วันพฤหัสบดีที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ลมเพลมพัด

ผู้คนรุ่นแม่ผม เมื่อราวๆ 60–70 ปีที่แล้ว ยังเชื่อเรื่องคุณไสย ใครเจ็บป่วยไข้...โดยไม่รู้สาเหตุ ก็มักเหมาเอาว่า “ถูกคุณ” หรือ “ถูกของ” “คุณ” หรือ “ของ” ที่ว่า มากับสายลม...เป็นที่มาของสำนวน “ลมเพลมพัด”

ใครปะเหมาะเคราะห์ร้าย คุณหรือของ เช่น...ตะปูเก่าๆ หนังควายฯลฯ ที่ถูกปลุกเสกย่อส่วน...ก็จะเข้าตัว

เรื่องทำนอง เมื่อเผาศพแล้ว เจอตะปู เจอหนังควายในกองเถ้ากระดูก จึงเล่าขานกันต่อมา

เมื่อมีคนเรียนผูก...ก็ต้องมีคนดีเรียนแก้ ของขลังอย่างเบี้ยแก้ หลวงปู่รอด วัดนายโรง หลวงปู่บุญ วัดกลางนางแก้ว ถึงวันนี้ยังมีคนถามหา พระพิมพ์ “ปางสะดุ้งกลับ” ของหลวงปู่บุญ เชื่อกันว่า เรื่องไม่ดีกลับไปที่เก่า...ราคาแพงกว่าพิมพ์อื่นๆ

วันนี้ ความเชื่อเรื่องปล่อยคุณ ปล่อยของ ไม่ค่อยมีแล้ว แต่เคราะห์ หามยามร้าย ของผู้คนยุคใหม่...ยังมี...มันไม่ได้มากับความมืด...สว่างมันก็มา ไม่ได้มากับลมเพลมพัด...แต่มาทางคลื่นโทรศัพท์

เสียงทวงหนี้...บัตรเครดิต คนรู้จัก...ทำนองประจาน กดดันให้ไปบอกกัน เพื่อจ่ายหนี้...เคยมีมากครั้งจนผมทนไม่ได้

ตอนนั้น ไม่ทันนึก พวกมันได้เบอร์ไปจากใคร...คนเล็กคนน้อย จะถือสาอะไรนักหนา โทร.ผิดเบอร์ ก็เจอกันบ่อยๆ

ไม่มาด้วยเสียง หลายครั้งมาเป็นตัวหนังสือ รายหนึ่ง “งวดนี้หลวงพ่อปากแดง มีเลขเด็ด โทร.ไปหมายเลข...” สารนี้มีประเด็นมากมายให้ผมนั่งงง

งงข้อแรก...หลวงพ่อปากแดงที่ว่า เป็นพระรูปเดียวกับที่มีข่าวให้หวยแม่นๆในหน้าหนังสือพิมพ์หรือไม่

ถ้าเป็นจริง...พฤติกรรมที่ไม่ใช่วัตรปฏิบัติของพระผู้ทรงศีลทรงธรรม เข้าทางพวก 18 มงกุฎต้มตุ๋นหลอกลวง...เปิดเผยเป็นข่าวแล้ว...เหตุไฉน ไม่มีปฏิกิริยาจากคณะสงฆ์

งงข้อสอง ตำรวจ ที่ไม่ว่ายุคเผ่า ภายใต้ดวงอาทิตย์นี้ ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ หรือภายใต้ยุค สมยศ ที่เพิ่งเก็บปากเก็บคำ กับการเสนอเปิดบ่อนกาสิโน...ทำอะไรอยู่ ปล่อยให้พวกขี้โกง หลอกต้มคนโง่ๆอยู่ได้

งงข้อสาม...ไอ้อีคนส่งข่าว...มันรู้หรือไม่ ผู้รับข่าวคนนี้ รังเกียจชิงชัง...และตามล้างตามผลาญ คนหากินอย่างนี้ อย่าว่าแต่พวกบอกใบ้ให้หวย พวกแชร์ลูกโซ่ พวกเหล็กไหล ฯลฯ ตลอดชีวิตเป็นนักข่าว...

