วันอาทิตย์ที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
ความในใจ “ดนัย”

ความในใจ “ดนัย”

  • Share:

สัปดาห์ที่ผ่านมา “เจ้าปิ๊ก” ดนัย อุดมโชค ได้ประกาศอำลาบทบาท ในการเป็นนักเทนนิสอาชีพอันแสนยาวนานเกือบ 20 ปี ของเขาไปแล้ว

ก่อนหน้านั้นเขาได้เขียนบท ความเพื่อขอบคุณมิตรรักและผู้มี อุปการคุณผ่านทางเฟซบุ๊กส่วนตัว ผมเลยขออนุญาตเจ้าตัวนำบทความ นั้นมาลงซ้ำในคอลัมน์นี้ เพื่อให้แฟนๆที่ไม่ได้ติดตามเขาทางโซเชียลมีเดียได้รับทราบ

นี่คือความในใจของนักหวดฉายา “เล็ก พริกขี้หนู”

ในชีวิตการเล่นเทนนิสของผม ผมอยากจะขอบคุณครอบครัวที่คอยให้กำลังใจ คอยสนับสนุนผมเสมอมา

คุณพ่อได้เสียสละเวลาทั้งหมดทั้งหน้าที่การงานทุกอย่างเพื่อที่จะมาขับรถรับส่งผมไปแข่งที่โน่นทีที่นี่ที ต้องพาไปซ้อมทุกวัน ซึ่งต้องบอกว่าบ้านที่เราอยู่กับสนามซ้อมนั้นมันไกลกันมาก ถ้ารถติดก็สองสามชั่วโมงในการเดินทางทีนึง ซึ่งตอนนั้นผมไม่ทราบหรอกครับว่า มันนานแค่ไหนเพราะผมมักจะหลับตลอดทาง แต่มาตอนนี้ผมต้องขับรถเองถึงได้รู้ว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเลยที่จะต้องทนก็สภาพการจราจรที่แสนสาหัสอย่างบ้านเรา แต่พ่อก็ไม่เคยบ่นสักคำ ส่วนแม่ผมก็คอยที่จะทำอาหารเวลาที่เรากลับมาถึงบ้านเสมอ ไม่เคยขาดแม้ตอนนั้นแม่จะยังต้องทำงานเปิดร้านตัดเสื้อสุภาพสตรีอยู่ก็ตาม แม่ก็ยังจะต้องทั้งดูแลลูกค้าที่มาตัดเสื้อแต่พอผมกลับมาถึงร้านแม่ก็ต้องกุลีกุจอไปทำอาหารให้ผมจนได้ แม่ไม่เคยบ่นเช่นกัน และผมก็อยากจะขอขอบคุณผู้สนับสนุนผมตั้งแต่เด็กเล็กๆมาจนโต ท่านแรกเลยคือคุณสันติ ภิรมย์ภักดี และพี่ๆทุกคนของครอบครัวสิงห์ที่ให้การสนับสนุนผมตั้งแต่ผมอายุ 10 ขวบ จนมาถึงปัจจุบัน สิงห์เป็นผู้ให้ทั้งโอกาส ให้ทั้งความรู้ ความสามารถ การพัฒนาการต่างๆจากพี่ๆทีมโค้ชของสิงห์ทำให้ผมมีทุกวันนี้ได้และทุกคนได้รู้จักผมได้

อีกท่านที่ผมอยากขอบคุณคือพี่ต๊อก สันติสุข คล่องใช้ยา ผู้บริหารสายการบินแอร์เอเชียที่ให้การสนับสนุนเรื่องการเดินทางไปแข่งต่างประเทศและในไทย ซึ่งทำให้ผมสามารถเดินทางไปทุกๆแห่งอย่างง่ายดายด้วยสายการบินแอร์เอเชีย

