วันจันทร์ที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ไฟรักไฟสงคราม

หลังวันที่ซีเอ็นเอ็น พาดหัวข่าว นายกโกรธขึ้งปึงปังถึงขั้นจะประหารสื่อ...พลเอกประยุทธ์ ไม่ให้สัมภาษณ์...แต่ท่วงท่ายังทิ้งไมตรี นักข่าวตะโกนถาม...ยังรักกันหรือเปล่า...

พลเอกประยุทธ์ กำมือแตะอก สื่อต้องคิดเข้าข้างตัวเอง นักข่าวยังอยู่ในดวงใจ ยังรักกันเหมือนเดิม

ความรัก ระหว่างนายกฯกับนักข่าว หากมีจริง จะเป็นเช่นใด...ขอเก็บไว้คิดเป็นการบ้าน

ตอนนี้ หัวจิตหัวใจ ผมยังฟุ้งอยู่กับความรัก...(นิยาย ไฟรักไฟสงคราม บัญชร ชวาลศิลป์ สำนักพิมพ์มติชน) รักซ้อนซ่อนรัก...ระหว่าง ธงเจิม นักรบฝ่ายบวรเดช...กับ ศศิประภา...น้องสาวของเพื่อน

คุณบัญชร ค้นประวัติศาสตร์ พ.ศ.2476 การต่อสู้ระหว่าง ฝ่ายคณะกู้บ้านกู้เมืองที่ถูกเรียกกบฏบวรเดช รวมกำลังพลจากอิสาน ขึ้นรถไฟมาประชิดติดฝ่ายรัฐบาล ถึงสถานีรถไฟหลักสี่

ฝ่ายรัฐบาล...มีพันเอก พระยาพิบูลสงคราม นำทัพปะทะหักหาญยันข้าศึก ถอยไปตั้งฐานที่มั่นสุดท้าย ที่สถานีหินลับ ประตูโคราช

บัญชร ชวาลศิลป์ ดำเนินเรื่องด้วยกลวิธี เอาจดหมายเก่า...ที่บังเอิญเจอในบ้านเช่า...หลังเก่าๆ ผูกโยงย้อน สงคราม 6 ตุลาฯ 2519 กลับไปผูกปม กับอดีต สมรภูมิฝ่ายกบฏแห่งสุดท้าย ที่หินลับ

แม้เรื่องนี้ เป็นนิยาย แต่คุณบัญชร กล้าที่จะเสนอตัวละครจริง... ว่าที่ร้อยตรี ตุ๊ จารุเสถียร เข้าไป

แนวรบเผชิญหน้า...ในช่องเขาแคบๆ ทางรถไฟถูกฝ่ายกบฏรื้อรางทิ้ง...ตั้งรังปืนกลไว้ในฐานที่มั่น ว่าที่ร้อยตรีตุ๊ นำกำลังพลแค่ 10 นาย เดินเท้าเข้าไปหักด่าน...ตามประวัติศาสตร์ พระยาศรีสิทธิสงคราม ถูกยิงตายที่นี่...

บัญชร ชวาลศิลป์ ใช้กลวิธีการประพันธ์ เขียนให้ ว่าที่ร้อยตรีตุ๊ ชักปืนพกยิง...ฝ่ายตรงข้าม...คนหนึ่ง

และธงเจิม พระเอกไฟรักไฟสงคราม ก็ถูกยิงล้มคว่ำ...และถูกเอาตัวไปรักษาที่โคราช...

ใกล้วาระสุดท้าย...เขาขอร้องให้หามขึ้นเปล ไปอยู่ใต้ต้นลั่นทมใหญ่ ใกล้สโมสร วันเวลานั้น เป็นวันเวลาที่ศศิประภา เข้าพิธีวิวาห์กับเพื่อนรัก

นายทหาร...ข่าวถูกส่งไป ให้คู่บ่าวสาว ไปดูใจ...เพื่อนนักรบ...ที่กายเจ็บปางตาย

คืนหนึ่งนั้น...ใต้ร่มลั่นทม...แห่งนี้ เคยมีดาวตก ให้สองหนุ่มสาว... อธิษฐาน...ร่วมกัน

ฝ่ายหนุ่มหมดสิทธิสิ้นเชิง เพราะสาวได้เพื่อนรักเป็นคู่หมั้น...