และงง ข้อสุดท้าย...มึงเอาเบอร์ของกู มาจากไหน

สี่ห้าเดือนที่แล้ว ใกล้กำหนดต่อประกันรถยนต์ ...กลับจากเอารถไปเข้าศูนย์ตามนัด...โทรศัพท์ก็ไล่หลัง...โทร.ถี่ๆเสียงชายเสียงหญิง เสียงหญิงนั้น รวดเร็วระรัว...ว่า ผมเป็นลูกค้าวีไอพี...ที่จะได้รับบริการพิเศษ เพราะเหตุที่เป็นวีไอพี...

จะมีรถมอเตอร์ไซค์ ไปหน้าบ้าน ขอรับเงินมัดจำ ขอต่อประกันฯ ซึ่งจะถึงกำหนดอีกราว 3 เดือน

เปลี่ยนเสียงโทร.กันมา อีกนับสิบครั้ง...จนถึงขั้นผมต้องตะเพิด ยังไงก็ไม่ต่อประกันกับบริษัทพวกมึง...หนึ่งเพราะรำคาญ สองเพราะซุ้มเสียงมันดูแคลน ตาแก่ที่เป็นเหยื่อ โง่เง่าเต็มที

แต่กลุ่มคนที่หากินทำนองนี้ ก็ยังอาละวาดอยู่เรื่อยไปไม่เลือกที่ ไม่เลือกเวลา รายล่า อุตส่าห์หนีไปเที่ยวเมืองนอก...เปิดโทร.ไว้เผื่อคนใกล้ตัว ...เสียงโทร.ก็ตาม เป็นเสียงของพวกหาประกันฯ

เรื่องอย่างนี้บางคนก็เหนื่อยเกินไปกว่าจะด่าหรือต่อปากต่อคำ ...ก็แค่วางสาย แต่มีค่าใช้จ่ายไปแล้ว ทันทีที่กดรับสาย...50 บาท เงินที่เสีย ไม่เท่ากับอารมณ์ที่เสีย...จนต้องย้อนกลับมาคำถามเดิม...มันไปเอาเบอร์ มาจากไหน

หรือสุ่ม...ไปเรื่อยๆ แบบลมเพลมพัด ใครโชคไม่ดี รับ ก็เข้าตัว

พวกทรงเจ้าเข้าผี เคยมีคดีให้จับ แต่พวกที่หากินกับโทรศัพท์ ไม่เคยมีข่าว กฎหมายยังไม่คุ้มครองคนทั่วไป จะมีก็แต่กรณีคุ้มครองลูกหนี้...การทวงหนี้

ผมเชื่อว่า คนใหญ่แค่ไหน ระดับนายกฯ ก็คงเคยเจอบ้าง เพียงแต่ท่านยังไม่ทันคิดว่า “มันเกินไป” แต่ถ้าคิดต่อไป คนไทยกว่า 60 ล้านคน เจอเข้าคนละไม่กี่ครั้ง ปีๆเป็นเงินเท่าไหร่ เรื่องที่คิดว่าเล็ก เป็นเรื่องใหญ่เอาทีเดียว

หาบเร่แผงลอยริมถนน หรือตลาดคลองถม...รัฐบาลคุณสมชายยังรื้อได้...ความจริงก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เหมือนลอตเตอรี่เกินราคา สมยอมกันด้วยซ้ำ ทั้งคนขายคนซื้อ

เรื่องโทร.ลมเพลมพัดจากพวกผีๆ ผมฟ้องนายกฯแล้วนะครับ...ถ้าท่านไม่สนใจ ผมจะไปฟ้องคุณสารี...(อ๋องสมหวัง) รายนี้ สู้เต็มฟัด กัดไม่ปล่อย...เอากฎหมายคุ้มครองผู้บริโภคเข้าสภาฯไม่ได้ ก็ยังพอประจานให้อับอายกันได้

เรื่องแบบนี้วัดได้ คนมีอำนาจ ใครจริงใจ ไม่จริงใจ รักคนจนหรือรักคนรวย.

กิเลน ประลองเชิง

28 มิ.ย. 2558 08:45