วันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
กติกาฉบับมีชัย

กติกาฉบับมีชัย

  • Share:

เมืองไทยในช่วงทหารขอเวลา หากฎกติกาใหม่ ดูเหมือนจะฝากความหวังไว้กับ คุณมีชัย ฤชุพันธุ์ คนเดียว

แต่คุณมีชัย ท่านก็รู้ตัว งานร่างรัฐธรรมนูญ เป็นงานใหญ่ ภาษิตโบราณว่า คนเดียวหัวหาย...จึงไม่ตกปากรับคำทันที ทั้งที่ชื่อท่าน เหมือนก้อนหิน ถูกโยนมาถามทาง มาตั้งนานแสนนาน

ในแวดวงนักกฎหมาย มีผู้รู้ผู้เชี่ยวชาญ...มากมาย แต่ผู้รู้ ที่ทหารเชื่อและมั่นใจ...มีน้อยคน

ทหารเชื่อคุณมีชัย...แต่คุณมีชัย ไม่แน่ใจทหาร บทเรียนของอาจารย์บวรศักดิ์ อุวรรณโณ เป็นเหมือนแผลสดๆ จากการถูกเชือดเลือดสาด เห็นอยู่ตรงหน้า

เลือกคนที่แน่ใจ ใช้เวลาแรมปี ตั้งอกตั้งใจร่างรัฐธรรมนูญ ที่แน่ใจว่าดีแสนดี ใครจะไปรู้ว่า จะถูกฉีก...เป็นเศษกระดาษไปได้ในเวลานิดเดียว สำหรับคนที่มีความหวัง ตั้งใจช่วยบ้านเมือง...เจ็บนี้เจ็บนาน

คุณมีชัยเข้าพบนายกประยุทธ์ ในทำเนียบแล้ว มีข่าวว่าตกลง... ทหารต้องรีบออกมาแก้ข่าวรักษาหน้า...บอกว่าอาจารย์มีชัย ยังไม่ตกปากรับคำ

แต่จะมีเหตุปัจจัยสุ่มเสี่ยง ให้เจ็บแค่ไหน สุดท้ายคุณมีชัย ก็คงปฏิเสธไม่ลง

หน้าตาร่างรัฐธรรมนูญ...ฉบับต่อไป...คงพอเดากันได้ เมื่อเกิดในหน่อเนื้อของทหาร...ก็ต้องโน้มเอียงเออออ ไปกับกระบวนการคิดแบบทหาร

แบบทหาร...เพื่อชาติ เพื่อพระมหากษัตริย์...สรุปลงที่ความมั่นคง

สัดส่วน...ที่จะให้ประชาชนเป็นใหญ่ ตามกระแสประชาธิปไตย...ก็คงมีอยู่บ้าง แต่คงไม่ถึงกับให้ “ประชาชนเป็นใหญ่” แบบจะเดินขบวนยึดเมือง ยึดทำเนียบ ยึดสนามบิน ได้เหมือนเดิม

สดๆร้อนๆ ร่างรัฐธรรมนูญฉบับบวรศักดิ์ ยึดหลัก “พลเมืองเป็นใหญ่” รัฐบาลขยับท่าไหน พลเมืองดักได้ทุกทาง...พลเมืองด้วยกัน ชาวบ้านแบบเราๆ ฟังแล้วก็เข้าเค้าดี

แต่เมื่อเกิดมาตรา คณะกรรมการยุทธศาสตร์ หากเกิดวิกฤติ ทหารขอเป็นใหญ่ ถูกตีความทันที ทหารยังขอตีตั๋วต่อ

ชาวบ้านอย่างผม อ่านใจทหารไม่ออก...ฉีกร่างฉบับบวรศักดิ์ทิ้งไป เพราะกลัว กติกาพลเมืองเป็นใหญ่ หรือเพราะยังไม่สะใจ...มาตราทหารขอเป็นใหญ่ได้นานไม่พอ

ถ้าให้ผมเดา การที่อาจารย์มีชัย ขอเวลาพบนายก ก็คงเพื่อเคลียร์...สองทางเลือก...นี้ให้ชัดเจน

แต่หนึ่งทางที่จะมีในร่างรัฐธรรมนูญฉบับต่อไป...คงไม่ใช่ทางที่ให้ทุกฝ่ายทุกคน เดินไปด้วยกัน แต่น่าจะเป็นทางสะดวก สำหรับคนฝ่ายหนึ่ง

รัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 ให้อำนาจรัฐบาลเป็นใหญ่...มีปัญหานายกใช้อำนาจเกินไป รัฐธรรมนูญฉบับปี 2550 ก็ลดอำนาจนายก วางด่านสกัด ตีกรอบ...ตั้งใจไม่ให้โกงได้ง่ายๆ แล้วก็ส่งผลให้ เกิดวิกฤติติดตันทางการเมือง

ทหารยึดอำนาจ...ผมว่านะ รัฐธรรมนูญที่ให้อำนาจรัฐบาลมากไป น้อยไป เป็นสาเหตุหนึ่ง

ทบทวนบทเรียนรัฐธรรมนูญ 2 ฉบับ เอ้า! รวมทั้งร่างที่เพิ่งล้ม เป็น 3 ฉบับ...พอจะเห็นว่า เกิดจากอคติ...สี่ข้อ เพราะรัก เพราะชัง เพราะโกรธ เพราะหลง ข้อเดียวบ้าง ผสมกันบ้าง...

เราน่าจะหารัฐธรรมนูญที่เกิดจากหัวใจที่...ไม่รัก ไม่ชัง ไม่โกรธ ไม่หลง...เป็นกติกากลาง

เหมือนกฎกติกา ให้นักกีฬา ได้เล่นกัน...โดยไม่มีใคร ฝ่ายใดได้เปรียบ เสียเปรียบ แพ้ชนะกันด้วยความสามารถและฝีมือล้วนๆ

มีกฎกติกา เป็นทิศทาง มีมารยาท เป็นหางเสือคัดหัวเรือให้แล่นไปได้...นักกีฬาคนไหน โวยวาย ก็ต้องช่วยกันชี้หน้าประจาน ไอ้พวกชวนตี ไอ้พวกขี้แพ้

ทหารใช้เวลา...ที่ขอไว้ ก็ถอยกลับเข้ากรมกอง...วางใจให้ นักการเมืองเขาเล่นกันไป...นักการเมืองนั้น น่าจะได้บทเรียน...พอแล้ว การเมืองน้ำเน่าแบบเก่าๆ น่าจะเข็ดกันแล้ว

ดูเอาเถิด! ผมฝันกลางวัน ไปกับรัฐธรรมนูญฉบับมีชัย ได้ถึงขนาดนี้.

กิเลน ประลองเชิง

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้