วันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐLogin
เบื่องาน-ลาออก คือการแก้ปัญหาที่แท้จริงหรือไม่ (2)

เบื่องาน-ลาออก คือการแก้ปัญหาที่แท้จริงหรือไม่ (2)

โดย ครูเคท
22 ก.พ. 2558 05:30 น.
  • Share:

คราวที่แล้วพูดถึงคนที่ชอบเปลี่ยนงานบ่อยๆ หรือทำงานแต่ละที่ไม่ทน หรือชอบลาออกมาตั้งหลักว่างงานสักพักจนเพลิน ยังไม่ทันจบ ต้องขอยกมาคุยต่อในตอนนี้

เมื่อได้ทำ counseling (วิธีการทางจิตวิทยาที่ช่วยให้คนค้นพบคำตอบของตนเอง ซึ่งลึกกว่า coaching หรืออื่นๆ เช่น NLP) ก็ได้พบว่าการที่คนเราลาออกหรือเปลี่ยนงานบ่อย หรืออยู่ในสภาวะว่างงานบ่อย คือ อาการถอดใจ หรือ withdrawal ซึ่งเป็นกลไกปกป้องจิตของตนเองเพื่อไม่ให้เกิดความเครียดหรือเจ็บปวดเมื่อคิดถึงปัญหาของตนเอง หรือ defense machanisms ซึ่งเป็นเรื่องปกติทั่วไปของคนทุกคน เช่น แฟนหนุ่มที่นัดไว้ดันมาช้า พอเจอหน้ากันสาวเจ้าก็เกิดอาการงอน คือเมื่อสาวงอนแล้วจะรู้สึกดีขึ้น แต่หนุ่มอาจงงหรือสับสน เอ๋อ ไม่รู้ตัวเองทำอะไรผิด เป็นต้น แต่ความไม่ปกติจะเกิดขึ้นเมื่อคนๆนั้นเริ่มใช้กลไลปกป้องตนเองบ่อยเกินไป เช่น งอนบ่อยเกินไป ประชดกันทุกคำพูด หรือ กรณีทำงานก็คือการบ่นเรื่องงานบ่อยเกินไป การลาออกเปลี่ยนงานบ่อยเกินไป หรือแม้แต่การเรียนไปเรื่อยๆ ไม่จบสักทีเพราะจะได้ไม่รู้สึกผิดหรือล้มเหลวที่ตนไม่ได้ทำงาน

การใช้กลไกปกป้องตัวเองแบบไม่รู้ตัวนี้มากเกินไป ก็จะเริ่มทำให้คนๆนั้นมีการมองโลกเห็นความเป็นจริงบิดเบือนไป เช่น เริ่มรู้สึกว่าผู้คนในที่ทำงานเลวร้าย เห็นแก่ตัว คอยเหยียบข้ามผู้อื่นขึ้นไป ฯลฯ ซึ่งการมองโลกอย่างนี้ (ขอย้ำ เจ้าตัวไม่รู้สึกตัว หรืออาจรู้ตัวก็ได้เพราะคิดอย่างนั้นบ่อยจนเชื่อสนิทใจว่าโลกเป็นสิ่งเลวร้าย จะเชื่อใจใครไม่ได้) ต่อให้เปลี่ยนงานไปอีกกี่งาน ก็จะเกิดวงจรเดิมๆ เกิดขึ้นในทุกๆ ที่ คือ ดี๊ด๊า-ท้าทาย-ประสบความเร็จ-ซ้ำซาก-อึดอัด-ลาออก-เริ่มงานใหม่ วนไปเรื่อยๆ ตลอดชีวิตการทำงานวัยต้นและวัยกลางคน วัยหลังจากนี้ไม่ใช่ไม่เป็น แต่มักไม่กล้าลาออกเพราะอายุมากแล้ว ตามเทคนิควิชาการใหม่ๆ ไม่ทัน ไม่อยากเรียนรู้อะไรใหม่ ฯลฯ วงจรของคนวัยกลางคนขึ้นไปอาจเป็นอย่างนี้ คือ ดี๊ด๊า-ท้าทาย-ประสบความเร็จ-ซ้ำซาก-อึดอัด-จำทนๆ กันไป เดี๋ยวก็เกษียน (ช่วงปลายวงจรนี้สังเกตอาการได้ง่ายคือ จะขี้บ่นมากขึ้น พูดถึงความสำเร็จในอดีตบ่อยขึ้น ใครเสนอความคิดใหม่ๆ อะไรก็ให้เชื่อไว้ก่อนว่าไม่น่าจะรอด)

