วันจันทร์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

งานละแสน! ดาราทิ้งละครวิ่งรอกอีเวนต์

"พี่บุ๋มครับ ทำไมดาราบางคนไม่ค่อยมีผลงานในวงการบันเทิง แต่กลับมีงานอีเวนต์ (event) เยอะมาก แล้วทำไมถึงมีข่าวว่า ดาราบางคนถึงวิ่งรับงานอีเวนต์ โดยที่ไม่ค่อยอยากรับละครหรือทำให้กองละครเสียงาน"

นี่เป็นคำถามที่ส่งมาทางไทยรัฐค่ะ บุ๋มขอตอบดังนี้นะคะ "เพราะงานอีเวนต์ได้เงินเยอะกว่าละครค่ะ เมื่อเทียบกับจำนวนชั่วโมงที่เสียไป!"

ดังนั้นจึงไม่แปลกที่เรามักจะได้ยินข่าวว่า ดาราที่โด่งดังบางคน ดาราซุป'ตาร์บางท่านถึงขนาดที่โกหกกองละครดอดไปรับงานอีเวนต์ แล้ววิ่งกลับมากองละครสาย โดยให้คนทั้งกองรวมทั้งตัวประกอบกว่า 50 คนรอหลายชั่วโมง ดาราบางคนก็อ้างว่าติดสอบแต่จู่ๆ กองละครก็มารู้ทีหลังว่า ในวันนั้นที่นางบอกว่าติดสอบกลายเป็นวันที่นางไปยืนยิ้มสวยในงานอีเวนต์

แล้วถามว่ากองละครทำอะไรได้ไหม ส่วนใหญ่ก็ได้แค่บ่น เพราะมันถ่ายทำไปแล้วจะเปลี่ยนตัวก็ลำบาก ส่วนมากก็เลยตามเลย จนทำให้ดาราเหล่านี้เสียนิสัย โกหกจนเป็นนิสัย แล้วก็เลือกที่จะวิ่งรับงานอีเวนต์มากกว่า แม้จะรู้ว่าประชาชนที่ชื่นชอบดาราเหล่านี้คือคนที่รอคอยดูผลงาน ดูละครที่พวกเขาเล่น แต่ส่วนมากซุป'ตาร์เหล่านี้จะรับแค่ปีละเรื่อง ไม่เกินสองเรื่อง หรือบางคน 3 ปีเรื่อง นอกนั้นจะออกงานอีเวนต์หรือไม่ก็ถ่ายโฆษณา

มาถึงตอนนี้หลายคนคงสงสัยว่า รายได้จากการเป็นพรีเซ็นเตอร์หรือออกงานอีเวนต์ มันมากกว่ารายได้จากละครเท่าไหร่?

ยกตัวอย่าง (แค่ยกตัวอย่างนะยะ ไม่ต้องเอาไปบวกภาษี ไม่ต้องเอาไปดราม่า) ดารานำระดับซุป'ตาร์ ค่าตัวต่อตอนอยู่ที่ 5 - 8 หมื่นบาท บางคนทะลุไปตอนละแสน ส่วนละครหนึ่งเรื่องก็จะมี 20 - 24 ตอน (1 ตอน คือ ที่คุณนั่งชมทั้งหมดที่ออนแอร์ในวันนั้น ดังนั้นละครออกอากาศจันทร์กับอังคาร นั่นก็คือสองตอนในสัปดาห์นั้น) ส่วนหนึ่งตอนออกอากาศจะมีกี่ฉาก มันก็แล้วแต่เรื่อง แล้วแต่ฉากยาวสั้น อย่างเช่น ตัวร้ายอย่างบุ๋มไปตามล่าหาพระเอกเพื่อแค่ชวนไปกินข้าว (ความสำคัญในชีวิตของตัวร้ายอย่างเรา มีแค่นั้นจริงๆ คือจับพระเอกให้ได้ 555) ตัวร้ายอย่างบุ๋มเดินออกจากบ้าน บ่นคนใช้ให้ไปหยิบรองเท้า (นี่คือ 1 ฉาก)

