วันพฤหัสบดีที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

แหวนวิเศษ

ความยากของการแก้ปัญหาโรฮีนจา...เลือกทางหนึ่งก็เสียทางหนึ่ง ผลักไส...ไปให้พ้นน่านน้ำ เจอข้อหาไร้มนุษยธรรม รับเอาไว้ดูแลไม่ดี เจอข้อหาสิทธิมนุษยชน ใจอ่อนรับไว้...เป็นม้าอารี ที่เคยมากันเป็นร้อย ก็จะได้ใจมากันเป็นพันเป็นหมื่น

ทางเลือกหนึ่งซึ่งให้ผลตัดตอน...ไม่ให้ขบวนการค้ามนุษย์ ขนคนโรฮีนจามาอีก ก็คือใช้หลักนิติศาสตร์...เข้าเมืองผิดกฎหมาย... สอบสวนทวนความแน่ชัด...มาทางไหนก็ส่งไปทางนั้น

ทางเลือกนี้ เมื่อมาเป็นประเด็นชาวอุยกูร์ ชนเผ่าดั้งเดิมในตุรกี... ไทยส่งไปตุรกี...ก็ถูกใจ ทั้งผู้เดินทาง ผู้ส่ง ผู้รับ แต่เมื่อพบว่าเป็นอุยกูร์ มาจากจีน ทั้งมีข้อหาก่อการร้ายจากจีน...ตัดสินใจส่งไปให้จีน...จึงกลายเป็นประเด็น “อนันตริยกรรม”

ชาวอุยกูร์ ในตุรกี มุสลิมด้วยกัน มองเป็นเรื่อง ป้อนเนื้อเข้าปากเสือ ทนไม่ได้ โกรธถึงขนาดบุกสถานกงสุล สถานทูต

หลักนิติศาสตร์ ที่ไทยตั้งใจใช้...กลายเป็นสวนหมัดกับหลักรัฐศาสตร์ ผิดใจกับชาวอุยกูร์ จังเบอร์

ในสถานการณ์ถูกบีบคั้นทุกด้าน ไทยเราต้องอดทน ค่อยๆ พูดจา ให้เข้าใจถึงเหตุผล...ของทางเลือกนั้นๆ ไม่ใช้การปะทะหักหาญ ผมหวังว่า ไม่ช้าทุกอย่างจะจบลงได้ด้วยดี

ปัญหาแล้ง ตอนนี้ฝนก็ตกลงบ้าง หลายห่า...มีข่าวว่าจะทิ้งช่วง ไปสักสองสามสัปดาห์ ฝนห่าใหญ่ก็จะเทลงมา น้ำก็จะไหลเข้าเขื่อนมาให้คนไทยใช้ ทั้งดื่มกิน ทั้งใช้ทำนาได้เหมือนเดิม

สถานการณ์เรื่องน้ำ มีเค้าลางรุนแรงถึงขนาด รัฐมนตรีเกษตร... ออกปาก ขอให้คนในเมือง ที่เคยใช้น้ำสบายๆ เริ่มสะดุดหยุดคิด...ใช้แบบประหยัดๆ ใช้เท่าที่จำเป็นต้องใช้ เป็นลางบอกเหตุว่า คนเมืองหรือคน กทม.อาจจะขาดน้ำใช้

นี่แค่สองตัวอย่าง ปัญหาใหญ่ๆ ที่จ่อคอหอย...ยังไม่รวมอีกสารพันปัญหา ล้วนแล้วแต่เป็นปัญหาระดับเทวดาแก้...ได้อย่างเสียอย่าง ทั้งสิ้น

ใครที่อาสาเข้ามาแบกรับปัญหา ก็อย่าเพิ่งถอดใจ...ถ้ายังคิดอะไรไม่ออก ผมมีนิทานเรื่องหนึ่ง จะเล่าให้ฟังครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว พระเจ้าโซโลมอน ผู้ยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรฮีบรู...มีคำสั่งให้บ้านเมืองในอารักขา...ส่งของวิเศษมาให้ชิ้นหนึ่ง ของวิเศษนั้น จะเป็นอะไรก็ได้ เพียงแต่ขอให้มีความมหัศจรรย์ เปลี่ยนอารมณ์พระองค์ให้กลับตรงกันข้าม

“เมื่อข้าทุกข์ ก็จะคลายทุกข์” ราชาโซโลมอนว่า “และเมื่อข้าสุข มันจะคลายสุขได้ เมื่อข้าหัวเราะ มันต้องทำให้ข้าร้องไห้”

ครบกำหนด...เหตุความมหัศจรรย์นั้น...เกือบจะไม่มีเมืองใดส่งของวิเศษมาให้...แต่ก็ยังมีเมืองเล็กๆ เมืองหนึ่ง ส่งแหวนทองคำ ดูแสนจะธรรมดา มาวงหนึ่ง “มันวิเศษตรงไหน” พระเจ้าโซโลมอนถาม

“ขอให้พระองค์ทอดพระเนตรให้ถ้วนถี่” ผู้ถวายแหวนกราบทูลพระเจ้าโซโลมอน ค่อยๆ พิจารณา บนแหวน สลักข้อความว่า “แล้วมันจะผ่านพ้นไป” และมีคำอธิบายว่า ปวงปราชญ์ราชบัณฑิตในเมืองเจ้าของแหวน...ได้ประชุมคัดสรร...ข้อความนี้ใช้อานุภาพแห่งถ้อยคำนี้ จะสามารถเปลี่ยนอารมณ์ของพระเจ้าโซโลมอนได้

นิทานเรื่องนี้ จบตรงนี้ ความหมายชวนคิดของนิทานเรื่องนี้มีว่า ไม่ว่าพระราชาผู้ยิ่งใหญ่ หรือสามัญชนคนธรรมดา ต้องอยู่กับโลกธรรม 8 ข้อ มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ สรรเสริญ นินทา และมีสุข มีทุกข์ วนเวียนสลับสับเปลี่ยนกันไป

ถ้อยคำ...แล้วมันจะผ่านพ้นไป เตือนให้รู้เท่าทันว่า สิ่งเหล่านี้เป็นธรรมดาโลก...รู้เท่าทันมันแล้ว จิตรที่โกรธหรือรัก...ก็จะเป็น กลาง...ดำเนินชีวิตต่อไป อย่างไม่ทุรนทุรายเกินไป

ใครที่อยู่ใกล้ๆ ช่วยหาแหวนวิเศษ นี้ให้คนเป็นผู้นำของเรา...ไว้สักวงเถิดครับ

เผื่อบางอารมณ์ที่โกรธขึ้งปึงปัง จะผ่อนคลาย...ที่รักกันน้อยๆ อยู่แล้ว จะได้รักกันต่อไปอีกนานๆ.

กิเลน ประลองเชิง

13 ก.ค. 2558 10:03 13 ก.ค. 2558 10:03 ไทยรัฐ