ดังนั้น สาเหตุส่วนใหญ่ของการที่คนเราชอบเบื่องานแล้วก็ลาออก นั้นเป็นกลไกปกป้องตนเองตัวหนึ่งที่เรียกว่า การถอดใจ หรือ withdrawal เป็นการขอดึงตัวเองออกจากโลกแห่งความเป็นจริง (ที่เจ้าตัวเห็นบิดเบือนว่าไม่ดี อึดอัด เลวร้าย) และหวังจะก้าวเข้าสู่โลกใหม่ที่ตัวคิดว่าจะดีกว่า (quality world หรือ โลกแห่งความฝัน fantasy world ซึ่งก็ไม่ใช่โลกแห่งความเป็นจริงทั้งคู่) เมื่องานที่ทำอยู่ได้มาถึงจุดซ้ำซาก อึดอัด ก็จะเริ่มเข้าสู่โหมดถอดใจและลาออก โดยหวังว่าจะก้าวสู่โลกใหม่หรือบริษัทใหม่ที่ดีกว่า (new quality world) โดยไม่ได้เฉลียวใจสักนิดเลยว่า ปัญหาไม่ได้อยู่ที่บริษัทเก่าหรือใหม่ เจ้านาย ลูกน้อง เพื่อนร่วมงาน

เก่าหรือใหม่ แต่ปัญหานั้น มันฝังรากลึกอยู่ในใจของเรามานานแล้ว ต่อให้ย้ายไปอีกกี่บริษัท วงจรอุบาทว์ทางความคิดนี้ก็จะย้อนรอยเดิมของมันเสมอ

คนที่เปลี่ยนงานบ่อย ว่างงานนาน ลองนั่งมองลึกเข้าไปในจิตใจของตนเองอย่างไม่บิดเบือน (โดยการโทษผู้อื่น หรือสิ่งอื่นว่าเป็นสาเหตุปัญหา) แล้วจะพบว่าการที่คนเราถอดใจลาออกจากงาน (โดยไม่มีเหตุผลหรือการวางแผนชีวิตที่ชัดเจน) สาเหตุที่แท้จริงแล้วเกิดจากความกลัวตามปกติของมนุษย์ทั่วไป คือ กลัวความล้มเหลว กลัวการถูกประเมินจากผู้อื่น กลัวการถูกเปรียบเทียบกับผู้อื่นแล้วตนจะด้อยกว่า กลัวตนเองหมดความสำคัญ ฯลฯ

ผู้ที่กำลังคิดจะเปลี่ยนด้วยอารมณ์อึดอัด (ไม่ใช่เปลี่ยนแบบมีสติมีการวางแผนชีวิตชัดเจน) ลองนั่งทบทวนอารมณ์และความรู้สึกในระดับลึกของตนเองดู แล้วจะสัมผัสความกลัวที่เรามักไม่รู้ตัว อันนำไปสู่อาการถอดใจ และลาออกจากงานในที่สุด

คนเราเปลี่ยนแปลงคนอื่นและสิ่งแวดล้อมไม่ได้ มีคนๆ เดียวที่เปลี่ยนแปลงได้คือตัวของเราเอง แค่เปลี่ยนความคิดใหม่ มองปัญหาว่าคือความท้าทาย ความล้มเหลวคือส่วนหนึ่งของกระบวนการเรียนรู้ ไม่มีความสมบูรณ์แบบในโลกแห่งความเป็นจริง แล้วจะพบว่าโลกสีเทาเดิมๆ ของคุณจะกลายเป็นโลกสีสันสดใส น่าอยู่และมีความสุขค่ะ

รับคำปรึกษากับครูเคท ติดต่อ KruKate Counseling Center ได้ที่ 08-1458-1165 หรือ www.krukate.com

ครูเคท

คุณอาจสนใจข่าวนี้

คุณอาจสนใจข่าวนี้