วันอาทิตย์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

เราจะรักกันได้จริงหรือ?

14 กุมภาพันธ์ของทุกๆปี เป็นวันวาเลนไทน์หรือวันแห่งความรักที่ถูกกำหนดขึ้นมาด้วยมนุษย์ ซึ่งร่วมกันอยู่บนโลกกลมๆใบนี้ด้วยความวาดหวังเพื่อให้ผู้คนในสังคมโลกได้เกิดความรู้สึกว่าการอยู่ด้วยกันด้วยความรักนั้น ย่อมเป็นสิ่งที่ดี

ว่าที่จริงแล้วคงไม่ได้มุ่งหวังเพียงแค่ว่าเป็นเรื่องความรักระหว่างหนุ่มสาวเท่านั้น แต่น่าจะกินความกว้างมากไปกว่าเรื่องนี้เท่านั้น

ปัญหาของโลกในทุกวันนี้เกิดขึ้นมาจากการแย่งชิงผลประโยชน์ เอารัดเอาเปรียบต่อกัน ประเทศใหญ่ก็เอาเปรียบประเทศเล็กด้วยความที่เหนือกว่าทุกประการ

แบบนี้คงจะรักกันไม่ได้แน่...

สังคมโลกอย่างที่กำลังเกิดขึ้นในปัจจุบันมีความพยายามจะแสดงออกมาว่าควรรักกัน มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ให้ความเอื้อเฟื้อช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

พูดง่ายๆเบื้องหน้าทำท่าจะดี แต่เบื้องหลังมักมีสิ่งแอบแฝงให้ได้เห็นกันแทบจะทุกเรื่อง จนนำไปสู่ความขัดแย้ง มุ่งหมายทำลายกันจนทำให้สังคมเกิดความตึงเครียดแบ่งฝักแบ่งฝ่าย พวกใครพวกมัน

โลกมันก็เลยไม่สวยโสภานำพาไปสู่สงครามได้เสมอ

ชีวิตแต่ละคนเมื่อเกิดขึ้นมาต่างมีความหมายอันหมายถึงวิถีชีวิตและลมหายใจ หากให้ความรู้สึกได้ว่าหนึ่งชีวิตหนึ่งคนล้วนมีความหมายทั้งสิ้น

หาใช่ว่าผิวขาวจะสำคัญกว่าผิวสี ผิวเหลืองหรือผิวอะไรก็ตาม

การดูถูกเหยียดหยาม ให้คุณค่าที่ต่างกัน ให้ความสำคัญด้วยความรู้สึกที่แบ่งแยกแตกต่างมันก็เลยเป็นปัญหาที่ทำให้อยู่กันอย่างไม่มีความสุข เพราะการไม่ยอมรับไม่เคารพความเป็นคนต่อกันและกัน

“คนรวย-คนจน” ต่างก็เป็น “คน” เหมือนกัน แต่ได้สร้างความเหลื่อมล้ำจนกลายเป็นปัญหาใหญ่ เพราะตีคุณค่าด้วยคำว่า “เงิน” เท่านั้น

หากจะรักกันทำให้อยู่ร่วมกันได้ดีก็ต้องเริ่มต้นที่จะต้องคิดและหาทางออกด้วยความเสียสละ เพื่อลดช่องว่างตรงนี้ให้ได้

ประเทศไทยที่เคยอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความเอื้ออารีต่อกัน ทำให้สังคมไทยเกิดความสงบสุข ยิ้มแย้มแจ่มใจ

เป็น “สยามเมืองยิ้ม” อันเป็นแบบอย่างที่นานาประเทศให้ความชื่นชม

แต่ปัจจุบันกลับกลายเป็นว่าสังคมที่มีแต่ความแตกแยก ขัดแย้งอยู่กันอย่างไม่สงบสุขนั่นเป็นเพราะคิดถึงแต่ประโยชน์ของตน พรรคพวกมากกว่าคิดถึงคนทั้งประเทศ

ถ้าคนไทยด้วยกันรู้จักให้ รู้จักรับ รู้จักเสียสละ รู้จักอดทนอดกลั้น ให้อภัยกันได้ รู้จักพอ ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นก็สามารถที่จะนำไปสู่ความปรองดองได้

หรือแม้แต่การดำเนินนโยบายต่างๆ ประเทศอย่างไทยประเทศเล็กๆที่ต้องการสร้างสัมพันธ์อันดีกับประเทศต่างๆในโลกใบนี้มาตลอด

แต่เผอิญที่ภูมิประเทศที่อยู่ตรงกลางของกลุ่มประเทศอาเซียน ประเทศมหาอำนาจยักษ์ใหญ่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสหรัฐฯ อียู จีน รัสเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ล้วนอยากมีความสัมพันธ์กับไทยทั้งนั้น

เพียงแต่ในความสัมพันธ์ที่ดีนั้นอยู่บนพื้นฐานแห่งความจริงใจหรือต้องการผลประโยชน์แอบแฝง นั่นเป็นเรื่องที่เราจะต้องเรียนรู้และเข้าใจกับสภาพความเป็นจริง

ระยะห่างระหว่างความสัมพันธ์ต่างๆแม้จะอยู่บนพื้นฐานแห่งความรักและความปรารถนาดี แต่ก็ต้องดำเนินการด้วยความฉลาดรอบคอบรอบด้านและเกิดความถ่วงดุล

เวลานี้เรากำลังอยู่ระหว่างเขาควายซึ่งแต่ละประเทศดังที่กล่าวมาแล้วต่างมุ่งหวังเข้ามาสร้างสัมพันธ์ให้แนบแน่น

หากเราไม่รักกันเองแล้วใครล่ะจะมารักเราจริง?.

“สายล่อฟ้า”

13 ก.พ. 2558 10:57 13 ก.พ. 2558 10:57 ไทยรัฐ