และที่ขาดไม่ได้คือเรื่องอุปกรณ์การเล่น ซึ่งทางบริษัท โยเน็กซ์ (Yonex) ก็ให้การสนับสนุนผมเรื่องไม้เทนนิสและชุดกีฬาตอนที่ผมเล่นจนวินาทีสุดท้าย ของการเป็นนักเทนนิสอาชีพ

อีกทั้งสนามฝึกซ้อมของผมไม่ว่าจะเป็นที่คอร์ต CV Sport Club, สนามของทีมสิงห์ (ปิรมิด) และคอร์ตของสมาคมลอนเทนนิสที่ได้สนับสนุนเรื่องสนามฝึกซ้อมของผมเสมอมา รวมไปถึงสปอนเซอร์รายเก่าๆทุกรายที่ผมเคยได้ร่วมงานด้วยไม่ว่าจะเป็นพี่ตึ๋ง, พี่น้อย ของบริษัทดันล็อป, อาสุชาติ ของบริษัทเฟอร์เคิล, คุณสรัล ของ ปตท., คุณชาล์ล ของโอ๊คเล่ย์, การบินไทย, เอ็นแปซิฟิก, บริษัท โซนี่, ไนกี้, นิสสัน และอีกหลายๆท่านที่ผมไม่ได้กล่าวถึง ขอบคุณทุกๆท่านจากใจจริงครับ

สุดท้ายนี้ผมอยากจะขอขอบคุณผู้ที่ทำให้ผมยืดระยะเวลาในการเล่นออกมาอีกน่าจะสามถึงสี่ปีได้ซึ่งนั่นก็คือภรรยาและลูกๆของผม ที่คอยเป็นทั้งกำลังใจ เป็นทั้งแรงผลักดันแรงกระตุ้น เป็นทั้งผู้ที่ดึงผมมาจากความคิดที่จะเลิกเล่นมาได้ระยะหนึ่งถึงแม้ว่าตอนนี้ทางภรรยาก็ยังคงอยากให้ผมเล่นอยู่ แต่ผมได้ตัดสินใจแล้วว่าผมควรจะหยุดหลังจากที่ได้เหรียญทองในการแข่งขัน

ซีเกมส์ครั้งล่าสุดที่สิงคโปร์ มันทำให้ผมจบได้อย่างสวยหรูไร้ที่ติ ซึ่งผมคิดว่ามันคงจะดีกว่าที่ฝืนทนเล่นจนรอวันที่คนมาถามว่าเมื่อไหร่ถึงจะเลิก ซึ่งมันคงจะดีกว่าที่ผมได้จบแบบนี้และผมพอใจกับมัน กับกีฬาที่ผมทุ่มเททั้งชีวิตกับกีฬาที่ผมรักและอดทนบากบั่นกว่าที่จะได้ความสำเร็จแต่ละชิ้นมา สุดท้ายของสุดท้ายผมอยากจะขอขอบคุณแฟนๆเทนนิสของผมทุกคน ทุกๆกำลังใจที่คอยมีให้ผม คอยตามเชียร์ผมไม่ว่าผมจะแพ้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ก็ยังตามให้กำลังใจเสมอมา อย่างพี่ปุ๊ ซึ่งตอนนี้เรานับถือกันแบบพี่น้อง เพราะพี่เค้าคอยตามเชียร์ คอยดูแลเทกแคร์อย่างดีถ้าผมได้ไปแข่งที่กว่างโจว และอีกหลายๆท่านที่คอยดูแลผมตอนที่ผมไปแข่งในแต่ละที่ ผมจะไม่มีวันลืมความรู้สึกดีๆที่เรามีให้แก่กันเลยครับ

และอีกสุดท้ายคือผมอยากจะขอบคุณกีฬาเทนนิสที่ทำให้ผมได้เจอคนดีๆ ได้ทำในสิ่งที่อยากทำที่ตั้งใจไว้ ได้ประสบการณ์ดีๆที่น่าจดจำและผมจะเก็บความทรงจำพวกนี้ไว้ตลอดไปครับ...


พาวเวอร์บอมบ์

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้