วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
พยายามหนักมากจริงๆ

พยายามหนักมากจริงๆ

  • Share:

มันวิปริต! มันไร้เป้าหมาย! อุ๊บส์! อย่าเพิ่งตกใจค่ะ มาดามไม่ได้จะว่าใคร แต่นี่เป็นคำพูดติดหูจากภาพยนตร์ที่นำเสนอวันนี้ “บุปผาอาริกาโตะ”

เหมือนจะเป็นหนังโรคจิต...ในความเป็นจริงก็ใกล้เคียงมากทีเดียว แต่ใครจะ “จิต” แค่ไหน คุณผู้อ่านคงต้องตามไปชมค่ะ มีหลายแขนงให้เลือกเลย ทั้ง “จิต” เพราะรัก “จิต” เพราะหลง “จิต” เพราะกลัว ไปจนถึง “จิต” เพราะเป็นโรคจิตจริงๆ ชอบแบบไหน...ก็เอาที่สบายใจ

ที่บอกว่าใกล้เคียง เพราะหนังไม่ได้เน้นเรื่องไอ้โรคจิตมากขนาดนั้น แต่เน้น “ผี” และ “ผู้หญิง” มากกว่า! แล้ว “ผี” กับ “ผู้หญิง” เกี่ยวข้องกันยังไง? คงไม่ใช่แค่ “ผีผู้หญิง” แต่อาจเป็นเพราะ...ทั้ง “ผี” และ “ผู้หญิง” มีความเหมือนกันบางอย่าง โดยเฉพาะคุณสมบัติ...เจ้าคิดเจ้าแค้น!

ว่ากันว่า “ผู้หญิง” เป็นเพศน่ากลัวในยาม “รัก” ก็แลกได้ทุกอย่าง แต่ใครจะรู้บ้าง ...ว่าในยาม “รักขม” ก็ยอมแลกได้ทุกอย่างเช่นกัน

เชื่อว่าหลายคนคงพอเดาได้ว่า “ผีผู้หญิง” ต้องการอะไร แต่เธอจะทำได้หรือไม่ คุณผู้อ่านคงต้องไปตามดูค่ะ บอกได้คำเดียวว่า พยายามหนักมากจริงๆ

ไม่ใช่แค่ตัวเอกของเรื่อง (เก้า สุภัสสรา) เท่านั้นที่พยายามหนักมาก!! แต่องค์ ประกอบจากการเล่าเรื่องอื่นๆ ก็พยายามหนักมากเช่นกัน

จะว่าเป็นหนังคัลท์ (Cult Movie) คือหนังที่เล่าเรื่องเพี้ยนๆ และมีความสุดโต่งบางประการ ก็คงไม่ผิดนัก เพราะหนังจัดหนักมาก ในความพยายามจะบิดเบี้ยวตัวละครและวิธีการเล่าเรื่องให้แตกต่างจากหนังผีทั่วๆไป

แน่นอนว่าต้องแฝงนัยเสียดสีบางอย่างไว้ด้วย แต่จะจริงจัง และ “Mass” แค่ไหน คงต้องตามดูกันเอง แต่โดยส่วนตัว มาดามคิดว่าในส่วนนี้ยังไม่ค่อยคมชัดเท่าไหร่

โดยรวมๆไม่ได้ดูยากค่ะ แม้จะเล่าเรื่องบิดเบี้ยวไปบ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับสื่อสารไม่ได้ เสริมทัพด้วยมุกตลกเสียดสีโผล่เป็นระยะๆ พอให้ได้กลิ่นอายหนังไทย...

ถือเป็นคัลท์แบบไทยๆที่พยายามหนักมากจริงๆค่ะ.

มาดามอองทัวร์

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้