วันจันทร์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

เรื่องเก่า...ไม่เคยใหม่...ไม่เคยทำ

วันวานเขียนถึง วังวนเดิมๆของชีวิตเกษตรกรไทยยากจนซ้ำซาก ปัญหามาจาก 2 ปัจจัย เกษตรกรแห่ปลูกเลี้ยงตามกัน ผลผลิตล้นตลาดขายไม่ได้ราคา กับระบบตลาดสินค้าเกษตรมีพ่อค้าคนกลางกดราคารับซื้อมากมายหลายทอด...ได้เสนอให้นำระบบคอนแทรกต์ฟาร์มมิ่งมาสางปัญหา

หลายคนอาจจะถาม คอนแทรกต์ฟาร์มมิ่งจะช่วยแก้ปัญหาวังวนเดิมๆ 2 ประการได้อย่างไร...อย่างแรก ปัญหาปลูกเลี้ยงตามกระแสตามใจฉัน จะลดน้อยถอยลง เพราะเกษตรกรจะต้องปลูกเลี้ยงตามข้อตกลงกับเอกชนคู่สัญญา เนื่องจากเอกชนจะรู้ดีว่าตลาดนั้นต้องการอะไรแบบไหน จำนวนเท่าไร จะวางแผนการผลิตไว้ล่วงหน้า...ในขณะที่ภาครัฐไม่มีความรู้และถนัดในเรื่องเหล่านี้ ความวิบัติในหลายโครงการจึงเกิดขึ้น

และแน่นอนสิ่งสำคัญอีกอย่างที่ประเทศไทยทำไม่เคยได้ จะเกิดขึ้นโดยปริยาย นั่นคือ โซนนิ่ง...เพราะเอกชนยังจะเลือกลงทุนทำสัญญาเฉพาะในพื้นที่เหมาะสมเป็นหลัก

ส่วนปัญหาเรื่องพ่อค้าคนกลางดักกดราคาหลายทอด คอนแทรกต์ฟาร์มมิ่งช่วยได้ เพราะเป็นการทำสัญญาระหว่างเกษตรกรผู้ผลิตต้นน้ำ กับผู้ประกอบการปลายน้ำ พ่อค้าคนกลางที่คอยดักตอดหากินกลางทางจะถูกกำจัดไปโดยอัตโนมัติ...ทำให้มีกำไรเหลือให้ต้นน้ำและปลายน้ำมาแบ่งปันกันได้มากขึ้น

แต่จะว่าไปแล้ว คอนแทรกต์ฟาร์มมิ่งในบ้านเรามีมานานกว่า 40 ปี ปัจจุบันมีเกษตรกรประมาณ 1.5-2 แสนราย ทำสัญญากับเอกชนหลายสิบบริษัท เมื่อเทียบกับจำนวนเกษตรกรที่มีอยู่ 5.9 ล้านราย ถือว่าน้อยมาก สาเหตุมาจากเกษตรกรไม่มั่นใจ ระบบนี้จะดีจริงแค่ไหน หลายเสียงหลายฝ่ายยังกล่าวหาเป็นสัญญาทาส....เนื่องจากบ้านเรายังไม่มีกฎหมายมาควบคุมเป็นการเฉพาะ

เลยเป็นช่องว่างให้ปลาเน่าไม่กี่ตัว ทำปลาดีๆเหม็นเน่าไปทั้งเข่ง เพราะรัฐเพิกเฉยไม่ยอมเข้ามาทำหน้าที่ควบคุมดูแลความไม่เป็นธรรม

ถึงเวลารึยังที่รัฐจะเข้ามาทำหน้าที่ตัวเองให้เต็มที่ตามหลักการ “สัญญาประชาคม”

ประชาชนยอมจ่ายภาษี เพื่อให้รัฐเข้ามาทำหน้าที่คุ้มครองดูแลประชาชน ไม่ให้ถูกรังแกเพื่อคนในสังคมจะได้อยู่กันอย่างสงบสุข...หน้าที่ของรัฐมีแค่เนี้ย อย่างอื่นไม่ต้องสะเออะไปคิดทำ ผลาญเงินภาษี.

ชมชื่น ชูช่อ

8 มิ.ย. 2558 10:43 ไทยรัฐ