ข่าว
100 year

งูเหลือมสิ้นฤทธิ์

แม่ลูกจันทร์2 ธ.ค. 2558 05:01 น.
SHARE

นิทานเรื่องงูเหลือมแจกพิษ ผู้เล่าชื่อสวัสดิ์ พัฒนพงษ์ไทย จากเชียงใหม่ เป็นเรื่องหนึ่งในหนังสือ นิทานไทย คุณตาคุณยายเล่าไว้ (สำนักพิมพ์รวมทรรศน์ พิมพ์ครั้งที่ 3 พ.ศ.2536)

ในครั้งอดีตกาลสัตว์ทั้งหลายในโลก ไม่มีพิษ สัตว์มีพิษแสดงอิทธิฤทธิ์ ได้มากที่สุดมีเพียง งูจงอาง และงูเหลือม

ปัญหาที่สองงูไม่แน่ใจ ก็คือ ใครมีพิษร้ายแรงมากกว่ากัน

“เราถึงตัวจะเล็ก” วันหนึ่งที่เจอกัน จงอางคุยโว “แต่ฤทธิ์ของเราร้ายแรงกว่า ไม่ต้องฉกให้ถูกตัว เพียงแค่ถูกเงา สัตว์ที่ถูกฉกก็จะตายทันที” งูเหลือมไม่ยอมน้อยหน้า “เราตัวใหญ่ยาวกว่า ว่าพิษเรามีมากกว่า พิษที่มากกว่าร้ายแรงที่สุด”

เถียงกันอยู่นาน ตกลงกันไม่ได้ ทั้งจงอางและงูเหลือม ก็นัดกันหาวิธีประลอง เลื้อยขึ้นบนต้นไม้ คอยเหยื่อ ชายคนหนึ่งเดินผ่านมา เขาเพิ่งไปยืมกะละมังใบใหญ่ 3 ใบมาจากวัด ซ้อนกันบนหัว ตั้งใจจะไปใช้ในงานขึ้นบ้านใหม่

จงอางตาไว เห็นว่าคงฉกถึงตัวเหยื่อไม่ได้ เพราะติดกะละมัง จึงทำเป็นใจนักเลง ออกปากให้งูเหลือมทดลองพิษก่อน

งูเหลือมตัวใหญ่แต่ปัญญาน้อยไม่ทันสิ้นคำท้า ก็ปล่อยตัวลงจากต้นไม้ ฉกไปเต็มแรง ถูกกะละมังดังปังใหญ่ ผลก็คือ ชายผู้เป็นเหยื่อลุกขึ้นยืนได้เหมือนปกติ

“คราวนี้เป็นทีของข้าบ้าง” จงอางว่า แล้วก็ปล่อยตัวฉกกลางตัว พิษแล่นจากกลางตัวเข้าหัวใจ เขาขาดใจตายทันที

ผลการประลอง ครั้งแรก งูเหลือมแพ้ มันขอโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง

ชายคนต่อมาออกจากหมู่บ้านเดินลัดเข้าป่า ไปยืมกระทะใบบัวจากวัด ในการเดินทางทุกครั้งเขาถือคติที่พ่อสอน

“จะอยู่ให้มีไฟ จะไปให้มีเพื่อน”

การไปวัดเที่ยวนั้น ชวนเพื่อนหลายคนไม่มีใครว่าง ขณะเดินผ่านทุ่งนา เขาจับปูนาเป็นเพื่อน ขอดใส่ชายพก

ได้กระทะใบบัว คว่ำใส่หัวเดินผ่านมา ถึงจุดที่งูเหลือมรอ...งูเหลือมพุ่งตัวลงมาฉกเขา ถูกที่ก้นกระทะเต็มที่ ชายคนนั้นล้มลงหมดสติทันที

งูเหลือมเริ่มไม่แน่ใจในความร้ายแรงของพิษตัวเอง...ต้องไปเชิญพญาแร้งมาพิสูจน์ว่าเหยื่อของมัน...ตายหรือไม่

พญาแร้งใช้ปากจิกไปที่บริเวณชายพก ปูนาเริ่มกระดุกกระดิก พญาแร้งตกใจ ถอยตั้งหลัก บอกงูเหลือม “เพื่อนเอ๋ย คนคนนี้ยังไม่ตาย ดูซิ เขายังดิ้นอยู่เลย”