เขาตัดสินใจ อธิษฐานขออนุญาต รัก...โดยไม่ขอคำตอบ

ต่อหน้าเพื่อนรักและหญิงข้างกาย ธงเจิมขอโทษที่มาร่วมงานวิวาห์ไม่ได้ และขอบใจที่ทิ้งงานวิวาห์มาเยี่ยม และประโยคที่ตั้งใจ...ขอบคุณมาก สำหรับมิตรภาพที่ให้กับผมตลอดมา...

คำมิตรภาพ สำหรับเพื่อน แต่กับศศิประภา เธอสะอื้น เธอไม่รู้ว่า ในกระเป๋าแนบอกของธงเจิมซึ่งกำลังซึมเปื้อนเลือด...นั้น มีจดหมาย...ตอบรับ...ความรัก...ของเธอที่ส่งให้เขา

บัญชร ชวาลศิลป์พรรณนา ฉากนี้ว่า...แม้จะเจ็บปวดสักเพียงใด แต่สิ่งที่ธงเจิมต้องการก็คือ ขอให้ความรักของเขากับศศิประภาถูกเก็บไว้เป็นเรื่องลับเฉพาะระหว่างเขาและเธอเท่านั้น

บทเพลงหวานเศร้า...ที่มีความเงียบเป็นเสียงดนตรีประกอบ จากศศิประภา ก็ดังขึ้นเบาๆ

“จันทร์กระจ่างฟ้า นภาประดับด้วยดาว โลกสวยราวเนรมิต ประมวลเมืองแมน...” ดาวตกดวงหนึ่งว่ิงผ่านขอบฟ้ามุ่งสู่ทิศตะวันตกกรีดฟ้าเป็นทางยาวเจิดจ้า แล้วก็พลันดับวูบ ไปพร้อมกับเสียงเพลงที่จบลง

ธงเจิมค่อยๆปิดเปลือกตา รอยยิ้มระบายทั่วใบหน้า “ลาก่อนครับ” เสียงสั่งลาสุดท้าย เสียงสะอื้นที่พยายามอดกลั้นของหญิงสาว สรรพสิ่งรอบกายหยุดนิ่ง ลั่นทมกลิ่นหอมเศร้า ดอกหนึ่งปลิดจากขั้ว ปลิวคว้างล่องลอยตามสายลม...หล่นลงบนร่างของธงเจิมอย่างอ่อนโยน...ตรงหัวใจ

ผมอ่าน ลั่นทมตรงหัวใจ แล้วนึกถึงบทสุดท้าย...ข้างหลังภาพ...ศรีบูรพา...ท่านผู้หญิงกีรติ...บอกว่า นพพร จำได้ไหม อะไรเกิดขึ้นที่นั่น... ความรักที่กำลังรุ่งโรจน์ในร่างกายที่กำลังจะแตกดับ...นึกถึง คู่กรรม ของทมยันตี...คำพูดสุดท้ายของโกโบริกับอังศุมาลิน ผมรู้ว่าคุณพยายามไม่รักผม

ความรักนั้นลึกล้ำ ซับซ้อน มีหลายรูปแบบนัก ความรักระหว่างนายกฯกับนักข่าว เดิมพันด้วยความสงบสุขของบ้านเมือง เหนือกว่าความรักระหว่างคนสองคน ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ด้วยคำพูดคำจา แต่พิสูจน์ได้ด้วยการกระทำ.

กิเลน ประลองเชิง

6 เม.ย. 2558 11:07 6 เม.ย. 2558 11:07 ไทยรัฐ