วันจันทร์ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

มีตัวตน

น้ำตาแทบจะท่วมประเทศแคนาดากันเลยทีเดียว หลังทีมแข้งสาวไทยมีอันต้องร่วงตกรอบแรกในศึกฟุตบอลหญิงชิงแชมป์โลก 2015 ชนิดน่าเสียดาย ทั้งๆที่หลังจบ 3 นัดในรอบแรกเรายังพอมีโอกาสลุ้นเข้ารอบต่อไปแบบ 50-50

แต่ออสเตรเลียเจ้ากรรมดันไปทะลึ่งทำได้แค่เสมอกับสวีเดน 1-1 ส่งผลให้หนทางมืดมนลงทันที

อะไร อะไร มันก็ไม่น่าเจ็บใจเท่าแหม่มออสซี่เล่นแบบ “ไม่เอา” ทำให้สาวไทยที่ตั้งหน้าตั้งตาช่วยลุ้นช่วยเชียร์กันสุดลิ่มทิ่มประตูเสียความรู้สึก จนสุดท้ายบ่อน้ำตาแตกกันเป็นแถว

โดยเฉพาะ “มาดามแป้ง” นวลพรรณ ล่ำซำ ผู้จัดการทีมคนสวยของเรานั้นดู เหมือนจะพยายามสะกดอารมณ์อย่าง เต็มที่ เพราะต้องให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชนหลังทราบผล แต่ในที่สุดเธอก็กลั้นไว้ไม่ไหว

เลยกลายเป็นว่า “มาดามแป้ง” เป็นผู้ที่เสียน้ำตามากกว่าใครในวันนั้น เธอร้องไห้จนไม่สามารถตอบคำถามสื่อมวลชนได้จนจบ เห็นแล้วสงสารจับใจ

แต่ผมก็ยังประทับใจคำพูดของคุณแป้งคำนึงที่ว่า “เราเป็นนักกีฬา พร้อมจะยอมรับผลการแข่งขันทุกอย่าง หากเราเป็นผู้ทำมันให้เกิดขึ้นเอง”

คำว่า “สปิริต” นี่คือหัวใจสำคัญของการเป็นนักกีฬา

เชื่อว่าคนไทยทุกคนคงจะไม่มีใครไปต่อว่าหรือตำหนิติเตียนทีมแข้งสาวไทยของเราทีมนี้หรอกครับ

ที่ผ่านมาพวกเธอสร้างประวัติศาสตร์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนทุกวันนี้นักข่าวเองก็ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาเขียนบรรยายให้อยู่แล้ว

ดังนั้น น้ำตาที่หลั่งรินออกมา ควรจะเป็นน้ำตาแห่งความภาคภูมิใจมากกว่า

ผมขอย้ำอีกทีนะครับว่าเราต้องไม่จมปลักกับสิ่งที่มันผ่านไปแล้ว เงยหน้าขึ้น แล้วเดินต่อไป

เป้าหมายใหม่ของเราจากนี้คือ โอลิมปิกเกมส์ 2016 ที่บราซิล และฟุตบอลหญิงชิงแชมป์โลก 2019 ที่ฝรั่งเศส

จงโยนความผิดหวังทิ้งเสียที่แคนาดานี่แหละ แล้วเก็บความภาคภูมิใจกลับบ้านไปเพื่อเป็นแรงขับเคลื่อนตัวเองสู่อนาคต นั่น แหละเป็นหนทางที่ดีที่สุด

แฟนบอลก็เช่นเดียวกัน ทุกคนควรจะภูมิใจกับนักเตะของเรา

อย่างน้อยที่สุด พวกเธอก็ทำให้ “ไทยแลนด์” ได้มีตัวตนในฟุตบอลโลกเสียที!

พาวเวอร์บอมบ์