ไปถึงบริษัทพระเอก ถามหาพระเอกกับเลขาหน้าห้องที่แอบชอบพระเอกเช่นกัน มีด่ากันเล็กน้อยจนเลขาหลุดปากว่า พระเอกไปเฝ้านางเอกที่โรงพยาบาล (นี่ก็อีก 1 ฉาก) ไปหาพระเอกที่โรงพยาบาล (ซึ่งนางร้ายรู้ได้ยังไงว่าโรงพยาบาลไหนห้องไหน? แต่นางหาเจอ เอาซิ๊!!!) ไปเจอว่าพระเอกกำลังลูบหัวนางเอกและกำลังจะก้มลงจูบ (คนดูกำลังฟิน) นางร้ายอย่างชั้นก็ต้องส่งเสียงเข้าไป "คุณเอก" (ยืมชื่อคนข้างๆ มาใช้ก่อน ให้ใช้ได้แค่ชื่อ ลองทำจริง ไม่เรียกให้เสียเวลาแน่นอน มีกระโดดสองขาลอย!) พอเรียกเสร็จก็เดินเข้าไปหาพระเอก คล้องแขนแล้วอ้อนเพื่อชวนไปกินข้าว (บอกแล้วว่าชั้นมาเพื่อสิ่งนี้) พระเอกอึกอัก (พระเอกไทยปฏิเสธไม่เก่ง ชัดเจนไม่ได้) จนนางเอกรำคาญบอกออกมาว่า "ไปกินข้าวกันเถอะ ชั้นดูแลตัวเองได้" เท่านั้นแหละ พระเอกคิดได้และหันมาไล่นางร้ายว่า "คุณกลับไปเถอะ ผมต้องดูแลเค้า" (แล้วไม่พูดแต่แรกยะ แต่คนดูฟินและสมน้ำหน้านางร้าย) นางร้ายน้อยใจเบะปากกระทืบขาเดินออกไป (นี่ก็จบหนึ่งฉาก)

เนี่ยค่ะ เนื้อเรื่องแค่นี้ ปาไป 3 ฉาก แต่ละฉากกว่าจะเซ็ตไปตั้งกล้องซ้อมบท ใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 1 ชั่วโมง แล้วลองย้อนไปดูดีๆ ว่าเนื้อเรื่องแค่นี้แต่ใช้สถานที่ถ่ายทำถึง 3 ที่ด้วยกัน บ้านนางร้าย, ออฟฟิศพระเอก และโรงพยาบาล ซึ่งเป็นไปได้ว่าต้องใช้เวลาสามวันในการไปแต่ละที่ แล้วนี่ขนาดตัวร้ายนะ แล้วถ้าเป็นพระเอก นางเอกที่ต้องมีแทบทุกฉากจะขนาดไหน

ละครเรื่องนึงใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 6 เดือน บางเรื่อง 2 ปี นักแสดงหลักจะได้ตังค์หลังถ่ายทำจบ บางผู้จัดละครให้ตังค์ตอนละครออนแอร์แล้ว แต่ก็มีผู้จัดบางคนใจดีให้ระหว่างถ่ายทำทีละครึ่ง ดังนั้นก็อยากให้เห็นใจดาราบ้างว่าการที่เขามีงานอีเวนต์ มันก็คือการหาเงินระหว่างละครถ่ายทำจบ เพราะเขาก็ต้องผ่อนบ้านผ่อนรถรายเดือน ซึ่งถ้ามันไม่กระทบกับการถ่ายทำละคร ไม่ทำให้เสียคิว ไม่ทำให้คนอื่นรอนาน ก็ไม่มีใครว่าหรอก

ส่วนดาราบางคนเค้าก็เข็ดกับกองละครบางกอง คือเรียกไปกองจริงๆ นั่งอยู่ที่นั่นเป็นวัน ถ่ายได้ไม่กี่ฉาก มันน่าเบื่อ และกว่าจะได้ตังค์ก็นานมากเป็นปี ดังนั้นจึงไม่แปลกที่ดาราจะเลือกรับงานอีเวนต์มากกว่าละคร เพราะไปงานอีเวนต์ได้ค่าตัวประมาณละครหนึ่งถึงสองตอน แถมได้ออกข่าวให้สัมภาษณ์กับสื่อ กระแสไม่เงียบ

แต่ตัวนักแสดงเองก็ควรมีความรับผิดชอบ วิ่งรับงานน่ะได้ แต่อย่าให้เสียงานหลัก เพราะละครคือผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้กับคุณ แล้วถ้าคุณไม่มีชื่อเสียง งานอีเวนต์เขาก็ไม่จ้าง ยกเว้นจะเป็นพวกชอบสร้างข่าวสร้างกระแสให้มีคนจ้างให้ไปสัมภาษณ์หน้างานเพื่อเรียกนักข่าวเท่านั้น แต่ดาราคนนั้นก็จะไม่มีผลงานอะไรให้ประชาชนจดจำได้

IG: boompanadda

บุ๋ม ปนัดดา

10 พ.ค. 2559 11:26 11 พ.ค. 2559 01:58 ไทยรัฐ