งูเหลือมหมดกำลังใจ คิดว่าพิษของตัวเองอ่อนแรงเพราะความแก่ตัว ถ้าปล่อยให้แก่ต่อไปเรื่อยๆพิษก็จะเสื่อมลงๆ ก็ตัดสินใจปลง

สังขาร...ประกาศให้สัตว์ทั้งป่า ใครต้องการพิษติดตัวให้ไปหา

สิ้นคำประกาศ สัตว์ทั้งป่าก็ดาหน้าเข้ามา...งูเห่า งูสามเหลี่ยม งูแมวเซา ฯลฯ เข้าถึงตัวก่อนจึงได้รับแจกไปก่อน สัตว์เล็กๆที่ว่ายน้ำได้ กระโดดเข้าหางูเหลือมได้ว่องไว ก็ได้รับพิษไปเต็มที่ ตะขาบดีใจถ่ายพิษงูเหลือมไปล้น จนลำตัวเป็นสีแดง

แมงป่องเข้าถึงตัวไม่ได้ รออยู่รอบนอก เจอพิษที่สัตว์อื่นรับพลาด...ตกลง ก็รีบเอาหางแตะพิษเอาไว้ มันภูมิใจมาก ที่ได้พิษจากงูเหลือม ไปไหนมาไหนมันมักยกหางอวดเสมอ

ส่วนปลาดุกว่ายวนอยู่ใกล้ๆ เห็นสัตว์ใดทำพิษตกลงน้ำ มันก็รีบว่ายไปงับเอามาทาไว้ที่เงี่ยง แม้มันได้พิษไว้เพียงนิดน้อย แต่เวลาใครไปถูกปลาดุกยัก คนคนนั้นก็ต้องเจ็บปวดเสมอ

งูเหลือมแจกพิษไปจนหมดตัวแล้ว สัตว์ทั้งหลายแยกย้ายกันกลับ แต่ตามพื้นดินยังมีพิษตกอยู่บ้าง สัตว์เล็กๆ เช่น ตัวต่อ ผึ้ง มดคันไฟ ก็ได้พิษไปตัวละเล็กตัวละน้อย

ขณะที่สัตว์เล็กเหล่านั้น กลุ้มรุมแย่งกันเก็บพิษ มดแดงมดตะนอย เข้าไปไม่ถึง ได้แต่ยืนเท้าสะเอวรอคิว รอเป็นเวลานานจนทำให้เอวคอดเอวกิ่ว อย่างที่เราเห็นๆกัน

นิทานไทยมักไม่มีคำสอนต่อท้าย ค่อยๆคิดเอง ก็จะได้คำสอน... ในยามมีพิษ อย่าสำแดงอิทธิฤทธิ์เปะปะเรื่อยเปื่อยไป...หากปล่อยพิษไม่เลือกเป้าเล็กเป้าใหญ่ พิษที่เผลอคิดว่ามีมาก ก็อาจหมดลงในเวลาสั้นๆ

งูใหญ่มีพิษนั้น เขาเรียกกันว่านาค (นาคีมีพิษเพี้ยง สุริโย...) น่ากลัวมาก ไม่มีคนกล้าเข้าใกล้

งูใหญ่ไร้พิษนั้น เหมือนเสือสิ้นลาย เผลอเข้าบ้านใคร พวกอาสากู้ภัย ป่อเต็กตึ๊ง จับใส่ถุงได้สบายๆ...ผู้มีอำนาจคนไหน อยากเล่นบทงูเหลือมสิ้นฤทธิ์...ก็ลอง.

กิเลน ประลองเชิง

อ่านเพิ่มเติม...

แท็กที่เกี่ยวข้อง

ชักธงรบกิเลน ประลองเชิงงูเหลือมสวัสดิ์ พัฒนพงษ์ไทยนิทานเรื่องงูเหลือมแจกพิษ ผู้เล่าชื่อคอลัมน์คอลัมน์ฉบับพิมพ์คอลัมน์ไทยรัฐหนังสือพิมพ์ไทยรัฐไทยรัฐ

ข่าวแนะนำ

Most Viewed

คุณอาจสนใจข่าวนี้