วันพุธที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

เสี่ยงเรือแป๊ะ

ตอนจบ เรื่องพระมหาชนก ทรงได้ครองบัลลังก์ บ้านเมืองเดิมของพระบิดา เมื่อแผ่นดินนั้นเกิดว่างกษัตริย์ ราชรถก็มาเกยตรงที่บรรทม

เมื่อเกิดมา เป็นผู้มีบุญเสียแล้ว ถึงเวลา หากราชรถไม่มาเกย ราชม้า ราชเรือ ก็มาเกยเอง

เรื่องเสี่ยงม้า พงศาวดารเหนือเล่าว่า มีชายง่อยเปลี้ยเสียขา อาศัยอยู่นอกเมืองอโยธยา ในขณะที่มีคนเบื่อการกดขี่ของผู้นำ ชื่อพระยาโคตรตะบอง ปล่อยข่าวเล่าลือกันว่า ผู้มีบุญเกิดแล้ว จะมาครองราชสมบัติ

พระยาโคตรตะบอง...ประกาศว่า “ถ้าเดินมาจะสู้ แต่ถ้าเหาะมาจะหนี” ชายง่อยเห็นคนเดินผ่าน คุยกันเรื่องจะไปรอดูหน้าผู้มีบุญ ก็นึกอยากจะไปดูกะเขาบ้าง

เรื่องพรรค์นี้ พระอินทร์ ก็ร้อนอาสน์ ทนไม่ได้ แปลงเป็นชายชรา จูงม้าเดินผ่านมา ในมือมีทั้งอาหารทั้งน้ำมันวิเศษแวะเอาไปฝากชายง่อย แล้วก็หายไปเฉยๆ

ชายง่อยกินข้าวอิ่ม รู้สึกตัวว่ามีกำลังวังชา พอเอาน้ำมันทาตัว อาการง่อยเปลี้ยเสียขาก็หายไป กลายเป็นชายหนุ่มรูปงาม พอลองขี่ม้า ม้าก็เหาะลิ่วปลิวบนท้องฟ้า

ที่แท้ ชายง่อยนี่เอง คือผู้มีบุญตัวจริง

ท่ามกลางเสียงโห่ร้องของชาวบ้าน พระยาโคตรตะบองฮึดสู้ ขว้างตะบองวิเศษเข้าใส่ ตะบองวิเศษ ไม่เพียงทำอะไรผู้มีบุญไม่ได้ ยังกระเด็นไปตกไกลถึงเมืองล้านช้าง พระยาโคตรตะบอง ตามกระบองไปปักหลักที่เมืองล้านช้าง

อโยธยา ว่างกษัตริย์ ราษฎรก็เชิญขึ้นครองราชย์ ทรงนามว่า พระเจ้าสินธพอำมะรินทร์

ดูตามศัพท์ แปลเหมาเอาว่า พระเจ้าทรงม้าพระอินทร์ แต่ราษฎรไม่ยอมเรียก กลับเรียก พระยาแกรก ชื่อเดิมที่คุ้นเคย สมัยเป็นคนง่อยเนื้อตัวเป็นผื่นคัน ใครไปเจอก็เจอตอนแกเกา

จบเรื่องเสี่ยงม้า ก็มาถึงเรื่องเสี่ยงเรือ มาจากพงศาวดารเหนืออีกเหมือนกัน

ลานเลี้ยงโคนอกพระนครอโยธยา...มีเด็ก 47 คน ช่วยกันเลี้ยงโคอยู่ เด็กคนหนึ่งเป็นหัวหน้า ท่าทางฉลาดเฉลียว ชวนเพื่อนเล่นสนุกกัน สมมติตัวเองเป็นพระราชา นั่งบนพระแท่น จอมปลวก

เล่นถึงเรื่อง พิพากษาคดี พระราชาพิพากษาว่าทำผิด ให้เพชฌฆาตเอาตัวไปประหารชีวิต

เพชฌฆาต ก็ประหารเล่นๆ เอาไม้ตอกสมมติเป็นดาบ...ตัดคอ เกิดเหตุอัศจรรย์ นักโทษประหาร คอขาดกระเด็น...ไปจริงๆ

บังเอิญ พระนครอโยธยาขณะนั้น ว่างกษัตริย์ รัชทายาทก็ไม่มี ขุนนางที่เหิมเกริมอหังการ อยากจะชิงสมบัติก็ไม่มี

พวกพราหมณ์ปุโรหิต โหราจารย์ ตกลงกันจะใช้วิธีเลือกกษัตริย์ ด้วยการ “เสี่ยงเรือ”

เรือเสี่ยงทาย มีฝีพายแต่ไม่พาย ปล่อยให้เรือลอยไปตามน้ำ จนไปถึงริมฝั่งลานเลี้ยงโค เรือก็หยุดอยู่กับที่ ฝีพายออกแรงพาย เรือก็ไม่เคลื่อนไหวไปข้างหน้า ไม่ถอยไปข้างหลัง

พราหมณ์ปุโรหิต โหราจารย์ เห็นเป็นอัศจรรย์ ก็ขึ้นฝั่งไปเชิญเด็กที่กำลังเล่นบทพระราชา ให้มารับบทพระราชาจริง

เป็นพระราชาแล้ว ชาวบ้านจึงนึกขึ้นได้ ตอนเด็กคนนี้เกิด มีรังผึ้งใหญ่มาเกาะชายคาบ้าน น้ำผึ้งไหลเป็นทาง...จึงถวายพระนาม ตามนิมิตนั้นว่า พระเจ้าสายน้ำผึ้ง

พระเจ้าอโยธยาพระองค์นี้ ผมไม่รู้ว่าเป็นองค์ไหน ในกษัตริย์อยุธยา ที่พอเชื่อมโยงกับสักองค์ได้ ก็ตอนที่ท่านเคยเสด็จไปเมืองจีน แล้วพระเจ้ากรุงจีน ถวายนางสร้อยดอกหมาก ลงเรือตามหลังมา ให้เป็นชายา นั่นปะไร

บ้านเมืองสมัยโบราณ ยังพอหาผู้มีบุญได้ไม่ยาก ลองเสี่ยงม้า เสี่ยงเรือ ประเดี๋ยวก็หาได้ ไม่เหมือนบ้านเมืองสมัยใหม่...ผู้มีบุญไม่มี ต้องคิดวิธีซับซ้อน...ต้องเลือกตั้งเท่านั้น ถ้าไม่ได้เลือกตั้ง ท่านว่าต้องใช้เสียง ส.ส.ในสภา 2 ใน 3

วิธีหลังนี้ก็ดูดี เผื่อเหลือเผื่อขาด นายกฯคนนอกเอาไว้...จึงมีคนสงสัย...

นี่คือช่องให้ทหารใหญ่ตีตั๋วนายกฯต่อ

งานนี้จะปฏิเสธว่าไม่มีเค้าก็ไม่ได้ เพราะเคยมีเสียงบอก ลงเรือแป๊ะ ต้องตามใจแป๊ะ ถ้าเป็นเช่นนี้ เห็นทีคนไทยจะต้องอดทนนั่งในเรือแป๊ะต่อไปอีกสักพัก.

กิเลน ประลองเชิง

22 เม.ย. 2558 09:22 22 เม.ย. 2558 09:22 ไทยรัฐ