วันศุกร์ที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ของฝากจากอริโซนา

โดย ซูม

วันเสาร์ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 ขอผัดผ่อนคอลัมน์ “เสาร์สารพัน” ไปอีกหนึ่งเสาร์ เพราะคนเขียนกำลังอยู่ระหว่างเดินทางกลับบ้าน หลังภารกิจรายงานข่าวซุปเปอร์โบว์ลจบลงแล้ว

อีกทั้งต้องเขียนล่วงหน้าไว้ด้วย ก็ขออนุญาตเล่าเรื่องแห้งๆที่ไม่เกี่ยวกับข่าว และไม่เกี่ยวกับเหตุการณ์ มาสลับฉากเสียบ้าง เพราะเขียนแต่เรื่องบรรยากาศซุปเปอร์โบว์ลมาซะหลายวัน

ผมไม่ค่อยได้พูดถึงรัฐ อริโซนา เจ้าภาพจัดการแข่งขัน และ ฟีนิกซ์ เมืองหลวงของรัฐ ตัวตั้งตัวตีในการจัดครั้งนี้มากนัก เพราะเข้าๆ ออกๆแต่ศูนย์สื่อมวลชนกับเดินทางไปเยี่ยมค่ายพักของทั้ง 2 ทีม สลับกันไปสลับกันมา

เห็นตัวเมืองฟีนิกซ์ แค่จากหน้าต่างรถบัสพิเศษที่เขาจัดไว้สำหรับการรับส่งผู้สื่อข่าวจากโรงแรมไปมีเดียเซ็นเตอร์เท่านั้น

ซึ่งก็แทบไม่เห็นอะไรเลย เพราะจริงๆแล้วเมืองฟีนิกซ์ก็ไม่ค่อยมีอะไรมาก ขนาดบริเวณรอบๆศูนย์ข่าวซึ่งเป็นศูนย์ประชุมประจำเมือง และตั้งอยู่ใจกลางย่านดาวน์ทาวน์ของเมือง ก็ดูจืดชืดไร้สีสันไม่เหมือนดาวน์ทาวน์ของเมืองอื่นๆ

มาอยู่ตั้งแต่วันแรกจนใกล้จะกลับอยู่รอมร่อ ยังไม่เห็นเลยครับว่า พวกศูนย์การค้าใหญ่ๆสำหรับเดินช็อปปิ้งอยู่ตรงไหนบ้าง ภายในบริเวณตัวเมือง

เวลานั่งรถไปเยี่ยมค่ายพักของทั้ง 2 ทีม ซึ่งอยู่นอกเมืองฟีนิกซ์ ก็ไม่เห็นอะไรมากไปกว่าพื้นดินสีแดง ซึ่งแม้จะมีสีเขียวแซมอยู่บ้าง แต่ไม่สดเต็มที่

แต่ก็น่าแปลก ทั้งๆที่ไม่ค่อยเห็นอะไรนี่แหละ ในเชิงข้อมูลสถิติเขาบอกว่า ฟีนิกซ์มีประชากรถึง 1 ล้าน 5 แสนคน เป็นอันดับที่ 5 ของเมืองใหญ่ในสหรัฐฯ

รวมทั้งยังเป็นศูนย์กลางทางด้านเศรษฐกิจ ธุรกิจ วัฒนธรรมการคมนาคมขนส่งของรัฐอริโซนาอีกด้วย

ในส่วนของรัฐอริโซนาเองนั้น มีประชากรทั้งสิ้น 6 ล้าน 5 แสนกว่าคน ไม่มากไม่น้อยเกินไป แต่ที่เขาคุยไว้ในเอกสารแจกผู้สื่อข่าวก็คือประชากรของเขามีอายุเฉลี่ยเพียง 36 ปีเท่านั้น

ถือได้ว่าเป็นรัฐที่มีประชากรอายุน้อยที่สุดของสหรัฐฯเลยทีเดียว

เหตุผลส่วนหนึ่งก็คงเป็นเพราะมีผู้คนหนุ่มๆสาวๆอพยพมาอยู่อาศัยและมาทำงานมากขึ้นในช่วงหลังๆ

ผู้ว่าการรัฐของเขาก็ดูหนุ่มมาก แม้ในเอกสารจะไม่บอกอายุไว้ แต่จากรูปถ่ายดูแล้วน่าจะอยู่ราวๆ 50 ปี และระบุไว้ว่าเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงของรัฐ ก่อนจะมาลงสมัครเลือกตั้ง

ในเอกสารเชิญชวนนักลงทุนให้มาลงทุนในรัฐนี้ เขาบรรยายสรรพคุณของรัฐเอาไว้ย่อหน้าหนึ่งว่า เป็นรัฐที่มีผู้จบการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย และระดับงานฝีมือรอนักลงทุนอยู่อย่างพอเพียง

ที่ผมชอบมากอีกอย่างหนึ่งในแผ่นปลิวโฆษณาประชาสัมพันธ์ของรัฐก็คือเรื่องดินฟ้าอากาศ หรือสภาพอากาศโดยรวมของรัฐที่เขาพาดหัวไว้ว่า “เรามีแสงแดดถึง 300 กว่าวันในแต่ละปี มากกว่าทุกรัฐในอเมริกา”

มีคนบอกผมว่า ในฤดูร้อนที่นี่ค่อนข้างร้อนด้วยซ้ำ แต่ก็อย่างที่เราทราบ ฝรั่งมักจะชอบความร้อน หรือความอบอุ่นมากกว่าพวกเราชาวตะวันออกไกลที่เจอแดด เจอตะวันเสียจนร้อนฉ่ามาโดยตลอดก็เลยเบื่อความร้อน

แต่ของเขาเจอแต่ความหนาวและเจอหิมะบ่อยๆ จึงชอบแสงแดดและชอบความร้อนจนถือเป็นจุดขายอย่างหนึ่งของรัฐ

สำหรับแหล่งท่องเที่ยวอันดับ 1 ของเขาก็คงหนีไม่พ้น แกรนด์ แคนยอน ละครับ หน้าผาและหุบเขามหัศจรรย์ที่มีผู้คนมาเยือนเฉลี่ยปีละ 4 ล้าน 5 แสนคนนั่นแหละ

ผมไม่มีเวลาพอจะแวะไปเยือนก็เลยได้แต่นั่งดูรูปไปพลางๆก่อน

อีกแห่งหนึ่งก็คือ เขื่อน ฮูเวอร์ ที่สร้างขึ้นเมื่อปี 1936 ยุคเศรษฐกิจตกต่ำจึงสร้างขึ้นมากระตุ้นเศรษฐกิจ...นี่ก็มีคนไปเที่ยวมากปีละหลายล้านคน

ผมเองก็เคยไปมาแล้วครับ แต่มาทางลาสเวกัสเมื่อ 10 กว่าปีก่อนโน้น

ครับ! 7 วันเต็มๆที่ผมมาอยู่ฟีนิกซ์ อริโซนา ก็พอจะมีโอกาสรับรู้เรื่องราวของเมืองนี้และรัฐนี้เพียงเท่านี้แหละ

หากถามว่ายังอยากจะไปอีกไหม? ก็คงต้องตอบว่า คิดดูก่อน... ผมเป็นคนไม่ชอบความร้อน แถมเมืองไทยของเราก็ร้อนพอตัวและมีแดดมากอยู่แล้ว...แฮ่ม! ถ้าไม่จำเป็นคงไม่อยากไป.

“ซูม”

6 ก.พ. 2558 10:25 ไทยรัฐ