วันพุธที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
สุดยอดเกมกอล์ฟกับแชมป์ฮอนด้าแอลพีจีเอ

สุดยอดเกมกอล์ฟกับแชมป์ฮอนด้าแอลพีจีเอ

  • Share:

ช่วงนี้ผมชีพจรลงเท้า สัปดาห์ที่แล้วไปเวียงจันทน์ สัปดาห์นี้เพิ่งกลับจากเชียงตุง เรื่องราวต่างๆคงต้องเอาไว้เล่ากันวันหลัง แต่วันเสาร์สบายๆวันนี้ ผมมีเรื่องค้างจากวันเสาร์ที่แล้วมาเล่าสู่กันฟัง

เรื่องไปเล่นโปรแอมในรายการ ฮอนด้า แอลพีจีเอ ไทยแลนด์ 2015 ปกติผมจะนำมาเล่าสู่กันฟังหลังเล่นกับโปร ปีนี้เล่นเสร็จต้องเดินทางพอดี จึงขอยกยอดมาเล่าสู่กันฟังในวันเสาร์นี้ ตอนนี้นักกอล์ฟหญิงเหล่านี้กำลังแข่งขันอยู่ที่สิงคโปร์ พรุ่งนี้ก็รู้ผล ใครจะคว้าแชมป์

โปรแอม ฮอนด้า แอลพีจีเอ ไทยแลนด์ 2015 ปีนี้ คุณพิทักษ์ พฤทธิสาริกร ประธานเจ้าหน้าที่บริหารปฏิบัติการ ฮอนด้า ออโตโมบิล (ประเทศไทย) จัดให้ผมเล่นกับ มิเชล วี ในรอบแรก และ เอมี่ หยาง ในรอบสอง มี คุณสุทธิธรรม จิราธิวัฒน์ คุณบุญชัย คงปักไพศาล และ คุณปิ๊ก หนุ่มแบงก์ไทยพาณิชย์ เป็นเพื่อนร่วมก๊วน

ผมเคยเล่นกับ มิเชล วี เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่เธอมาเล่นในรายการนี้เป็นครั้งแรก ผมเคยวิจารณ์ มิเชล วี เรื่องการพัตต์ ช่วงหลังเธอได้เปลี่ยนท่าพัตต์เป็นท่าหักลำตัวตั้งแต่ช่วงเอวขึ้นไปให้ขนานกับพื้น เพื่อให้การพัตต์ดีขึ้น ก็ได้ผลดีพอสมควร ทำให้ มิเชล วี ได้แชมป์และเกือบแชมป์อีกหลายครั้ง ทำเงินและอันดับดีขึ้นมากมาย

แต่ถึงยังไงผมก็ยังตะขิดตะขวงใจกับท่าพัตต์ของ มิเชล วี อยู่ดี

ปีนี้ มิเชล วี ยังได้เปลี่ยนท่ายืนและแอดเดรสอีกด้วย นอกจากท่ายืนที่กว้างกว่าปกติ ปีนี้ผมสังเกตว่า ช่วงล่างของเธอนิ่งมากเวลาทีออฟ สองขาไม่ขยับเลย จะหมุนส่วนบนมาก แขนซ้ายตึงเปรี๊ยะ ขึ้นสั้น ถ้าเป็นหัวไม้หนึ่งเวลาลงจะปล่อยเต็มที่ แต่เหล็กจะตีกึ่งพันช์ ไม้กระทบลูกแน่นเปรี๊ยะ ได้ระยะไกลมาก ทิ้งผมไปหลายสิบหลาเลยทีเดียว

ลีลาการเล่นของ มิเชล วี แตกต่างจาก เอมี่ หยาง อย่างสิ้นเชิง เอมี่ หยาง มีวงสวิงที่นุ่มนวลสวยงามเป็นธรรมชาติ แม้ระยะทีออฟไกลสุดของเธอจะอยู่ที่ 250–260 หลา สั้นกว่า มิเชล วี เยอะ แต่ความแม่นยำของหัวไม้และเหล็กรวมถึงการพัตต์บนกรีน เอมี่ หยาง ดีกว่า มิเชล วี มาก ผมจึงไม่แปลกใจที่ เอมี่ หยาง จะคว้า แชมป์ ฮอนด้า แอลพีจีเอ ไทยแลนด์ 2015 ไปครองอย่างสมศักดิ์ศรี ผมในฐานะเพื่อนร่วมก๊วน ขอแสดงความยินดีกับ เอมี่ หยาง ไว้ตรงนี้ด้วย

เอมี่ หยาง เป็นชาวเกาหลีใต้ ไปเรียนหนังสือที่ออสเตรเลียตั้งแต่เด็ก ตอนนี้ครอบครัวของเธอย้ายไปตั้งหลักแหล่งอยู่ที่ เมืองดัลลัส รัฐเท็กซัส สหรัฐฯ ซึ่งเธอบอกผมว่า มีสนามกอล์ฟเยอะดี เป็นคนคุยสนุก อารมณ์ดี ยิ้มแย้มแจ่มใสตลอดเวลา

สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จาก เอมี่ หยาง ในการเล่นโปรแอมครั้งนี้ก็คือ การดูไลน์บนกรีนในสนามภูเขา ที่มีกรีนเจ้าเล่ห์เป็นคลื่นลอนอย่าง สยาม คันทรี คลับ โอลด์ คอร์ส ที่ใช้เป็นสนามแข่งขัน ถ้าขึ้นผิดทิศผิดทางหรือพัตต์แรงเกินไป ลูกจะไหลตกกรีนทันที

วิธีดูไลน์บนกรีนที่มีความชันของภูเขาเข้ามาเกี่ยวข้องของ เอมี่ หยาง น่าทึ่งมาก เธอจะเดินคร่อมไลน์จากลูกไปหาหลุม โดยหยั่งน้ำหนักของเท้าแต่ละข้าง ด้วยความรู้สึกที่เธอฝึกฝนมา เพื่อจะคำนวณออกมาเป็นตัวเลขว่า ความเอียงของกรีนผสมกับความเอียงของภูเขาและแรงโน้มถ่วงโลก จะเอียงประมาณกี่องศา เพื่อเผื่อไลน์ในการพัตต์

เมื่อประเมินออกมาเป็นตัวเลขคร่าวๆ เช่น เอียงประมาณ 5 องศา เธอจะไปยืนตรงลูกกอล์ฟ เอานิ้วมือสองข้างมาประกบกัน ข้างหนึ่ง

3 นิ้ว ข้างหนึ่ง 2 นิ้ว แล้วยึดเอากึ่งกลางหลุมเป็นหลัก แล้วสายตาเล็งไปทางนิ้วที่ 5 มองเห็นเนินตรงจุดไหน ก็มาร์คเอาจุดนั้นแหละเป็นเป้าหมายการพัตต์ ให้พัตต์ไปตรงนั้น แล้วลูกกอล์ฟก็จะเลี้ยวไปหาหลุมอย่างไม่น่าเชื่อเลยทีเดียว

ผมลองทำดูแล้วเวิร์กจริงๆ สำหรับสนามภูเขาอย่าง สยาม คันทรี คลับ โอลด์ คอร์ส

ใครจะเอาวิชาดูไลน์นี้ไปใช้ก็ได้นะครับ สนามธรรมดาก็น่าจะใช้ได้ แต่คงต้องปรับองศาให้น้อยลง เพราะไม่มีภูเขาและแรงโน้มถ่วงโลกเข้ามาเกี่ยวข้อง.

“ลม เปลี่ยนทิศ”

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้