ข่าว
100 year

ความกลัว

กิเลน ประลองเชิง4 มี.ค. 2559 05:01 น.
SHARE

มนุษย์สามัญมีสัญชาตญาณกลัวๆกล้าๆไปตามสถานการณ์...ตอนนี้ ผมเริ่มรู้สึกเกิดความกลัว...มากกว่าความกล้า จนเริ่มสงสัยตัวเองว่าจะเข้าข่าย “ป่วย”

คำถามที่ 846 จากคอลัมน์ 108 ซองคำถาม นิตยสารสารคดี... เธออาย ที่จะให้ใครรู้ว่ากลัวกระต่าย กลัวแบบสุดชีวิตจิตใจ...เธอป่วย...ทางจิตหรือเปล่า

คำตอบ...ความกลัวกระต่าย...หรือกลัวอะไรที่แปลกๆ เช่น กลัวสับปะรด กลัวอนุสาวรีย์ กลัวกระดาษแก้ว ฯลฯ อาจเข้าข่าย “ป่วย” แต่เป็นการป่วยที่ไม่เป็นภัย...จึงไม่ควรทุกข์ใจ

ตำราจิตเวชศาสตร์ สมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย บอกไว้ว่า ความกลัวประเภทนี้ เรียกว่า Phobic Disorders

Phobic หรือ Phobia เป็นคำมีรากศัพท์มาจากภาษากรีกว่า Phobos ชื่อของเทพเจ้าที่สร้างความตื่นตระหนกให้แก่ศัตรู...ซึ่งมีความหมายถึง ความกลัว

Phobic Disorders หมายถึงโรคที่มีความกลัว หรือความวิตกกังวลที่เกิดขึ้นเฉพาะ หรือความหมกมุ่นต่อบางสิ่งบางอย่าง...เช่นกลัวที่โล่ง กลัวการอยู่คนเดียว กลัวที่แคบ กลัวสัตว์...

ความกลัวเหล่านี้ แตกต่างจากความกลัวปกติ ทั้งในเชิงของความรุนแรง ระยะเวลาการเกิด ความมีเหตุผล

จนทำให้สมรรถภาพการทำงาน หรือการดำเนินชีวิตประจำวันสูญเสียไป

แยกตามลักษณะอาการ อาจแยกได้เป็นสามกลุ่ม

1 ความกลัวเฉพาะต่อเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น ต่อสัตว์ ต่อที่สูง ต่อสถานที่ปิดมิดชิด อันจะนำไปสู่การหลีกเลี่ยงที่จะต้องเผชิญกับสิ่งเหล่านั้น อาการนี้ โดยเฉพาะความกลัวสัตว์ มักเกิดขึ้นกับเด็กก่อนอายุเจ็ดขวบ

2 กลัวความรู้สึกของตัวเอง กลัวที่จะถูกผู้อื่นจับตามอง กลัวการดูถูกดูหมิ่น กลัวที่จะกระทำ หรือไม่กระทำ ควบคุมตัวเองไม่ได้ เวลามีคนอื่นอยู่ด้วย หรือมีคนมอง ผู้ป่วยมักจะไปหาแพทย์ด้วยอาการมือสั่น คลื่นไส้ปวดปัสสาวะจนกลั้นไม่อยู่

3 กลัวที่ชุมชนที่มีคนมากๆ ความกลัวนี้มักร่วมมากับอาการกลัว ระหว่างการเดินทางด้วยรถไฟ เรือเมล์ รวมทั้งที่จำกัด เช่น อุโมงค์ ลิฟต์ เก้าอี้ร้านตัดผมชาย ฯลฯ

สาเหตุความกลัว บางทฤษฎีศึกษาจากกรณีเด็กกลัวม้า วิเคราะห์ว่า ม้านั้นไม่ใช่ความกลัวที่แท้ หากแต่เป็นสัญลักษณ์ของบิดา เด็กกลัวบิดาอยู่ในระดับของจิตไร้สำนึก จึงยักย้ายความรู้สึกกลัวบิดาไปสู่วัตถุที่เป็นสัญลักษณ์แทนกันได้

ทฤษฎีการเรียนรู้ที่มุ่งศึกษาเรื่องเงื่อนไขของความกลัว...ความกลัวไม่ได้เกิดขึ้นลอยๆ แต่มีเงื่อนไขที่ผู้ป่วยเรียนรู้ ทำนองเดียวกับการวางเงื่อนไขให้หนูวิ่งไปสั่นกระดิ่งแล้วได้กินอาหาร

ทฤษฎีนี้ ได้รับการสนับสนุนมาก จากการที่สามารถรักษาผู้ป่วยได้ ด้วยวิธีลบล้างเงื่อนไขนั้นเสีย

ยังมีการศึกษาปัจจัยทางพันธุกรรมจากทางครอบครัว ในญาติของผู้ป่วยที่กลัวชุมชน...พบว่ามีโอกาสเสี่ยงในการเกิดโรควิตกกังวลชนิดต่างๆได้สูง

วิธีการรักษา...มีหลายวิธี เช่น จิตบำบัด พฤติกรรมบำบัด และยา หรือใช้ยาร่วมกับจิตบำบัด หรือพฤติกรรมบำบัด

เท่าที่มีการรักษากันมา มักจะอยู่ในรูปให้ยารักษาอาการซึมเศร้า ส่งเสริมให้กลับเข้าไปเผชิญกับสถานการณ์ที่ทำให้เกิดความกลัว...อีกครั้ง

อ่านคำตอบจากซองคำถาม...แล้วก็โล่งใจ...ผมยังไม่กลัวเข้าข่าย “ป่วย” เพราะที่ย้ำคิดย้ำกลัวอยู่ตอนนี้...ก็มีอยู่เรื่องเดียว คือ ถึงเวลาที่เคยสัญญา กลัวทหาร เขาจะไม่ยอมไป

แต่เมื่อคิดๆต่อแล้วก็พอเข้าใจ เหตุที่ทหารเขาจะตีตั๋วอยู่ประจำก็เพราะความกลัว...อีกเหมือนกัน ทหารเขาคงกลัวคุณทักษิณจะกลับมา

เอาความกลัวทหาร กลัวทักษิณ ออกมาชั่ง...กลัวใครมากกว่า...

บทเรียนสิบปีที่แล้วสอนให้รู้ว่า กลัวทักษิณมากกว่า ทักษิณเป็นเงื่อนไขสงคราม ทักษิณกลับคนอีกกลุ่มก็จะต่อต้าน...ทหารเป็นเงื่อนไข...ความสงบ...อย่างน้อยก็ระดับหนึ่ง...อยากหนีสงครามก็ต้องเอาทหารไว้

เห็นทีผมคงต้องอยู่กับความกลัวทหารต่อไป...ความกลัวทหารไม่ใช่โรคภัย ถึงป่วยก็ไม่ทำให้ใครเดือดร้อนอะไรไปด้วยเลย.

กิเลน ประลองเชิง

อ่านเพิ่มเติม...

แท็กที่เกี่ยวข้อง

ชักธงรบกิเลน ประลองเชิงความกลัวPhobic Disordersวิตกกังวลคอลัมน์คอลัมน์ฉบับพิมพ์คอลัมน์ไทยรัฐหนังสือพิมพ์ไทยรัฐไทยรัฐ

ข่าวแนะนำ

Most Viewed

คุณอาจสนใจข่าวนี้