วันพฤหัสบดีที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

พระผงสุพรรณ พิมพ์หน้าแก่

ในพระชุดเบญจภาคี พระสมเด็จ พระนางพญา พระรอด พระซุ้มกอ พระผงสุพรรณ ...พระผงสุพรรณ ปัญหาเรื่องแม่พิมพ์ สรุปได้แน่นอน พิมพ์หน้าแก่ พิมพ์หน้ากลาง และพิมพ์หน้าหนุ่ม

ชุดความรู้พื้นฐาน พระผงสุพรรณ ได้จาก คุณ มนัส โอภากุล ที่เขียนไว้ในหนังสือ พระเมืองสุพรรณ แต่ภาพพระแท้ เป็นขาวดำ ดูได้พอเป็นเค้า

ตอนนั้นแค่จะแยก พิมพ์หน้าแก่-กลาง-หนุ่ม ...ก็ยากเต็มที คุณมนัส ให้ความรู้ เป็นภาพร่าง...ลายเส้น...พอเป็นเค้าเติมประสบการณ์ ด้วยการดูภาพ พระที่ซื้อขายผ่านมือเซียน ...ก็ช่วยได้อีกระดับหนึ่ง

หนังสือพระผงสุพรรณ ทีมงานพระเครื่องเมืองพุทธบาท พิมพ์ ปี 2544 ถือเป็นหนังสือที่ มีภาพพระผงสุพรรณ ชัดเจนทั้งด้านหน้า ด้านหลัง...มากที่สุด

การันตี ด้วยยี่ห้อเซียนใหญ่ ยู่กิม บางลี่อาร์ต อ้า สุพรรณ ป๋อง สุพรรณ ถือเป็นองค์ครูได้...ทุกองค์

แต่จะดูพิมพ์...แล้วตัดสินพระทันที ก็ไม่ได้ พระแท้มาตรฐานวงการ เมื่อพิมพ์ใช่ เนื้อพระก็ต้องใช่

เนื้อพระ...ผงสุพรรณแท้...สถานหนึ่ง ดำ สถานหนึ่งแดง และบางองค์ เขียว หลายองค์เหลือง...เป็นอย่างไร...อธิบายด้วยร้อยพันตัวหนังสือ...ก็ไม่เท่าดูภาพ และร้อยภาพ ก็คงไม่ดีเท่ากับ ได้หยิบจับ ลูบคลำ และส่องด้วยตา

ผงสุพรรณหน้าแก่ เนื้อเหลืององค์หนึ่ง ในหนังสือเล่มพระเครื่องเมืองพุทธบาท สภาพช้ำ หน้าตาสึกเลี่ยน...แต่ส่วนล่างตั้งแต่อกถึงเท้ายังคมชัด...มีราดำจางจมในเนื้อส่วนผนัง ดูภาพรวมๆ ไม่กลมกลืนนัก

มีคนพออธิบาย...ได้ พระองค์นี้ขัดตา เพราะเดิมทีท่อนล่างองค์พระมีไข เหมือนไขพระเนื้อชิน สีเหลืองข้นปกคลุม ส่วนบนไม่มีไข เจ้าของเลี่ยมเปิดหน้าใช้จึงสึกเฉพาะที่หน้า อาจมองว่า เป็นพิมพ์หน้า...อื่น

แต่ตำหนิ...ทุกจุดที่ติดชัด ยืนยัน เป็นพิมพ์หน้าแก่

เจ้าของบอกว่าหลายเซียนดูแท้ แต่เมื่อล้างไขออก พื้นผนังท่อนบนองค์พระก็ซีด ต่างจากท่อนล่างที่มีราดำ...เซียนดูอีกที ตีว่าเก๊ เจ้าของใช้หมึกอินเดียนอิ๊งค์บางๆไล้ ให้ผิวกลมกลืน พระสภาพไม่ลงตัวอย่างนี้ หนีตาเซียนไม่พ้น ราว 30 ปีที่แล้ว

คุณวิวัฒน์ เรืองพรสวัสดิ์ ส่องปราดเดียวบอกแท้...แต่เมื่อเอาพระไปแห่ เซียนมีชื่อหลายคน “เมิน”

วันนี้ “องค์นี้” มาอยู่ในหนังสือรวมผงสุพรรณมาตรฐาน เข้าใจว่า ปัญหาแคลงใจ แท้หรือไม่ คงหมดไปแล้ว

ประสบการณ์จากผงสุพรรณหน้าแก่...องค์นี้มีค่ามาก ให้บทเรียนไว้หลายข้อ เช่นเรื่องเนื้อ...เนื้อพระผงสุพรรณ หนึกแน่น...แม้ต่างสี แต่ก็ไม่มีวี่แววเผาไฟ

วันนี้วงการยังเถียงกัน เนื้อผงสุพรรณเผา-ไม่เผา คุณมนัส โอภากุล สันนิษฐานว่า ไม่เผา เนื้อพระสมานด้วยน้ำอ้อย คุณราม วัชรประดิษฐ์...ว่า เผา

ประเด็นนี้ คนที่ได้หยิบจับพระด้วยมือ...ได้ลูบได้คลำ ได้ล้างพระ เชื่อว่าเนื้อพระผงสุพรรณไม่ได้เผา

พระรอด และพระสกุลหริภุญชัย ทฤษฎี คุณเชียร ธีรศานต์ เผาด้วยไฟเต็มสูตรแบบเผาจาน ดำ เพราะไม่ถูกไฟ แดงไฟมาก เขียวแก่ไฟ ทฤษฎีนี้ใช้ได้กับพระนางพญา พิษณุโลก พระซุ้มกอ เผาไฟอ่อน แบบเผามัน เปลือกไหม้ไส้ดิบ

หลับตาเทียบเคียง เนื้อพระเหล่านั้น...พระผงสุพรรณ น่าจะเป็นพระที่ใช้ทฤษฎีผสมเย็น คือผสมด้วยน้ำอ้อยอย่างที่คุณมนัสว่า...อย่าลืมว่า อิฐสถูปเจดีย์ ยุคทวารวดี ใช้น้ำอ้อยฉาบ

แต่ประเด็นพระผงสุพรรณ จะเผาหรือไม่เผา ไม่สำคัญเท่ากับการได้ดูพระหลายองค์จนคุ้นตา...นอกจากแม่พิมพ์แล้ว ตำหนิทุกจุด รารัก และแนวเสี้ยน...ด้านหน้าตั้งแต่บนลงล่าง และที่สำคัญไม่น้อย ก็คือ รอยลายมือ ด้านหลัง

พระผงสุพรรณองค์ในคอลัมน์วันนี้ เป็นพิมพ์หน้าแก่ สภาพทั้งองค์พระ หลักฐาน ตำหนิ ทั้งหน้าหลัง ครบสูตร...คนเป็นพระส่องแว่บเดียว ก็ตัดสินใจได้...ดูง่ายมากๆ

ดูพระแท้ทดสอบสายตา สั่งสมประสบการณ์ต่อไป แล้วจะรู้ด้วยตัวเอง การดูพระแท้ให้เป็น ไม่ยากเย็นแสนเข็ญแต่ประการใดเลย.

พลายชุมพล

28 พ.ค. 2559 07:50 28 พ.ค. 2559 07:52 ไทยรัฐ