วันอังคารที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ปาฏิหาริย์หลวงพ่อคูณ

ทางอีศาน ฉบับเดือนกรกฎาคม ผมอ่านสะสมบ่มความรู้ขั้นลึก เรื่อง รัฐยะไข่ บ้านโรฮีนจาเอาไว้ แต่เมื่ออ่านเรื่อง ปาฏิหาริย์หลวงพ่อคูณ ที่คุณสุรินทร์ ภาคศิริ เขียนแล้วอิ่มใจ ล้นใจเก็บไม่ไหวต้องขอระบายต่อ

ราวๆปี 2530 คุณสุรินทร์ประจำอยู่ห้องเยี่ยมญาติ เรือนจำลาดยาว พ่อนักโทษออกปากฝากให้ดูแลลูกชายติดคุก 2 ปี โทษฐานขับรถชนคน....

ปลดเหรียญหลวงพ่อคูณ วัดบ้านไร่จากคอลูกสาวให้ คุณสุรินทร์เกรงใจ ให้เงินไป 300 บาท

เหรียญนั้น ก็เป็นเช่นทุกเหรียญที่เคยได้ ติดอยู่ในกระเป๋าเสื้อ แม่บ้านเจอก็เอาไปใส่กระป๋องขนมคุกกี้

ไม่กี่วันต่อมา ยืมหนังสือพระเครื่องจากเพื่อนมาอ่าน เจอเรื่องเหรียญหลวงพ่อคูณ

ช่วงเวลานั้นมีข่าวใหญ่ ไฟไหม้อาคารโรงงานเคเดอร์ นครปฐม ทางออกแคบคนงานนับร้อยหนีไม่ทัน ทั้งถูกไฟคลอก ทั้งถูกตึกถล่มตาย หลายคนบาดเจ็บ หลายคนรอด

หนึ่งคนที่รอด เป็นสาวอีสาน กระโดดจากตึกสามชั้น เคราะห์ดีแค่ถลอกปอกเปิก...ความตกใจกลับถึงห้องก็เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า ขึ้นรถสถานีหมอชิต กลับบ้านด่านขุนทด

ขณะนั่งในรถ ยังตื่นตกใจเอามือกุมอก เจอเหรียญหลวงพ่อคูณที่ห้อยคอ พอรถผ่านทางเข้าวัดบ้านไร่ ก็ลงต่อรถสองแถว ตั้งใจไปกราบหลวงพ่อ

เวลาบ่ายราว 4-5 โมง ญาติโยมแขกหลวงพ่อน้อยลง เหลือราวร้อยกว่าคน เห็นหลวงพ่อนั่งยองๆ ก็คลานเข้าไป ควักเงินจากกระเป๋า 50 บาท ยกมือท่วมหัวแล้วกราบ...ถวาย

หลวงพ่อยื่นมือรับ สีหน้าท่านราบเรียบ “เอ้อ...มึงหนีตายมาหรือ อีหลานเอ้ย”

สาวโรงงานไม่ตอบ ก้มลงกราบท่านอีก “มึงจิไปไหน ” หลวงพ่อถาม น้ำเสียงเปี่ยมเมตตา พอตั้งสติได้บอกว่า “ไปบ้าน” หลวงพ่อหยิบแบงก์ 500 ในพาน ยื่นใส่มือ “เอ้า ค่ารถกลับบ้าน เด้อหลานเอ้ย”

กราบลาหลวงพ่อออกมา ก็เลยเป็นเป้าให้คนอื่นๆรุมถาม จนได้ความว่า เธอเพิ่งรอดมาจากโรงงานเคเดอร์ ดูเหรียญที่ห้อยคอ เป็นเหรียญทองแดง รุ่นสหกรณ์ด่านขุนทด ก็พูดต่อๆกันไป

มีเรื่องที่สาวโรงงานสงสัย...หลวงพ่อคูณท่านรู้ได้ยังไง...ว่า เธอไม่มีเงิน...ถวายหลวงพ่อ 50 บาทแล้ว เธอเหลือติดกระเป๋าอยู่แค่ 50 บาท

เรื่องที่คุณสุรินทร์เขียน ผมเป็นสื่อมืออาชีพ เคยทำข่าวทำนองนี้มามาก ก็ได้แต่ตั้งเป็นข้อสงสัย...หลวงพ่อท่าน อาจไม่ได้ใช้ญาณวิเศษอันใด...เป็นเรื่องที่ถามๆตอบๆ กันไปตามธรรมดา

คุณสุรินทร์กลับไปบ้านค้นกระป๋องคุกกี้ หยิบเหรียญที่พ่อนักโทษปลดจากคอลูกสาวให้...เป็นเหรียญรุ่นสหกรณ์ด่านขุนทด ก็ดีใจเอาไปเลี่ยมทองแขวนคอ

ต่อมา ลูกสาวคนเล็กของคุณสุรินทร์ ถอยรถคันใหม่ ก็ชวนกันไปขอให้หลวงพ่อคูณเจิม...ตอนไปถึงมีรถจอดรอคิวยาวเหยียด “มาจากไหน ทำงานอะไร” ศิษย์หลวงพ่อคูณถามตอนลงชื่อเข้าคิว

“มาจากกรุงเทพฯ ทำงานโรงแรมแชงกรี-ลา” พอลูกสาวบอก ศิษย์ก็คลานไปกระซิบข้างหูหลวงพ่อ ครู่ใหญ่หลวงพ่อคูณ ก็เดินไปที่รถลูกสาว...เจิมรถให้

เรื่องนี้ ไม่มีปาฏิหาริย์อะไร ศิษย์หลวงพ่อบอกว่า หลวงพ่อเคยนั่ง ฮ.ไปลงที่ดาดฟ้าโรงแรมแชงกรี–ลา ท่านจำได้ อีกอย่างเห็นว่ามาไกล จึงลัดคิวเจิมรถให้ก่อน

เอาเรื่องของลูกสาวคุณสุรินทร์ ไปเทียบกับเรื่องสาวโรงงานเคเดอร์ ก็น่าจะทำความเข้าใจได้ เมื่อลูกศิษย์ซักถามหลวงพ่อท่านก็รู้ ท่านสงสารท่านอยากทำขวัญ จึงยื่นเงินให้

แต่ปาฏิหาริย์...หลวงพ่อคูณ ในความคิดผม อยู่ที่แป้งที่...ที่หลวงพ่อเจิมบนหลังคารถด้านใน...ให้ลูกสาวคุณสุรินทร์ และ...ทุกคน ลายมือเป็นระเบียบงดงาม มีข้อความ “มึงอย่าประมาท คูณ ปริสุทโธ”

ไปวัดไหนพระท่านก็สอนเข้าหู ความประมาทเป็นหนทางแห่งความตาย ข้อความที่หลวงพ่อท่านเจิมรถให้...เตือนสติ เป็นเหตุเป็นผล ใครปฏิบัติตาม ก็รอดทุกคน นี่แหละ ความขลังขั้นมหัศจรรย์.

กิเลน ประลองเชิง

6 ก.ค. 2558 12:30 6 ก.ค. 2558 12:44 ไทยรัฐ