไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว โดยยกตัวอย่างการลงทุนซื้อขบวนรถเพิ่มของบีทีเอส อีกนับหมื่นล้านบาท ทั้งเพื่อใช้เสริมในเส้นทางปัจจุบัน และเพื่อเตรียมไว้สำหรับส่วนต่อขยายในอนาคต

เสร็จแล้วผมก็ลงท้ายคอลัมน์ ขอให้รัฐบาลเร่งรัดก่อสร้างเส้นทางรถไฟฟ้าสายต่างๆที่ได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีแล้วโดยเร่งด่วน สามารถตอกเสาเข็มได้เมื่อไร ก็จะเป็นการดีเมื่อนั้น เพราะลงมือสร้างวันนี้กว่าจะแล้วเสร็จคงต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 2-3 ปี

หลังจากเขียนไปแล้ว ก็มีท่านผู้อ่านส่งข้อคิดเห็นมาร่วมด้วยหลายรายทีเดียว ส่วนใหญ่เห็นด้วยกับผมว่า “รถไฟฟ้า” น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด สำหรับการแก้ปัญหาจราจรของกรุงเทพมหานคร

มีอยู่ท่านหนึ่งนอกจากเห็นด้วยกับการเร่งรัดโครงการรถไฟฟ้าแล้ว ยังฝากข้อคิดที่ผมเห็นว่าสำคัญมากมาด้วย ข้อคิดหนึ่งที่ผมขออนุญาตนำมาขยายความต่อในวันนี้

ท่านผู้อ่านที่ไม่ประสงค์จะออกนามท่านนี้เสนอว่า “นอกจากรัฐบาลควรจะเร่งรัดก่อสร้างโครงการรถไฟฟ้าต่างๆแล้ว ขอได้โปรดพิจารณาให้รอบคอบด้วยว่า ทุกสายทุกโครงการที่จะสร้างใหม่ ต้องมีสถานีที่จะบรรจบกับสายใดสายหนึ่ง อันจะสามารถเดินทางเชื่อมต่อไปได้ครบทุกสายใน กทม. และปริมณฑล”

“อย่าให้เกิดเหตุการณ์เช่นโครงการรถไฟฟ้าสายสีม่วง (บางซื่อ-บางใหญ่) ความจริงควรจะเรียกว่า เตาปูน-บางใหญ่ ที่กลายเป็นรถไฟฟ้าสายด้วน มิใช่สายด่วน สถานีหายไป 1 สถานี มิได้เชื่อมกับใครเลย ทั้งๆที่ควรจะเชื่อมกับสถานีบางซื่อ ของ รฟม.อันจะทำให้สามารถเดินทางต่อเข้า กทม. ส่วนในและไปเชื่อม BTS ได้อีกอย่างสะดวก”

“ผมไปสังเกตการณ์มาแล้ว พบว่าการเดินจากสถานีบางซื่อของรถใต้ดินไปสถานีเตาปูน จะต้องข้ามมาเดินเลาะบริษัท SCG หรือปูนซิเมนต์ไทยยาวเหยียดมุ่งหน้าไปยังบริเวณสะพานสูง โดยเมื่อเดินมาถึงหน้าประตูใหญ่ SCG แล้วจะต้องลอดใต้สะพานสูงไปยังสะพานข้ามคลองเปรมประชากร ซึ่งจะมีทางเดินฟุตปาทแคบให้เดินต่อไปอีกครู่หนึ่งก็จะถึงแยกไฟแดง ซึ่งก็ต้องข้ามไปอีก จึงจะถึงสถานีเตาปูน”

“ผมยังไม่ได้ทดลองเดินแค่ขับมอเตอร์ไซค์ไปหาข้อมูลด้วยสายตา แต่ประมาณว่าถ้าเดินก็อาจต้องใช้เวลาไม่น้อยกว่า 10 นาทีสำหรับคนเดินเร็ว และอาจจะถึง 15 นาทีหากเป็นคนเดินช้า จึงกลายเป็นเรื่องเดือดร้อนตามที่มีการวิพากษ์วิจารณ์กัน”

“นี่คือตัวอย่างของการทำงานที่ไม่ประสานกัน ไม่มีการดูภาพรวมทั้งระบบ ใครรับผิดชอบเส้นไหน สายไหน สีไหนก็ทำไปโดยไม่สัมพันธ์จึงขอฝากคุณซูมไว้ถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมให้ทบทวนดูทุกสายใหม่ที่จะสร้างว่าไปเชื่อมหรืออย่างน้อยก็มีสถานีใดสถานีหนึ่งที่เชื่อมกับสายอื่นๆจนสามารถเชื่อมได้ทั้ง กทม.หรือไม่”

ข้างต้นนี้คือส่วนหนึ่งของจดหมายยาวเหยียดจากท่านผู้อ่านที่ไม่บอกชื่อบอกเสียง ไม่มีแม้แต่นามแฝง ซึ่งผมเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง...หวังว่าทุกๆสายทุกๆสีของรถไฟฟ้าที่จะสร้างต่อไปนี้ต้องเชื่อมโยงกับสายอื่นๆได้ดังที่ท่านผู้อ่านเสนอไว้ อย่าให้เกิดกรณี “รถไฟฟ้าสายด้วน” หรือ “สถานีหาย” ขึ้นมาอีก

สำหรับสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้สถานีหายไปหนึ่งสถานีค่อนข้างยาวนิดหนึ่ง ผมไม่มีเนื้อที่พอจะเขียนถึงโปรดคลิกอ่านได้ในไทยรัฐออนไลน์ เมื่อวันที่ 17 พ.ค. นะครับ

ส่วนแนวทางแก้ปัญหาของรถไฟฟ้าสายด้วนดังกล่าว ท่านรัฐมนตรีคมนาคม อาคม เติมพิทยาไพสิฐ ท่านแจ้งว่าในช่วงต้นจะจัดรถเมล์วิ่งรับส่ง 12 คัน ให้ออกวิ่งทุกๆ 4 นาทีไปๆกลับๆ

ขณะเดียวกันก็เตรียมแผนจะสร้างจุดเชื่อมรถระหว่างสถานีบางซ่อน กับสถานีรถไฟบางซื่อ โดยจะมีดีเซลรางมารับช่วง หรืออาจจะทำสกายวอล์คให้เดินอะไรสักอย่าง โปรดติดตามรายละเอียดกันต่อไป

ผมเป็นคนคิดบวกก็ขออนุญาตคิดแบบขำๆว่า การสร้างอะไรด้วนๆแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะครับ อาจจะทำให้หนุ่มๆสาวๆที่เดิน หรือวิ่งแข่งกันไปจากสถานีหนึ่งถึงสถานีหนึ่งเกิดความประทับใจ กลายเป็นนิยายรักหวานซึ้งขึ้นมาอีกเรื่องก็เป็นได้

เรามีภาพยนตร์เรื่อง “รถไฟฟ้ามาหานะเธอ” โด่งดังมาแล้วในอดีต ต่อไปอาจจะมี “รถไฟฟ้าสถานีด้วนชวนให้ฉันรักเธอ” ขึ้นมาอีกเรื่องก็ได้ใครจะรู้?

“ซูม”

29 พ.ค. 2559 09:50 29 พ.ค. 2559 09:50 ไทยรัฐ